Postanowienie SN z 26 maja 2015, sygn. IV KZ 37/15
Data orzeczenia
26 maja 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Przemysław Kalinowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 maja 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie M. G.
skazanego z art. 284 § 2 kk
po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego
IX Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K.
z dnia 27 marca 2015 r.
w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji złożonej przez obrońcę skazanego od
wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lutego 2015 r.
na podstawie art. 437 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy
skazanego M. G. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 3 lutego 2015 r. W
uzasadnieniu tej decyzji procesowej wskazano, że w tej sprawie, orzeczeniem sądu
odwoławczego utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 29 stycznia
2014 r., którym M. G. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 284 § 2 k.k.
na karę m.in. roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zostało
warunkowo zawieszone na okres 4 lat próby. Zatem, stosownie do dyspozycji
przepisu art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z § 4, w takiej sytuacji strona procesowa może
wnieść kasację na korzyść skazanego jedynie z powodu uchybień wymienionych w
art. 439 k.p.k. Takich jednak nie wskazał autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia
wniesionego na korzyść skazanego M. G.
2
Rozstrzygnięcie to zaskarżył obrońca skazanego odwołując się do treści
zamieszczonej w § 1 przepisu art. 523 k.p.k. i wywodząc, że daje on podstawę do
wniesienia kasacji w każdej sprawie w oparciu o wszelkie rażące naruszenia prawa
mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W konkluzji skarżący wniósł o
uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcia do rozpoznania kasacji wniesionej
na korzyść skazanego M.G.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie obrońcy skazanego M. G. nie mogło zostać uwzględnione. W
sytuacji, gdy w/w został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym
zawieszeniem jej wykonania, możliwości wniesienia kasacji na jego korzyść przez
strony procesowe, są ograniczone wyłącznie do przesłanek stanowiących
bezwzględne przyczyny uchylenia orzeczenia wymienione w art. 439 k.p.k. (arg. ex
art. 523 § 2 w zw. z § 4 k.p.k). Takich zaś nie podniesiono w przedstawionej
skardze kasacyjnej. Odmienne wywody skarżącego, odwołującego się wyłącznie do
dyspozycji zawartej w art. 523 § 1 k.p.k., po prostu ignorują obowiązującą regulację
ustawową i nie mogły okazać się skutecznym argumentem podważającym
zasadność zaskarżonego zarządzenia.
Odnotować przy tym trzeba, że wymaganie, zamieszczone w przepisie art.
526 § 2 k.p.k., aby nadzwyczajne środki zaskarżenia były sporządzane i
podpisywane przez podmioty mające do tego odpowiednie przygotowanie
zawodowe, nie stanowi jak widać dostatecznej ochrony przed próbami wniesienia
kasacji niedopuszczalnych z mocy prawa i to w sytuacji, gdy już w treści
kontestowanego obecnie zarządzenia wyraźnie wskazano obrońcy przepis
kształtujący zakres uprawnień procesowych strony, której prawa i interesy miał
reprezentować.
Wobec tego, że kasację w tej sprawie wniesiono bez zachowania
obowiązujących ograniczeń ustawowych, zarządzeniem Przewodniczącego IX
Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 marca 2015 r., w pełni
zasadnie odmówiono jej przyjęcia w dotychczasowej postaci.
Zatem, zważywszy na to, że skarżący nawet nie podjął próby wykazania, iż
zakwestionowane zarządzenie dotknięte jest jakąkolwiek wadą natury faktycznej
lub prawnej, należało postanowić, jak na wstępie.
3., aby nadzwyczajne środki zaskarżenia były sporządzane i
podpisywane przez podmioty mające do tego odpowiednie przygotowanie
zawodowe, nie stanowi jak widać dostatecznej ochrony przed próbami wniesienia
kasacji niedopuszczalnych z mocy prawa i to w sytuacji, gdy już w treści
kontestowanego obecnie zarządzenia wyraźnie wskazano obrońcy przepis
kształtujący zakres uprawnień procesowych strony, której prawa i interesy miał
reprezentować.
Wobec tego, że kasację w tej sprawie wniesiono bez zachowania
obowiązujących ograniczeń ustawowych, zarządzeniem Przewodniczącego IX
Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 marca 2015 r., w pełni
zasadnie odmówiono jej przyjęcia w dotychczasowej postaci.
Zatem, zważywszy na to, że skarżący nawet nie podjął próby wykazania, iż
zakwestionowane zarządzenie dotknięte jest jakąkolwiek wadą natury faktycznej
lub prawnej, należało postanowić, jak na wstępie.
3