Postanowienie SN z 15 kwietnia 2014, sygn. III CNP 2/14
Data orzeczenia
15 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Barbara Myszka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka
w sprawie ze skargi W. W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.
z dnia 16 lutego 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa W. W.
przeciwko J.K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 kwietnia 2014 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. Sąd Rejonowy w T. zasądził od
pozwanego J. K. na rzecz powoda W. W. kwotę 18 806,08 zł z ustawowymi
odsetkami: od kwoty 8 419,28 zł od dnia 3 lutego 2010 r., a od kwoty 10 386,80 zł
od dnia 11 października 2011 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 3 362 zł tytułem zwrotu
kosztów procesu, odstąpił od obciążenia pozwanego pozostałą częścią kosztów
procesu i orzekł o nieopłaconych kosztach pomocy prawnej udzielonej pozwanemu
z urzędu.
Na skutek apelacji pozwanego, Sąd Okręgowy w Ta. wyrokiem z dnia 16
lutego 2012 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego
na rzecz powoda kwotę 7 163,81 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 sierpnia
2010 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i odstąpił od
obciążenia pozwanego kosztami procesu należnymi powodowi w postępowaniu
przed Sądem pierwszej instancji, natomiast w pozostałej części apelację oddalił
i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego oraz o kosztach nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej pozwanemu w postępowaniu apelacyjnym.
W dniu 16 lutego 2012 r. W. W. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności
wyroku Sądu Okręgowego z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności
prawomocnego wyroku z prawem powinna zawierać – obok oznaczenia wyroku, od
którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub
w części, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga
dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, oraz wniosku o stwierdzenie niezgodności
wyroku z prawem – także wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok
jest niezgodny. Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny, w związku
z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich podlega odrzuceniu a limine.
Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienia polega na wskazaniu
naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania z równoczesnym
3
powołaniem przepisów prawa, które miały doznać naruszenia i wyjaśnieniu, na
czym zarzucane naruszenie polegało. Odrębnym wymaganiem jest wskazanie
przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, ustawodawca bowiem
wyraźnie oddzielił podstawy skargi od przepisów prawa, z którymi wyrok jest
niezgodny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r.,
III CNP 1/06, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-
8, poz. 140, z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, nie publ., z dnia 2 marca 2006 r.,
IV CNP 16/06, nie publ. i z dnia 26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06, nie publ.).
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w T. z dnia 16 lutego 2012 r. skarżący wskazał na naruszenie
art. 382, art. 98 § 1, art. 100 i art. 102 k.p.c., art. 363 § 1 i art. 415 k.c. oraz art. 32
ust. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji i wyjaśnił, na czym – jego zdaniem – to naruszenie
polegało. Nie wskazał natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest
niezgodny.
Oznacza to, że skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245
§ 1
pkt 3 k.p.c. i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c.
db