1. Gospodarowanie zasobami dziko występujących roślin, zwierząt
i grzybów oraz zasobami genetycznymi roślin, zwierząt i grzybów użytkowanymi
przez człowieka powinno zapewniać ich trwałość, optymalną liczebność i ochronę
różnorodności genetycznej, w szczególności przez:
1) ochronę, utrzymanie lub racjonalne zagospodarowanie naturalnych
i półnaturalnych ekosystemów, w tym lasów, torfowisk, bagien, muraw, solnisk,
klifów nadmorskich i wydm, linii brzegów wód, dolin rzecznych, źródeł
i źródlisk, a także rzek, jezior i obszarów morskich oraz siedlisk i ostoi roślin,
zwierząt lub grzybów;
2) stworzenie warunków do rozmnażania i rozprzestrzeniania zagrożonych
wyginięciem roślin, zwierząt i grzybów oraz ochronę i odtwarzanie ich siedlisk
i ostoi, a także ochronę tras migracyjnych zwierząt.
2. Na gruntach użytkowanych gospodarczo w parkach narodowych lub
rezerwatach przyrody stosuje się ochronę krajobrazową.