Postanowienie SN z 26 września 2014, sygn. IV CZ 53/14
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o rozgraniczenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
biegły
uczestnik postępowania
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
26 września 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Bogumiła Ustjanicz
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)
SSN Dariusz Dończyk
SSA Elżbieta Fijałkowska (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku A. S. i H. K.-S.
przy uczestnictwie J. P.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 września 2014 r.,
zażalenia wnioskodawców
na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 29 stycznia 2014 r.,
Oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Z. dokonał
rozgraniczenia nieruchomości położonej w Z. przy ul. K. oznaczonej Nr 39/3,
stanowiącej własność A. i H. małżonków S. mającą urządzoną księgę wieczystą […]
z działkami położonymi w Z. przy ul. K. oznaczonymi Nr 34/9, 34/10 mające
urządzoną księgę wieczystą […] i działką Nr 34/3 mającą urządzoną księgę
wieczystą […] wszystkie prowadzone przez Sąd Rejonowy w Z. będącą w
wieczystym użytkowaniu J. P. w ten sposób, że granica przebiegać będzie linia
koloru żółtego przez pkt. 468-930-857-25 na mapie sporządzonej przez biegłego
geodetę K. K. opinią z dnia 14 stycznia 2012 roku zapisanej do zasobu składnicy i
geodezyjnej Prezydenta Miasta Z. za Nr […] dnia 16 stycznia i 2012 roku
stanowiącą integralną część niniejszego orzeczenia.
Sąd Okręgowy w Z. postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. na skutek
apelacji uczestnika, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi
Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.
Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał przepis art. 386 § 4
k.p.c. i stwierdził, że zakres postępowania dowodowego obejmuje przeprowadzenie
postępowania dowodowego w całości, tak w zakresie dowodu z dokumentów,
dowodów osobowych, oględzin nieruchomości i opinii biegłego geodety. W ocenie
Sądu, zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania w całości, a nie tylko
w znacznym jego zakresie by rozpoznać prawidłowo przedmiot sporu, a więc
przebieg granicy między nieruchomościami stanowiącymi obecnie własność
i użytkowanie wieczyste stron.
Postanowienie to zostało zaskarżone przez wnioskodawców, którzy
w zażaleniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść
orzeczenia, tj.: art. 386 § 4 k.p.c. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie
i bezpodstawne uchylenie postanowienia Sądu I instancji i przekazanie sprawy
temu Sądowi do ponownego rozpoznania, gdy tymczasem nie zachodziły
przesłanki do uchylenia postanowienia Sądu I instancji, o których mowa w
3
naruszonym przepisie, co więcej Sąd Okręgowy, mimo ciążącego na nim
obowiązku - uchylając wymienione postanowienie - w żaden sposób nie wskazał
przyczyny tego uchylenia, czym również naruszył wskazany przepis procedury.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zakresem kontroli Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu przewidzianego
w art. 3941
§ 11
k.p.c. zażalenia na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji
objęte jest jedynie to, czy sąd odwoławczy prawidłowo zastosował art. 386 § 2 lub
§ 4 k.p.c. Ocena, czy istniała formalna, procesowa podstawa do uchylenia
zaskarżonego wyroku (odpowiednio postanowienia w postępowaniu
nieprocesowym) i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego
rozpoznania powinna być przeprowadzona bez szerszego wdawania się
w merytoryczne podłoże samej sprawy. Sąd Najwyższy rozpatrując zażalenie,
sprawdza jedynie, czy rzeczywiście doszło do nierozpoznania przez sąd pierwszej
instancji istoty sprawy albo, że wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia
postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.), bądź też, że w rachubę
wchodziła podstawa nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.). Kontrola Sądu
Najwyższego w tak określonych granicach nie polega na merytorycznym badaniu
apelacji ani stanowiska sądu drugiej instancji, co do przepisów prawa materialnego
mających zastosowanie w sprawie.
Żalący nie podważyli skutecznie stanowiska Sądu, że wydanie
postanowienia wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości
(art. 384 § 4 in fine k.p.c.). Zarzucili wyłącznie, że Sąd „zbyt pochopnie uchylił
sprawę do ponownego rozpoznania”, co przyczyni się do „wydłużenia
postępowania rozgraniczeniowego”. Tak lapidarnie uzasadniony zarzut nie zdołał
podważyć oceny o koniecznym do przeprowadzenia zakresie postępowania
dowodowego. Argument, że Sąd odwoławczy jest sądem merytorycznym nie
uzasadnia prowadzenia wszystkich dowodów przez ten Sąd. Rozpoznanie sprawy
w rozsądnym czasie powinno być oczywiście priorytetem, ale wbrew opinii żalących
nie ma uzasadnionej pewności, że cel ten zostanie zrealizowany, gdy sprawa
rozpoznana będzie od początku przez Sąd odwoławczy.
4
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 39814
w zw.
z art. 3941
§ 3 i art. 13 § 2 k.p.c..