1. Wniosek o cofnięcie rejestracji może zostać złożony do ministra właściwego do spraw rynków rolnych po spełnieniu wymagań, o których mowa w:
1) art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego lub gwa- rantowanej tradycyjnej specjalności produktu rolnego lub środka spożywczego;
2) art. 106 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku unieważnienia ochrony nazwy pochodzenia lub oznaczenia geo- graficznego wina;
3) art. 35 rozporządzenia 2019/33 – w przypadku unieważnienia ochrony określenia tradycyjnego;
4) art. 32 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku cofnięcia rejestracji oznaczenia geograficznego napoju spirytusowego. 2. Do wniosku o cofnięcie rejestracji dołącza się dowód uiszczenia opłaty za dokonanie oceny tego wniosku. 3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawdza, czy wniosek o cofnięcie rejestracji spełnia wymagania okreś- lone w ust. 1 i 2, art. 6 ust. 3 i art. 7, w terminie 14 dni od dnia otrzymania krajowego sprzeciwu. 4. W przypadku stwierdzenia, że wniosek o cofnięcie rejestracji nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 i 2, art. 6 ust. 3 lub art. 7, minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa grupę do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania. 5. Do wniosków o cofnięcie rejestracji, w których uzupełniono braki, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 6. Do postępowań w sprawach wniosków o cofnięcie rejestracji stosuje się odpowiednio przepisy:
1) art. 6 ust. 3 i 5, art. 7, art. 8 ust. 4, art. 9, art. 11 i art. 12 dotyczące rozpatrywania wniosku o rejestrację;
2) art. 10 ust. 1–4 i 7, art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i art. 18 dotyczące rozpatrywania krajowego sprzeciwu wobec wniosku o rejestrację.