Wyrok z 17 maja 2016, sygn. II AKa 63/16

Zdaniem składu orzekającego nie jest trafne uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji Sądowi Okręgowemu z powołaniem się na bezwzględną przyczynę odwróconą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. w sytuacji, gdy apelacja zostanie wniesiona tylko na korzyść oskarżonego, a przypisany mu w zaskarżonym wyroku, czym przy wstępnej kontroli oskarżenia mógłby być oceniony jako wyczerpujący znamiona przestępstwa wymienionego w art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k., do rozpoznania którego właściwy byłby w pierwszej instancji Sąd Okręgowy - przy czym przypisany w zaskarżonym wyroku (tożsamy z wymienionym w akcie oskarżenia) jednocześnie wyczerpuje znamiona występku, do rozpoznania którego właściwie byłby Sąd Rejonowy i opis tego czynu, mający oparcie w stanie faktycznym, przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, uwzględnia wszystkie znamiona takiego występku, a to z uwagi na zakaz reformationis in peius.., do rozpoznania którego właściwy byłby w pierwszej instancji Sąd Okręgowy - przy czym przypisany w zaskarżonym wyroku (tożsamy z wymienionym w akcie oskarżenia) jednocześnie wyczerpuje znamiona występku, do rozpoznania którego właściwie byłby Sąd Rejonowy i opis tego czynu, mający oparcie w stanie faktycznym, przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, uwzględnia wszystkie znamiona takiego występku, a to z uwagi na zakaz reformationis in peius.