Postanowienie SN z 16 kwietnia 2014, sygn. III CNP 3/14
Data orzeczenia
16 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa Miasta N. - Urzędu Pracy
w N.
przeciwko A. Z. i P. J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 kwietnia 2014 r.,
na skutek skargi pozwanej A.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w N.
z dnia 31 stycznia 2013 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Skarga pozwanej A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 30 stycznia 2013 r. została oparta na
podstawie naruszenia art. 71 w zw. z art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245
k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna odpowiadać ogólnym wymaganiom pisma
procesowego oraz szczególnym, konstrukcyjnym wymaganiom przewidzianym dla
tego środka prawnego w art. 4245
§ 1 k.p.c.
Niespełnienie któregokolwiek z wymagań konstrukcyjnych określonych w tym
przepisie prowadzi do odrzucenia skargi przez Sąd Najwyższy na podstawie art.
4248
§ 1 k.p.c. Do wymagań tych należy między innymi wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.) oraz
wykazanie, że wzruszenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było
i nie jest możliwe ( art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.).
Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne jest wymaganiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej
podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego - w ramach
przytoczenia podstaw skargi - przepisów prawa materialnego lub przepisów
postępowania, które zostały naruszone przez sąd, nie spełnia jednocześnie
wymagania określonego w art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.
W rozpoznawanej skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym
zaskarżony wyrok jest niezgodny jak również nie wykazano, że jego wzruszenie
w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Tym samym nie zostały spełnione wymagania konstrukcyjne skargi
przewidziane w art. 4245
§ 1 pkt 3 i 5 k.p.c. i z tych względów podlega ona
odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.
jw