Postanowienie SN z 28 maja 2013, sygn. V CZ 159/12
Data orzeczenia
28 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Anna Kozłowska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Marta Romańska
w sprawie z wniosku R. S.
przy uczestnictwie M. S. i E. S.
o wykreślenie hipoteki,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 maja 2013 r.,
zażalenia uczestnika postępowania M. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 2 sierpnia 2012 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił
apelację uczestnika M. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 20
lutego 2012 r., mocą którego Sąd ten utrzymał w mocy wpis referendarza
sądowego wykreślający hipotekę przymusową wpisaną w Kw […]. W ocenie Sądu
brak formalny apelacji polegający na wykazaniu umocowania pełnomocnika nie
został usunięty, bowiem wnoszący apelację w imieniu uczestnika adwokat,
zamiast dokumentu pełnomocnictwa umocowującego go do złożenia apelacji „w
sprawie z wniosku R. S. o wykreślenie hipoteki” złożył dokument pełnomocnictwa,
z którego wynikało umocowanie do reprezentowania uczestnika „w sprawie o wpis
hipoteki przymusowej kaucyjnej”.
W zażaleniu na to postanowienie uczestnik zarzucił naruszenie art. 373 i art.
6268
§ 7 k.p.c. podnosząc, że brak formalny apelacji został uzupełniony
w zakreślonym terminie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 89 § 1 k.p.c. określone w tym przepisie dokumenty,
z zastrzeżeniem wyjątku przewidzianego w § 2, stanowią wobec sądu i uczestników
postępowania wyłączny dowód udzielenia pełnomocnictwa procesowego.
W orzecznictwie przyjmuje się, że dołączenie do pisma procesowego dokumentu
pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest, w myśl art. 126 § 3 k.p.c.,
warunkiem formalnym, wobec czego w razie niezachowania tego warunku należy
wezwać do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie, stosownie do art. 130, 370
lub 373 k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP
74/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 6, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2005 r.,
III UZ 29/04, OSNP 2005, nr 11, poz. 165 oraz postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 15 maja 2008r., I CZ 34/08, niepubl.).
Z akt sprawy wynika, że apelacja uczestnika od postanowienia Sądu
Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r. została złożona przez adwokata A. K.
Adwokat A. K. reprezentowała uprzednio M. S. w postępowaniu o wpis hipoteki
3
przymusowej, w którym to postępowaniu miał on status wnioskodawcy, a status
uczestnika miał m.in. R. S. W tym postępowaniu adwokat A. K. legitymowała się
pełnomocnictwem M. S., z którego wynikało, że jest to umocowanie do
reprezentowania go w postępowaniu w sprawie o wpis hipoteki przymusowej.
Zważywszy, że do apelacji, o której wyżej była mowa, nie został dołączony
dokument pełnomocnictwa, przewodniczący wezwał pełnomocnika do złożenia
takiego dokumentu wskazując jednocześnie, że pełnomocnictwo znajdujące się
w aktach sprawy nie stanowi dostatecznego umocowania do złożenia apelacji
w postępowaniu, w którym M. S. ma status uczestnika, a postępowanie, z wniosku
R. S., dotyczy wykreślenia hipoteki. W wykonaniu tego wezwania, w zakreślonym
terminie tygodniowym, złożony został dokument, z treści którego wynikało, że M. S.
udziela m.in. adwokatowi A. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go w
postępowaniu przez Sądem Rejonowym i przed Sądem Okręgowym w K. w
postępowaniu odwoławczym, w sprawie o wpis hipoteki przymusowej w KW nr […].
W ocenie Sądu Okręgowego tej treści dokument nie uzasadniał przyjęcia, że
pełnomocnik wykazał swoje umocowanie. To stanowisko Sądu skarżący trafnie
kwestionuje. Złożony w wykonaniu wezwania do usunięcia braków apelacji
dokument pełnomocnictwa nie nasuwa wątpliwości co do treści. Odczytując jego
treść nie można kierować się potocznym rozumieniem słów: „wpisanie”,
„wykreślenie”, skoro są to pojęcia języka prawnego, przy czym ustawa w art. 6268
§ 7 k.p.c. za wpis w księdze wieczystej uznaje również wykreślenie dokonane w tej
księdze. Wynikający przeto z ustawy nakaz uznawania za wpis również wykreślenia
powoduje, że istniały wszelkie podstawy do przyjęcia, że ze złożonego
pełnomocnictwa wynikało umocowanie m.in. adwokata A. K. do reprezentowania M.
S., tu: apelującego, w sprawie nie tylko o wpisanie hipoteki, ale też w sprawie o
wykreślenie (wpisanej) hipoteki w oznaczonej księdze wieczystej, w
postępowaniach przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Brak apelacji został tym
samym prawidłowo uzupełniony i nie było podstaw do jej odrzucenia.
Z przedstawionych przeto przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815
§ 1 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
4
jw