sygn. V CZ 109/14 5 lutego 2015 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 5 lutego 2015, sygn. V CZ 109/14

Data orzeczenia 5 lutego 2015
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 109/14
POSTANOWIENIE
Dnia 5 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Spółki Mieszkaniowej Sp. z o.o.
w K.
przeciwko I. W., J. W., Ł. W.
i A. W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2015 r.,
zażalenia pozwanych na wyrok Sądu Okręgowego w G.
z dnia 24 lipca 2014 r.,
oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu
postępowanie w sprawie.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w G., po rozpoznaniu apelacji
powódki Spółki Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. od
wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 października 2013 r. w sprawie przeciwko
I. W., J. W., Ł. W. i A. W., uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi
pierwszej instancji do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach
postępowania odwoławczego. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji był
art. 386 § 4 k.p.c.
W zażaleniu wszyscy pozwani zarzucili zaskarżonemu wyrokowi naruszenie
art. 229 k.c. przez jego niezastosowanie, art. 118 k.c. przez jego zastosowanie,
a co do pozwanej małoletniej A. W. nieuwzględnienie braku jej odpowiedzialności.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanych koncentruje się na zarzuceniu zaskarżonemu wyrokowi
naruszenia prawa materialnego, zapominając, że nie chodzi o wniesioną apelację
od tego wyroku, tylko o wyjątkowy środek zaskarżenia, jakim jest zażalenie na
wyrok uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi
do ponownego rozpoznania. Kierując zatem prawidłowe wnioski w zażaleniu,
pełnomocnik skarżących skupił się nie na tych kwestiach, które decydują
o powodzeniu tych wniosków. Wyrok, którego dotyczy zażalenie został oparty na
art. 386 § 4 k.p.c. Według tego przepisu sąd drugiej instancji może uchylić
zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie
nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie
wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego,
w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki powołanego przepisu. Sąd
drugiej instancji dokonał oceny prawnej wyroku Sądu Rejonowego i uznał, że nie
została rozpoznana istota sprawy. Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego odnosić się
merytorycznie do sprawy rozpoznawanej w toku instancji. Uczyni to sąd pierwszej
3
instancji ponownie ją rozpoznając. Z uzasadnienia wyroku uchylającego wyrok
Sądu Rejonowego wynika, że Sąd ten będzie musiał przeprowadzić samodzielnie
postępowanie dowodowe i rozpoznać istotę roszczenia powódki. Nie może go
w tym zastępować Sąd drugiej instancji, gdyż wówczas proces ograniczałby się do
jednoinstancyjnego rozpoznania sprawy.
W okolicznościach sprawy prawidłowe było zastosowanie przez Sąd drugiej
instancji art. 386 § 4 k.p.c. Z tych względów należy uznać zażalenie jako
niezasadne i na podstawie art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. je oddalić.