1. Izby lekarskie otrzymują z budżetu państwa, z części, której
dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, środki finansowe, na pokrycie
kosztów czynności administracyjnych związanych z realizacją zadań, o których mowa
w art. 5 pkt 3–6, 11 i 11a, oraz czynności, których wykonywanie na podstawie
odrębnych przepisów zostało przekazane izbom lekarskim.
2. Koszty, o których mowa w ust. 1, w przypadku Wojskowej Izby Lekarskiej,
są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest Minister Obrony
Narodowej.
2a. Czynności przewidziane w ustawie dla ministra właściwego do spraw
zdrowia wobec Naczelnej Izby Lekarskiej oraz okręgowych izb lekarskich
w odniesieniu do Wojskowej Izby Lekarskiej wykonuje Minister Obrony Narodowej.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania kosztów i tryb
przekazywania izbom lekarskim środków finansowych, o których mowa w ust. 1,
kierując się ponoszonymi przez izby lekarskie kosztami oraz potrzebą sprawnego
wykonywania zadań przekazanych izbom lekarskim.