sygn. IV CNP 8/13 16 maja 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 16 maja 2013, sygn. IV CNP 8/13

Data orzeczenia 16 maja 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Dariusz Dończyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt IV CNP 8/13
POSTANOWIENIE
Dnia 16 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 9 listopada 2010 r.,
w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej - PKP SA
w W.
przeciwko K. S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 maja 2013 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Pozwany K. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 listopada 2010 r. (sygn.
Akt […]), którym oddalono apelację pozwanego wniesioną od wyroku Sądu
Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. Akt […]).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego powinna spełniać
sformalizowane warunki określone w art. 4245
k.p.c., w tym wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie
było i nie jest możliwe (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi
oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej
przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu
do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn
na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać,
powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje
środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.,
skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący
i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia
(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,
OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ.,
z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Wniesiona skarga nie zawiera wskazanego wyżej elementu. Skarga dotknięta
wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.
bez możliwości konwalidacji dostrzeżonego braku.