Postanowienie SN z 28 lutego 2013, sygn. III CZ 5/13
Data orzeczenia
28 lutego 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Marta Romańska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marta Romańska (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSN Agnieszka Piotrowska
w sprawie z wniosku A. S.
przy uczestnictwie Gminy Miasta Z. i in.
o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 lutego 2013 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w N.
z dnia 30 października 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. odrzucił
skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie
2
o zasiedzenie. Przyczyną odrzucenia skargi było niewniesienie od niej opłaty.
Wnioskodawca wniósł o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu w
postępowaniu kasacyjnym oraz o zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej. Na
skutek tego wniosku ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu, lecz wniosek o
zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej oddalono. Pełnomocnik z urzędu wniósł
skargę kasacyjną wraz z nowym wnioskiem o zwolnienie od opłaty od tej skargi.
Sąd Okręgowy odrzucił ten wniosek i odmówił uzasadnienia postanowienia o
odrzuceniu.
Wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia
30 października 2012 r. Podniósł, że wadliwie odrzucono skargę kasacyjną,
ponieważ wcześniej wadliwie odrzucono wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi
kasacyjnej. Ponieważ odrzucenie wniosku nie mogło zostać wcześniej zaskarżone,
skarżący wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej
stwarza mu tę możliwość po raz pierwszy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przyjęcie rozumowania
skarżącego, po pierwsze, prowadziłoby do obejścia wyraźnego zakazu zaskarżania
postanowienia o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych opartego
na tych samych okolicznościach (art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, jedn. tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90,
poz. 594 ze zm.). Po drugie, trudno kontrolować postanowienie o odrzuceniu tego
wniosku, skoro z mocy prawa nie jest ono uzasadniane. Po trzecie, porównanie obu
wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych dowodzi tożsamości okoliczności
faktycznych, a tym samym prawidłowości odrzucenia drugiego wniosku.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.).
db