1. Miesięczna wysokość dopłaty jest równa 1/12 kwoty iloczynu średniego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych obowiązującego w dniu złożenia wniosku o do- płaty w gminie, na terenie której położone jest mieszkanie, powierzchni normatywnej mieszkania oraz współczynnika dopłaty wynoszącego 1,8 %. 2. Powierzchnia normatywna mieszkania, o której mowa w ust. 1, wynosi 20 m2 w przypadku gospodarstw domowych jednoosobowych i ulega zwiększeniu o 15 m2 dla każdej dodatkowej osoby w gospodarstwie domowym, z zastrzeżeniem, że powierzchnia normatywna mieszkania nie może być większa od powierzchni użytkowej mieszkania. 3. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dla określonego obszaru ustalić, na czas oznaczony albo nieoznaczony, wartość współczynnika dopłaty na poziomie wyższym niż określony w ust. 1, biorąc pod uwagę występujące na określonym obszarze wysokości stawek czynszu, wartości średniego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych, wysokości dochodów ludności oraz sytuację demograficzną, a także sytuację finansów publicznych, w tym budżetu państwa. 4. W przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 9 pkt 2 lit. b, miesięczną wysokość dopłaty, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą różnicy pomiędzy średnim miesięcznym dochodem gospodarstwa domowego branym pod uwagę przy weryfikacji, o której mowa w art. 16 ust. 1, a limitem ustalonym dla gospodarstwa domowego najemcy na zasadach określonych w art. 5 ust. 1. Rozdział 3 Zasady przyznawania dopłat