Postanowienie SN z 17 października 2013, sygn. I CNP 4/13
Data orzeczenia
17 października 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Marian Kocon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 17 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie skargi J. W. i A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w W.
z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. Akt […], wydanego
w sprawie z powództwa S. E. L. P. Spółki z o.o. w W.
przeciwko A. W. i J. W. o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Nakazem zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. nakazał
pozwanym A. W. i J. W. zapłatę solidarnie kwoty 541248,19 zł wraz z odsetkami na
rzecz powoda S. E. L. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.
Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241
§ 2 k.p.c., w której żądali
stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie
została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten
wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę
przysługujących jej środków prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje
art. 4241
§ 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących
jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego
spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania
niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia
podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela.
Skarżący nie wykazali, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy
wypadek, który uniemożliwił im skuteczne złożenie zarzutów od nakazu zapłaty
z dnia 15 czerwca 2009 r.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248
k.p.c.).
db