Postanowienie SN z 17 września 2014, sygn. II CNP 16/14
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
o przysądzenie prawa własności
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
dłużnik egzekucyjny
prokurator
Data orzeczenia
17 września 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Anna Kozłowska
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 17 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2014r.
skargi "D. – B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 8 grudnia 2010r.,
wydanego w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli: D. – B. Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością w T., i innych
przeciwko dłużnikowi "B." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
w T.
o przysądzenie prawa własności,
odrzuca skargę i zasądza od "D.- B." sp. z o.o. w T. na rzecz
[…] Bank S.A. w W. i na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 1 350 (jeden tysiąc trzysta
pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
w postępowaniu ze skargi.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Z. oddalił
zażalenie dłużnika, B. sp. z o.o. w T., na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z
dnia 11 sierpnia 2010 r. mocą którego Sąd ten sprostował swoje postanowienie z
dnia 7 lipca 2005 r. o przysądzeniu, w postępowaniu egzekucyjnym, własności,
przez odmienne opisanie przedmiotu tej własności.
Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 8 grudnia 2010 r. zaskarżył
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
wierzyciel, D.- B. sp. z o.o. w T.
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 7674
§ 3 k.p.c. stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje w sprawach egzekucyjnych.
Przepis wszedł w życie z dniem 25 września 2010 r. (art. 5 ustawy z dnia 22 lipca
2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, Dz.U. Nr 155, poz. 1037)
i wobec braku we wskazanej ustawie zmieniającej szczegółowego uregulowania
czasowego zasięgu obowiązywania tego przepisu, a wobec niewątpliwie jego
procesowego charakteru, jako zasadę przyjąć należy zasadę bezpośredniego
działania ustawy nowej. Oznacza to niedopuszczalność, z dniem 25 września
2010 r., skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
wydanego w sprawach egzekucyjnych, niezależnie od daty wszczęcia
postępowania egzekucyjnego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia
6 grudnia 2011 r. sygn. akt IV CNP 79/11, nie publ.; z dnia 27 października 2010 r.,
sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.; z dnia 22 listopada 2010 r. sygn. akt IV CNP
73/10, nie publ.; z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt IV CNP 8/11, nie publ.; z dnia
25 lutego 2011 r. sygn. akt IV CNP 108/10, nie publ.; z dnia 17 marca 2011 r.
sygn. akt IV CZ 127/10, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2012 r. V CNP 44/11,
nie publ.).
Ponieważ skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została wniesiona
w dniu 21 listopada 2012 r., a w stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie
ustawy zmieniającej k.p.c., jest ona niedopuszczalna, podlegała, na podstawie
art. 4248
§ 1 k.p.c. (w związku z art. 7674
§ 3 k.p.c.), odrzuceniu.
Z przytoczonych więc względów skargę należało odrzucić.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 oraz art. 99 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1, art. 39821
i art. 42412
k.p.c. oraz w związku § 6 pkt 6
w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
4.
w związku z art. 391 § 1, art. 39821
i art. 42412
k.p.c. oraz w związku § 6 pkt 6
w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
4