Art. 218. 1. Osoby, które w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do upływu 2 lat od dnia powołania Krajowej Rady Ratowników Medycznych spełniają łącznie warunki określone w art. 2 pkt 1–4, stają się ratownikami medycznymi w rozumieniu ustawy i przysługuje im prawo wykonywania zawodu. 2. Osobom, które w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do upływu 2 lat od dnia powołania Krajowej Rady Ratowników Medycznych uzyskały zgodę na wykonywanie zawodu ratownika medycznego na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2076) albo art. 7 ust. 1, przysługuje prawo wykonywania zawodu przez okres, na jaki została wydana zgoda. 3. Osobom, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się prawo wykonywania zawodu ratownika medycznego i wpisuje się te osoby do rejestru, o którym mowa w art. 137, na ich wniosek złożony nie później niż w terminie 4 lat od dnia powołania Krajowej Rady Ratowników Medycznych. 4. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać zawód ratownika medycznego w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do upływu 4 lat od dnia powołania Krajowej Rady Ratowników Medycznych bez uzyskania dokumentu „Prawo wykonywania zawodu ratownika medycznego” oraz wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 137, a po upływie 4 lat – pod warunkiem złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3. 5. W przypadku niezłożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, osoby te nie mogą wykonywać zawodu ratownika medycznego.
6) Artykuł 207 zawiera zmiany do ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.