1. W pokoju izolacyjnym można umieścić cudzoziemca
przebywającego w strzeżonym ośrodku w celu czasowego odosobnienia tego
cudzoziemca, w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 3, 4, 6, 8 i 14.
2. Cudzoziemiec nie może być umieszczony w pokoju izolacyjnym na okres
dłuższy niż 48 godzin.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki, jakim powinien odpowiadać pokój izolacyjny, w tym jego budowę
i wyposażenie, minimalną powierzchnię tego pokoju oraz warunki jego lokalizacji,
2) okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji
dotyczącej osób umieszczonych w pokoju izolacyjnym, a także formy tej dokumentacji,
3) organizację umieszczania cudzoziemca w pokoju izolacyjnym
– kierując się potrzebą zapewnienia poszanowania praw cudzoziemców, którzy są
umieszczani w pokoju izolacyjnym.