Postanowienie SN z 13 grudnia 2013, sygn. III CZ 59/13
Data orzeczenia
13 grudnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie ze skargi E. K. o wznowienie postępowania
w sprawie z powództwa E.K.
przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "M." sp. z o.o. w K.
o stwierdzenie nieważności uchwały,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 grudnia 2013 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 sierpnia 2013 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie
skarżącej E. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2013 r., w zakresie, w
jakim dotyczy ono odrzucenia zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu
Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. odrzucającego zażalenie skarżącej na
postanowienie tego Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie
odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Sąd ustalił, że postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. odrzucił zażalenie
skarżącej E. K. od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r.
odrzucającego zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 15 lutego 2012 r. w
przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania oraz z dnia 15 stycznia
2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Na postanowienie z dnia 29 maja
2013 r. skarżąca złożyła zażalenie. Wobec objęcia tym zażaleniem postanowień
Sądu drugiej instancji z dat wcześniejszych o odrzuceniu środków odwoławczych
składanych przez skarżącą w następstwie wydania postanowienia z dnia 15 lutego
21012 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia
10 lipca 2013 r., odrzucono w tej części zażalenie skarżącej. Jednocześnie
wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia, w tym do
sformułowania wniosku zażalenia o zmianę albo uchylenie zaskarżonego
postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W wykonaniu tego zobowiązania
pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe, w którym wniósł o uchylenie
postanowienia z dnia 15 lutego 2012 r., a nadto o uchylenie postanowienia z dnia
16 czerwca 2010 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I ACa …/1 i postanowienia
Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. wydanego w niniejszej sprawie. W
tych okolicznościach Sąd drugiej instancji przyjął, iż brak formalny zażalenia w
postaci wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 29
maja 2013 r. nie został uzupełniony, co uzasadniało odrzucenie zażalenia na
podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Postanowienie z dnia 7 sierpnia 2013 r. zaskarżyła zażaleniem E. K.,
wnosząc o jego uchylenie. Nadto sformułowała szereg innych wniosków
3
dotyczących wcześniejszych postanowień wydanych w sprawie przez Sąd
Apelacyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., mającym według art. 3941
§ 3 k.p.c.,
odpowiednie zastosowanie do zażaleń wnoszonych do Sądu Najwyższego,
zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma
procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek
o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze
wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. Brak jednego z tych
elementów powoduje konieczność jego uzupełnienia przez składającego zażalenie
w terminie wyznaczonym zarządzeniem sądu, pod rygorem odrzucenia zażalenia,
co wynika z odpowiedniego stosowania do postępowania zażaleniowego przepisów
o postępowaniu apelacyjnym, tj. art. 370 w zw. z art. 397 § 2, art. 39821
i art. 3941
§ 3 k.p.c. Zażalenie E. K. wniesione na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z
dnia 29 maja 2013 r. nie zawierało wniosku, o którym mowa w art. 394 § 3 k.p.c., o
uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W
zażaleniu sformułowano bowiem wiele wniosków o uchylenie bądź zmianę innych
postanowień wydanych wcześniej m.in. w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny.
Uzasadniało to wezwanie skarżącej przez Sąd do uzupełnienia dostrzeżonego
braku formalnego wniesionego środka odwoławczego. Trafnie przyjął Sąd
Apelacyjny, że pismo, które wniósł pełnomocnik skarżącej po wezwaniu go do
uzupełnienia braków formalnych zażalenia także nie zawierało omawianego
wniosku odnoszącego się do zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego z
dnia 29 maja 2013 r., lecz jedynie obszerne wywody prawne oraz liczne wnioski,
ale odnoszące się do innych postanowień wydanych nie tylko w rozpoznawanej
sprawie. W konsekwencji odrzucenie zażalenia, którego braku formalnego, mimo
wezwania, skarżąca nie uzupełniła, było uzasadnione.
Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na
podstawie art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.