Postanowienie SN z 26 lutego 2015, sygn. III CNP 25/14
Data orzeczenia
26 lutego 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa C. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A.
w W.
przeciwko A. K.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
i z powództwa wzajemnego A. K.
przeciwko C. Towarzystwu Ubezpieczeń S.A.
w W.
o ukształtowanie stosunku prawnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 lutego 2015 r.,
na skutek skargi strony powodowej (pozwanego wzajemnego)
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 27 listopada 2013 r.,
1) odrzuca skargę;
2) zasądza od C. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. na rzecz
A. K. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem
zwrotu kosztów postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
2
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwo
główne powodowego Towarzystwa Ubezpieczeń C. o pozbawienie wykonalności
tytułu wykonawczego w postaci określonego wyrok sądowego zasądzającego od
Towarzystwa na rzecz A. K. rentę wyrównawczą w wysokości po 1.937 zł
miesięcznie z ustawowymi odsetkami oraz uwzględnił powództwo wzajemne
oznaczając sposób wykonania zobowiązania Towarzystwa wynikającego z
określonej polisy w ten sposób, że granicę jego odpowiedzialności wobec A. K.
ustalił do wysokości 600.000 ECU według określonego kursu walut obcych.
W wyniku apelacji Towarzystwa Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 27
listopada 2013 r. zmienił częściowo wyrok Sądu pierwszej instancji jedynie w ten
sposób, że ustalił granicę odpowiedzialności Towarzystwa wynikającą ze
wskazanej polisy do wysokości 600.000 euro za wszystkie skutki zdarzenia
objętego ubezpieczeniem, bez względu na liczbę poszkodowanych, a w pozostałej
części oddalił apelację.
Towarzystwo Ubezpieczeń C. wniosło skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem powyższego wyroku wskazując, że zaskarża go w całości. Wypełniając
przewidziane w art. 4245
§ 1 pkt. 4 k.p.c. wymaganie uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy
Towarzystwo wskazało, że wyrokiem tym została wyrządzona mu szkoda, gdyż
wskutek rażącego naruszenia wskazanych w skardze przepisów przez oba
orzekające Sądy, tytuł wykonawczy zasądzający od niego na rzecz pozwanego
kwotę 1.937 zł miesięcznie tytułem renty wyrównawczej z odsetkami na wypadek
zwłoki w zapłacie którejkolwiek z rat i kosztami procesu, nie został pozbawiony
wykonalności i obecnie w dalszym ciągu na jego podstawie toczy się z wniosku
pozwanego komornicze postępowanie egzekucyjne, w ramach którego strona
powodowa jest zmuszona do uiszczania co miesiąc kwoty 2.232,05 zł na rzecz
pozwanego. W ocenie skarżącej szkodę oraz jej wysokość dostatecznie
uprawdopodobniają powołane i załączone do skargi dowody w postaci bankowych
potwierdzeń przelewów za okres od grudnia 2013 r. do kwietnia 2014 r. a także
dowody zawarte w aktach sprawy […].
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, przewidziane w art. 4245
§ 1 pkt.
4 k.p.c. wymaganie konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
wyroku jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód
prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej postać, wysokość i czas
powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego
przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, a także przedstawi
dowody lub inne środki uwiarygodniające powstanie szkody (porównaj między
innymi postanowienia z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05, z dnia 22 listopada
2005 r. I CNP 19/05, niepubl. oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC
2006/7-8/141).
Rozpoznawana skarga nie spełnia tych wymagań. Przedmiotem zaskarżenia
są oba rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji zawarte w wyroku z dnia 27 listopada
2013 r. i w odniesieniu do każdego z nich osobno strona powodowa powinna
wskazać wysokość szkody, jej postać czas powstania i sposób wyliczenia oraz
związek przyczynowy z wydaniem zaskarżonego wyroku. Tymczasem skarżąca
poprzestała jedynie na wskazaniu jakie kwoty miesięcznie obowiązana jest płacić
na rzecz pozwanego w wyniku oddalenia jej powództwa o pozbawienie
wykonalności tytułu wykonawczego. Nie wskazała wysokości całej szkody
wynikającej z wydania tego rozstrzygnięcia, postaci tej szkody ani czasu jej
powstania. Natomiast w odniesieniu do szkody wynikającej z wydania drugiego
zaskarżonego rozstrzygnięcia o ukształtowaniu stosunku prawnego skarżąca nie
wskazała żadnych okoliczności pozwalających na określenie szkody i jej związku
z wydaniem tego orzeczenia ani żadnych dowodów lub innych środków
pozwalających na uprawdopodobnienie wystąpienia szkody. Oczywiście
niewystarczające jest odwołanie się w tym zakresie do nieokreślonych „dowodów
zawartych w aktach […]”.
Z tych wszystkich względów należało stwierdzić, że rozpoznawana skarga
nie spełnia konstrukcyjnego wymagania przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt. 4 k.p.c.,
co prowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 4248
k.p.c.
4
O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 98 w zw.
z art.108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821
i art. 42412
k.p.c.