1. Na skrzyżowaniu w jednym poziomie o kącie przecięcia toru kolejowego z torem tramwajowym mniejszym niż 45 stopni stosuje się rozwiązanie techniczne polegające na:
1) zabudowaniu ruchomych iglic oraz
2) dopasowaniu szerokości rowków do profilu kół tramwajowych przy dwóch krzyżownicach pojedynczych po stronie toru tramwajowego. Dopuszcza się zastosowanie krzyżownic pojedynczych z ruchomymi dziobami. 2. Jeżeli na skrzyżowaniu w jednym poziomie o kącie przecięcia toru kolejowego z torem tramwajowym mniejszym niż 45 stopni nie jest możliwe, ze względów technicznych lub ekonomicznych, zastosowanie rozwiązania technicznego, o którym mowa w ust. 1, dopuszcza się rozwiązanie techniczne polegające na zastosowaniu stałego skrzyżowania torów z użyciem krzyżownicy podwójnej i dwóch krzyżownic pojedynczych z dopasowanymi szerokościami rowków do profilu kół tramwajowych przy krzyżownicach po stronie toru tramwajowego. 3. Na skrzyżowaniu w jednym poziomie o kącie przecięcia toru kolejowego z torem tramwajowym równym 45 stop- niom lub większym i mniejszym niż 90 stopni stosuje się rozwiązanie techniczne polegające na nieprzerywaniu ciągłości toków szynowych toru kolejowego, przy czym tor tramwajowy obustronnie na zewnątrz od skrzyżowania jest dostosowany do jazdy na obrzeżu koła za pomocą ramp o pochyleniu 1:100 oraz toki szynowe posiadają rowki zwężone. Niweleta dna wypłyconego i zwężonego rowka jest poprowadzona tak, aby pokryła się z płaszczyzną główek szyn toru kolejowego. 4. Na skrzyżowaniu w jednym poziomie wymiary krzyżownic lub rowków w przeciętych tokach szynowych i wymiary żłobków między główkami szyn a kierownicami torów ustala się w zależności od zestawów kołowych pojazdów kolejowych i pojazdów tramwajowych. 5. Prędkość maksymalną tramwaju na skrzyżowaniu w jednym poziomie ustala się w zależności od zaleceń producenta danego rozwiązania technicznego zastosowanego na tym skrzyżowaniu.