sygn. III CZ 91/12 20 grudnia 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 20 grudnia 2012, sygn. III CZ 91/12

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
biegły uczestnik postępowania wnioskodawca uczestnik
Data orzeczenia 20 grudnia 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Dariusz Dończyk
Sygn. akt III CZ 91/12
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi M. O. o wznowienie postępowania
w sprawie z wniosku Gminy G.
przy uczestnictwie M. O.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 grudnia 2012 r.,
zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 10 sierpnia 2012 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
wniesioną przez M. O. skargę o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 3 października 2008 r.,
oddalającym apelację M. O. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 13
maja 2008 r., którym rozgraniczono położone w W. nieruchomości wnioskodawcy
Gminy G. i uczestnika postępowania M.O.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że uczestnik postępowania wniosek
o wznowienie postępowania oparł na podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.
Wskazał, że po prawomocnym zakończeniu postępowania został odnaleziony
dowód w postaci zdjęć lotniczych przedstawiający inny stan posiadania
rozgraniczonych nieruchomości niż stanowiący podstawę faktyczną rozstrzygnięcia
przyjętą przez sądy obu instancji. Opierając się na przeprowadzonym w sprawie
dowodzie z opinii biegłego sądowego, Sąd odwoławczy uznał, że przedstawione
przez M. O. środki dowodowe, na których oparł on skargę o wznowienia
postępowania, nie mogą stanowić podstawy do ustalenia przebiegu granicy między
rozgraniczonymi nieruchomościami w chwili wykonania zdjęć. Wspomniane środki
dowodowe nie mają zatem wpływu na treść postanowienia wydanego w sprawie
II Ca … . Wskazaną przez Sąd podstawę prawną oddalenia skargi o wznowienie
postępowania stanowi art. 412 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie M. O. zarzucił, że zostało ono wydane z
naruszeniem art. 403 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie jest orzeczeniem merytorycznym wydanym przez
Sąd odwoławczy po ponownym rozpoznaniu sprawy. Takie orzeczenie podlega zaś
zaskarżeniu za pomocą takich środków zaskarżenia, jakie przysługują od orzeczeń
wydanych w danej instancji (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia
22 października 1968 r., III CZP 78/68, OSNC 1968, nr 6, poz. 105).
Od zaskarżonego postanowienia należało zatem wnieść skargę kasacyjną, a nie
zażalenie. Zażalenie przysługuje bowiem na postanowienia o odrzuceniu skargi
3
– co nie ma miejsca w sprawie – na podstawie art. 410 k.p.c. (art. 394 § 1 i art.
3941
§ 2 k.p.c.). Wniesione w sprawie zażalenie należało zatem odrzucić jako
niedopuszczalne.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 3941
§ 3 w związku z art. 39821
i art. 373 k.p.c.)
es.)
es