Postanowienie SN z 27 marca 2013, sygn. I CZ 114/12
Data orzeczenia
27 marca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Barbara Myszka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 27 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
SSN Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych w Warszawie
przeciwko J. J. i G. J.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 marca 2013 r.,
zażalenia pozwanych na postanowienie zawarte w punkcie II
wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 1 grudnia 2011 r.,
umarza postępowanie zażaleniowe.
2
Uzasadnienie.
W dniu 17 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w W. wydał nakaz zapłaty,
którym orzekł, że pozwani J. J. i G. J. mają w ciągu dwóch tygodni od doręczenia
nakazu zapłacić solidarnie powodowemu Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Warszawie kwotę 176 179,59 zł z
ustawowymi odsetkami od dnia 17 września 2009 r. i kosztami postępowania w
kwocie 5 803 zł albo wnieść w tym terminie zarzuty. Wyrokiem z dnia 28 stycznia
2011 r. Sąd Okręgowy utrzymał nakaz zapłaty w mocy.
Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanych, Sąd Apelacyjny
wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 r. oddalił apelację i zasądził od pozwanych
solidarnie na rzecz powoda kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
apelacyjnego.
Pozwani wnieśli od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną oraz
zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu.
W zażaleniu zarzucili Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 98 § 1, 3 i 4
k.p.c. w związku z § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 5 i § 12 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,
poz. 1349 ze zm. – dalej: „rozporządzenie”) przez błędne ustalenie wysokości
kosztów zastępstwa procesowego. W konkluzji wnieśli o zmianę zaskarżonego
postanowienia i zasądzenie na rzecz powoda z tytułu kosztów postępowania
apelacyjnego kwoty 2 700 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy
– Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233,
poz. 1381 – dalej: „ustawa nowelizująca”), do zaskarżenia zawartego w wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. postanowienia o kosztach procesu
3
ma zastosowanie art. 394 1
k.p.c. w brzmieniu sprzed wejścia w życie powołanej
ustawy.
Ze względu na to, że – na skutek skargi kasacyjnej pozwanych – Sąd
Najwyższy wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., I CSK 403/12, uchylił wyrok Sądu
Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. i przekazał sprawę temu Sądowi
do ponownego rozpoznania, zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie
o kosztach procesu stało się bezprzedmiotowe.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391
§ 1, art. 39821
i art. 3941
§ 3 k.p.c. umorzył postępowanie zażaleniowe.
es