1. Żołnierz pełniący zawodową służbę wojskową w trakcie kształcenia w uczelni wojskowej, szkole podoficer- skiej, centrum szkolenia lub ośrodku szkolenia odbywa praktyki zgodnie z planami studiów, programami studiów, progra- mami kształcenia i planami szkolenia. 2. Programy kształcenia i plany szkolenia określają w szkołach podoficerskich, centrach szkolenia i ośrodkach szkole- nia ich komendanci, a zatwierdzają – organy, którym szkoły, centra lub ośrodki podlegają. 3. Przed zatwierdzeniem programów kształcenia i planów szkolenia organy, którym podlegają szkoły podoficerskie, centra szkolenia lub ośrodki szkolenia, zasięgają opinii osób, o których mowa w art. 192 ust. 2 ustawy. 4. Właściwy w zakresie organizacji praktyk jest rektor-komendant uczelni wojskowej, komendant szkoły podoficer- skiej, komendant centrum szkolenia lub komendant ośrodka szkolenia, a w zakresie ich przebiegu i realizacji zgodnie z pro- gramem praktyk – dowódca jednostki, w której żołnierz odbywa praktykę. 5. Program szkolenia wojskowego dla żołnierza, o którym mowa w § 4 ust. 1, określa rektor-komendant uczelni wojsko- wej, w której ewidencji wojskowej i na której zaopatrzeniu znajduje się ten żołnierz. 6. Żołnierzowi zawodowemu odbywającemu praktykę zapewnia się udział w przedsięwzięciach szkoleniowych, uro- czystościach wojskowych i państwowych z udziałem kadry zawodowej jednostki wojskowej lub pododdziału oraz odpo- wiednie warunki do samodzielnej nauki. 7. Żołnierz, o którym mowa w § 4 ust. 1, może odbywać praktykę zgodnie z programami szkolenia wojskowego.