Postanowienie SN z 14 listopada 2013, sygn. II CZ 67/13
Data orzeczenia
14 listopada 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSN Maria Szulc
w sprawie ze skargi G. K.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego z dnia 23 lutego 2011 r.,
wydanego w sprawie z powództwa G. K.
przeciwko Gminie i Miastu T., Spółdzielni Mieszkaniowej "P.", H. Ł. – O., K. B. i A.
O.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2013 r.
zażalenia powoda - skarżącego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 26 lutego 2013 r.,
oddala zażalenie i przyznaje adwokat M. M. od Skarbu
Państwa Sądu Apelacyjnego kwotę 5 400,- (pięć tysięcy
czterysta) złotych, powiększoną o podatek VAT, tytułem
wynagrodzenia za udzielenie powodowi pomocy prawnej z
urzędu.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę G.
K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie przeciwko Gminie i Miastu T. i
[…],o zapłatę 207 000 złotych. Jako podstawę żądania i z powołaniem się na art.
401 pkt 2 k.p.c. skarżący wskazał na nieważność postępowania spowodowaną
pozbawieniem go możliwości działania i brakiem należytej reprezentacji na
rozprawie apelacyjnej. Zachowanie terminu do wniesienia skargi skarżący
uzasadnił dowiedzeniem się o prawomocności wyroku w sprawie dopiero w sierpniu
2012 r., gdy przeglądał akta sprawy.
Odrzucenie skargi wyniknęło z naruszenia przez skarżącego terminu do
wniesienia skargi, określonego w art. 407 § 1 k.p.c. oraz nieoparcia skargi na
ustawowej podstawie wznowienia, stosownie do art. 401 - 404 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego skarżący zarzucił
naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 401 pkt 2 k.p.c. w odniesieniu do
prawidłowego reprezentowania powoda w trakcie rozprawy apelacyjnej oraz art.
407 k.p.c. odnośnie do niezachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie zwrotu kosztów pomocy
prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jako bezpodstawne podlega oddaleniu. Wprawdzie
w uzasadnieniu Sądu Apelacyjnego jest wykazane, dlaczego skarga o wznowienie
postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, o której
stanowią art. 401 - 404 k.p.c., ale gdyby nawet chcieć uznać zasadność zarzutów
podniesionych w tym względzie w zażaleniu, to i tak skarga prawidłowo została
odrzucona. Podstawą zasadności postanowienia Sądu Apelacyjnego jest
niezachowanie przez powoda terminu do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania. Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c. termin ten wynosi, gdy podstawą
wznowienia jest pozbawienie strony możliwości działania lub brak należytej
3
reprezentacji - trzy miesiące od dnia w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej
organ lub przedstawiciel ustawowy.
Sąd Apelacyjny wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia,
że termin ten upłynął 14 lipca 2011 r., to jest trzy miesiące od daty 14 kwietnia
2011 r., w którym to dniu powód dowiedział się o wyroku (data nie kwestionowana
w zażaleniu). Powód złożył skargę dopiero 21 listopada 2012 r., a więc cztery
miesiące po terminie, który ma charakter terminu zawitego, a więc jego upływ
powoduje utratę uprawnienia. Okoliczności wskazane w końcowej części
uzasadnienia pełnomocnika powoda, że powód nie miał świadomości, iż wyrok
Sądu Apelacyjnego jest prawomocny i że rozpoczął bieg termin do wniesienia
skargi o wznowienie, nie ma żadnego znaczenia dla skutków upływu tego terminu.
Charakter postępowania o wznowienie postępowania sądowego zakończonego
prawomocnym orzeczeniem sądowym i względy na bezpieczeństwo obrotu
prawnego przemawiają za krótkimi terminami do wniesienia skargi, dlatego rzeczą
strony zainteresowanej złożeniem wniosku o wznowienie postępowania jest
śledzenie sprawy, jeżeli się zamierza skorzystać z określonych uprawnień
ograniczonych terminami zawitymi.
Mając to na uwadze należało na podstawie art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. oddalić zażalenie, przyznając wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu,
świadczącemu powodowi nieopłaconą pomoc prawną na podstawie § 19 i 20
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r.,
poz. 461).
jw