1. W latach 2015–2024 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w:
1) 2015 r. – 18 751 140 zł;
2) 2016 r. – 25 786 034 zł;
3) 2017 r. – 29 509 578 zł;
4) 2018 r. – 25 028 884 zł;
5) 2019 r. – 35 267 728 zł;
6) 2020 r. – 31 820 000 zł;
7) 2021 r. – 31 700 000 zł;
8) 2022 r. – 29 520 000 zł;
9) 2023 r. – 28 470 000 zł;
10) 2024 r. – 29 450 000 zł. 1a. W latach 2025–2034 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 400 997 268 zł, w tym w:
1) 2025 r. – 32 025 439 zł;
2) 2026 r. – 37 058 311 zł;
3) 2027 r. – 38 021 517 zł;
4) 2028 r. – 38 972 055 zł;
5) 2029 r. – 39 907 710 zł;
6) 2030 r. – 40 905 403 zł;
7) 2031 r. – 41 928 038 zł;
8) 2032 r. – 42 976 239 zł;
9) 2033 r. – 44 050 645 zł;
10) 2034 r. – 45 151 911 zł. 2. Minister właściwy do spraw klimatu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3. 3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 i 1a oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1 i 1a, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału, została przekroczona:
1) po pierwszym kwartale – co najmniej o 15 %,
2) po dwóch kwartałach – co najmniej o 10 %,
3) po trzech kwartałach – co najmniej o 5 %
– minister właściwy do spraw klimatu stosuje mechanizm korygujący polegający na wstrzymaniu wydatków.