Postanowienie SN z 13 listopada 2014, sygn. IV CNP 29/14
Data orzeczenia
13 listopada 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Dariusz Dończyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 29 maja 2013 r.,
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "N. " w B.
przeciwko R. R.
o nakazanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 listopada 2014 r.,
1) odrzuca skargę,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 317
(trzysta siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
przed Sądem Najwyższym.
2
UZASADNIENIE
Pozwany R. R. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w B. z dnia 29 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem
powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem
zostaje spełniony, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu
fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi
wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła
dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu
szkody wiarygodnym. W postępowaniu wywołanym skargą Sąd Najwyższy
wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich powołanie jest konieczne dla
uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W przeciwnym razie mogłoby się
okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia
z prawem przyjęta zostanie do merytorycznego rozpoznania, mimo że zaskarżone
orzeczenie nie spowodowało szkody albo wywołało skutki, które tylko w mniemaniu
skarżącego stanowią o szkodzie, która w istocie nie zaistniała.
Skarżący nie uprawdopodobnił w skardze wyrządzenia szkody
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt
4 k.p.c.). Nie stanowi spełnienie tego wymagania skargi samo twierdzenie powoda,
że wskutek włączenia ogrzewania z centralnego systemu ogrzewania całego
budynku powód ponosi wyższe koszty ogrzewania niż wcześniej.
Podobnie w żaden sposób nie zostało uprawdopodobnione twierdzenie o szkodzie
w ochronie środowiska.
Skarga dotknięta takim brakiem podlega odrzuceniu bez możliwości
sanowania dostrzeżonego braku (art. 4248
§ 1 k.p.c.) i dlatego orzeczono, jak
w sentencji.
3
O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3
k.p.c., art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821
i art. 42412
k.p.c. oraz
z uwzględnieniem przepisów § 12 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego
z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490).