Postanowienie SN z 16 listopada 2012, sygn. IV CNP 51/12
Data orzeczenia
16 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w spawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w S.
z dnia 28 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa F. S.
przeciwko A. F.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 listopada 2012 r.,
1) odrzuca skargę,
2) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów
postępowania przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda
F. S. od wyroku Sądu Rejonowego w S. oddalającego powództwo przeciwko A. F. o
zapłatę kwoty 12.000 złotych tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie
umowy zastępstwa procesowego powoda.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Okręgowego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego
została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,
przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia
szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,
wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności
orzeczenia z prawem.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione
w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla
usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy
wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymieniony przepisie ma
charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od
innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.; z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z dnia 20 lipca
2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., czy z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP 25/06, niepubl.).
Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może
budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów
przedstawiony odrębnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia
2012 r., IV CNP 91/11, niepubl.; z dnia 20 marca 2012 r., III CNP 34/12, niepubl.).
3
W skardze powoda powołano jej podstawy wraz z uzasadnieniem oraz
szczegółowo opisano przebieg postępowania w sprawie, ale nie wskazano przepisu
prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Jeżeli ten sam przepis
wypełnia jednocześnie podstawę skargi oraz stanowi przepis, z którym orzeczenie
jest - zdaniem skarżącego - niezgodne, to obowiązkiem skarżącego jest
przedstawienie obu tych elementów w sposób wyraźnie wyodrębniony
i uwydatnienie podwójnej roli powołanego przepisu. Tymczasem we wniesionej
skardze powód skonkretyzował jedynie jej podstawy, nie wskazał natomiast
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, co sprawia,
że skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.
(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt II CNP
71/11 oraz 72/ 11, niepubl.).
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248
§ 1 w związku
z art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
Sąd Najwyższy oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów
postępowania przed Sądem Najwyższym, albowiem wniosek zawarty został
w piśmie określonym jako odpowiedź na skargę, które zostało wysłane listem
poleconym w dniu 15 czerwca 2012 r. (k. 26), po skutecznym doręczeniu skargi
pełnomocnikowi pozwanego w dniu 29 maja 2012 r., tzn. po upływie terminu do
podjęcia tej czynności procesowej (art. 3987
§ 1, w zw. z art. 42412
k.p.c. por. wyroki
Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003 nr 9,
poz. 120; z dnia 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, niepubl.; z dnia 7 maja 2003 r.,
IV CKN 113/01, niepubl.; z dnia 14 lutego 2012 r., II PK 139/11, niepubl.).
jw