1. Szef Obrony Cywilnej przed zarządzeniem ewakuacji na określonym obszarze niezwłocznie wdraża procesy związane z przygotowaniem do ewakuacji, na podstawie planów, o których mowa w art. 40 ustawy, w tym:
1) ustala obszary na terenie kraju przewidziane w pierwszej kolejności do przyjęcia ewakuowanej ludności;
2) przekazuje wojewodom na terenach nieprzewidzianych do ewakuacji polecenie przygotowania miejsc dla ewakuowa- nej ludności;
3) po zasięgnięciu opinii Dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa wyznacza szlaki komunikacyjne przewidziane do wykorzystania podczas ewakuacji, zgodnie z aktualnym stanem ich dostępności i z poziomem występujących w tym zakresie ograniczeń związanych z remontami lub ze zniszczeniami, uwzględniając pozyskane dane od innych właści- wych organów lub podmiotów zarządzających infrastrukturą lub zasobami obrony cywilnej wyznaczonymi do wyko- rzystania podczas ewakuacji;
4) w porozumieniu z Dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa ustala sposób skutecznego powiadamiania lud- ności o zagrożeniu, a także przygotowuje treść informacji do upublicznienia i komunikatów na potrzeby alarmowania zagrożonej ludności;
5) identyfikuje potrzeby oraz określa zakres wymaganego wsparcia przez ministrów kierujących innymi działami admi- nistracji rządowej oraz w ramach pomocy międzynarodowej lub unijnego mechanizmu ochrony ludności. 2. Szef Obrony Cywilnej informuje w niezbędnym zakresie podmioty zarządzające infrastrukturą, o której mowa w ust. 1 pkt 3, o przyjętych ustaleniach oraz o decyzjach związanych z przygotowaniem ewakuacji.