Postanowienie SN z 22 marca 2013, sygn. III CNP 6/13
Data orzeczenia
22 marca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.
przeciwko D. A. i in. ,
o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2013 r.,
na skutek skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 10 listopada 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
D. A., M. A. działający w imieniu własnym oraz w imieniu małoletnich dzieci
P., T. oraz J. A. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
2
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2011 r. w
sprawie II Ca …/11, którym ten Sąd, z apelacji strony powodowej, zmienił
zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w K. i rozwiązał stosunek najmu lokalu
mieszkalnego nr 1 położonego w K. przy ul. K. 92 łączący Gminę Miejską K. z D. A.
i M. A. i nakazał pozwanym […] aby opuścili i opróżnili z rzeczy wymieniony lokal i
wydali lokal stronie powodowej.
Wnoszący skargę w ramach przewidzianego w art. 424 5
§ 1 pkt 4 k.p.c.
obowiązku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie
wyroku, którego skarga dotyczy wskazali, że w związku z zapadłym wyrokiem byli
zmuszeni nagle zintensyfikować starania w przygotowaniu innego lokalu do
zamieszkania, co z uwagi na konieczny pośpiech naraziło ich na szkodę, która
wyraża się w konieczności poniesienia kosztów przeprowadzki. Dodatkowo M. A. i
D. A. zostali pozbawieni możliwości wykupienia zamieszkiwanego przez nich lokalu
z uwzględnieniem 90 % bonifikaty, przewidzianej miejscowym prawem
powszechnie obowiązującym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od
którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,
wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – także
uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób
kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla
usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (por. postanowienia
z dnia 7 lutego 2008 r., IV CNP 223/07, niepubl.; z dnia 17 czerwca 2008 r., I BU
18/07, niepubl.; z dnia 16 października 2009 r., IV CNP 56/09, niepubl.; z dnia
5 sierpnia 2010 r., IV CNP 44/10, niepubl.; z dnia 17 sierpnia 2010 r.).
3
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez
skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła ze wskazaniem jej rodzaju
i rozmiaru oraz na powołaniu lub przedstawieniu dowodów lub innych środków
uwiarygodniających jego twierdzenie (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r.,
III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05,
niepubl.; por. także art. 243 k.p.c.). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie
przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek
przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10).
Skarżący wprawdzie zamieścili w skardze element dotyczący
uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego
orzeczenia, ale nie przeprowadzili wywodu, z którego wynikałby określony kwotowo
rozmiar szkody zwłaszcza, że jej powstanie szkody wiąże z różnymi zdarzeniami
(zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., I CNP 33/12,
niepubl.). Jednocześnie trzeba uwzględnić, że wskazanie w skardze o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku określonej kwoty jako wartości
przedmiotu zaskarżenia nie stanowi wykonania obowiązku uprawdopodobnienia
szkody wyrządzonej prawomocnym orzeczeniem (tak też Sąd Najwyższy w
postanowieniach z dnia 16 października 20012 r., sygn. akt IV CNP 46/12, niepubl.;
z dnia 24 lutego 2012 r., I CNP 52/11, niepubl.; z dnia 5 października 2009 r., IV
CNP 23/09, niepubl.).
Ponadto w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do
spełnienia przesłanki z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody
w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia. Taki wniosek wynika z wykładni literalnej powołanego przepisu
dokonywanej w związku z art. 4241
§ 1 k.p.c. i art. art. 4171
§ 2 k.c., w których
ustawodawca powtórzył zawarty w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została
wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy o tym, że omawiana skarga
przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia
niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona szkoda (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia
4
4 sierpnia 2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10,
niepubl., z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141,
z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,OSNC 2006, nr 6, poz. 110; 29 maja
2009 r., I CNP 34/09, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej na podstawie art. 4248
§ 1
k.p.c. w zw. z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
db