Postanowienie SN z 28 maja 2014, sygn. I CZ 26/14
Data orzeczenia
28 maja 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie ze skargi J. W. i J. W. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego
w K. z dnia 26 marca 2013 r., w sprawie z wniosku J. W. i J. W.
przy uczestnictwie I. B., M. B. i J. S.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r.,
zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 30 października 2013 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
UZASADNIENIE
Skarżący J. W. i J. W. wnieśli skargę o wznowienie postępowania
wszczętego z ich wniosku o dokonanie rozgraniczenia określonych bliżej w tymże
wniosku nieruchomości, a zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu
Okręgowego w K. z 26 marca 2013 r., … 32/13, którym oddalono wniesioną przez
nich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 29 listopada 2012 r., …
752/11. W skardze powołali się na podstawę wznowienia przewidzianą w art. 403 §
2 k.p.c. w postaci nowych dowodów – kserokopii mapy wydanej im w dniu 2
sierpnia 2013 r. przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno-
Kartograficznej w S. Mapa ta, aczkolwiek przedstawia przebieg granicy między
spornymi nieruchomościami po przeprowadzonym postępowaniu scaleniowym, nie
została uwzględniona w sprawie o rozgraniczenie.
Sąd Okręgowy w K., po przyjęciu, że wskazana mapa nie stanowi nowego
dowodu, postanowieniem z 30 października 2013 r., … 381/13, skargę
o wznowienie postępowania odrzucił. W uzasadnieniu tego postanowienia
podkreślono, że rozgraniczenia dokonano na podstawie opinii biegłego geodety P.
P. z 30 maja 2012 r., przy czym z części wstępnej tej opinii wynika, że biegły
wykorzystał m.in. materiały otrzymane z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji
Geodezyjno-Kartograficznej w S., tj. kopie mapy Ewidencji Gruntów, kopie mapy
zasadniczej, zarys pomiarowy i wykaz współrzędnych punktów granicznych, operat
z rozgraniczania, operat ze scalenia gruntów w 1974 r. oraz inne materiały
techniczne. Poza tym w piśmie z 30 lipca 2012 r. biegły ten wskazał, że granice
zostały ustalone według danych i dokumentów z postępowania scaleniowego.
W zażaleniu na postanowienie 30 października 2013 r. skarżący zarzucili
naruszenie art. 410 § 1 w zw. z 403 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c., a także naruszenie art.
233 § 1 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
3
W skardze skarżący powołali się na ujawnienie nowego, w ich ocenie,
wcześniej nierozpoznanego, materiału dowodowego w postaci zawartej w aktach
sprawy scaleniowej mapy dotyczącej spornej granicy, a więc na przyczynę,
o której mowa w art. 403 § 2 k.p.c.
Możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest
uzależniona od zaistnienia łącznie trzech przesłanek. Po pierwsze, wykrycia po
uprawomocnieniu się wyroku (postanowienia co do istoty sprawy) nowych
okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w czasie
postępowania, ale nie zostały w nim powołane. Po drugie, możliwości ich wpływu
na wynik sprawy i po trzecie, niemożności skorzystania z nich przez stronę
w poprzednim postępowaniu. Wykrycie okoliczności faktycznych lub dowodów
w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy faktów i środków dowodowych, które -
poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym -
były dla strony skarżącej wówczas „nieujawnialne”. Przepis ten obejmuje zatem
fakty stronie nieznane i dla niej niedostępne, natomiast fakty „ujawnialne”, czyli te,
które strona powinna znać, bo miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte
hipotezą tego przepisu.
Skarżący powołali się w skardze o wznowienie postępowania na nowy
materiał dowodowy, tj. mapę dotyczącą spornej granicy. Zdaniem Sądu
Okręgowego w K., wskazany przez skarżących środek dowodowy nie mieści się
jednak w hipotezie art. 403 § 2 k.p.c., skoro środek ten znany był biegłemu P. P. i
stanowił podstawę podziału spornych działek. Skarżący przekonywająco polemizują
z tym stanowiskiem, podnosząc, że biegły tylko ogólnie powołał się na materiały
otrzymane od Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w
S., w tym na mapy pochodzące z akt postępowania scaleniowego. Faktycznie
bowiem stwierdzenie to jest zbyt ogólne i wymagało zweryfikowania oraz
skonkretyzowania w trakcie postępowania wznowieniowego. Oznacza to, że
odrzucenie skargi było pochopne.
W tym stanie rzeczy wobec zasadności zażalenia należało orzec, jak
w sentencji (art. 39815
§ 1 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.).
4