Postanowienie SN z 14 listopada 2013, sygn. I CNP 14/13
Data orzeczenia
14 listopada 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Kazimierz Zawada
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
ze skargi T. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I ACa …/11, wydanego w sprawie
z powództwa D. C. i K. L.
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2013 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódek,
D. C. i K. L., w sprawie o zapłatę przez Skarb Państwa - Ministra Sprawiedliwości
każdej z nich po 200 000 zł tytułem odszkodowania. Apelacja ta zawierała m.in.
wniosek o zmianę punktu 4 zaskarżonego wyroku przez podwyższenie przyznanej
adwokatowi T. L. kwoty 7200 zł z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej
z urzędu o kwotę należnego podatku od towarów i usług.
W dniu 5 listopada 2011 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
tego prawomocnego wyroku wniósł we własnym imieniu adwokat T. L., który był
pełnomocnikiem D. C. i K. L. w sprawie o odszkodowanie rozstrzygniętej tym
wyrokiem. Zaskarżył wskazany wyrok w części oddalającej apelacje powódek (pkt
1) w zakresie, w jakim nie został w niej uwzględniony wniosek o podwyższenie
kwoty przyznanej z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu o
kwotę należnego podatku od towarów i usług. W skardze zarzucił naruszenie § 2
ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w
sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461) oraz
art. 378 § 1 i art. 385 w związku z art. 386 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012 r. brak
rozstrzygnięcia dotyczącego zawartego w apelacji wniosku o podwyższenie kwoty
przyznanej z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu o kwotę
należnego podatku od towarów i usług. Nie istnieje zatem substrat skargi
wniesionej przez adwokata T. L. Skarga zaś o stwierdzenie niezgodności z prawem
nieistniejącego orzeczenia jest - oczywiście – niedopuszczalna i jako taka podlega
odrzuceniu. Wniesiona przez adwokata T. L. skarga byłaby zresztą
niedopuszczalna także wtedy, gdyby wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego
2012 r. zawierał rozstrzygnięcie w zakresie dotyczącym wniosku o podwyższenie
kwoty przyznanej z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu o
kwotę należnego podatku od towarów i usług. Rozstrzygnięcie to bowiem, mimo
3
jego zamieszczenia w sentencji wyroku, miałoby, zgodnie z ustalonym
stanowiskiem orzecznictwa, status postanowienia, a zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c.
dopuszczalna jest jedynie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku. Innych orzeczeń dotyczy nie art. 4241
§ 1 k.p.c., lecz art.
4241b
§ 1 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r.,
I CNP 29/12).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. art. 4248
§ 1 k.p.c. orzekł
jak w sentencji.
jw