1. Warunkiem udzielania przedsiębiorcy pomocy de minimis w ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, w zakresach i celu wskazanych w § 9 ust. 1 pkt 1–3, jest wniesienie przez przedsiębiorcę wkładu własnego stanowią- cego dopełnienie do 100% kosztów usługi doradczej lub szkoleniowej, a w ramach projektów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, w celu wskazanym w § 9 ust. 1 pkt 3, również dopełnienie do 100% kosztów zakupu wartości niematerialnych i prawnych. 2. Wkład własny przedsiębiorcy nie może być pokryty ze środków pochodzących ze środków publicznych w rozumie- niu przepisów o finansach publicznych, w szczególności w formie kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów, gwarancji lub poręczeń udzielonych na warunkach korzystniejszych niż oferowane na rynku. 3. Przedsiębiorca wnosi wkład własny w postaci opłaty, a w przypadku usług szkoleniowych przedsiębiorca może wnieść wkład własny również w postaci kosztów wynagrodzeń uczestników tych usług, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 4. 4. W przypadku wniesienia wkładu własnego w postaci opłaty wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi doradczej lub szkoleniowej albo kosztem zakupu wartości niematerialnych i prawnych a wy- sokością opłaty, a w przypadku wniesienia wkładu własnego w postaci kosztów wynagrodzeń uczestników usługi szkole- niowej wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi koszt tej usługi. 5. Koszty wynagrodzeń, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 4, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu własnego wnoszo- nego przez przedsiębiorcę.