sygn. II CNP 53/14 5 marca 2015 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 5 marca 2015, sygn. II CNP 53/14

Data orzeczenia 5 marca 2015
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Zbigniew Kwaśniewski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt II CNP 53/14
POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r.,
skargi A. G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 marca 2013r.,
wydanego w sprawie z powództwa G. G.
przeciwko A. G.
o alimenty,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Wniesiona przez A. G. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 marca 2013 r. pozbawiona jest niektórych
spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245
§ 1 k.p.c.
Skarżąca nie uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody spowodowanej wydaniem
orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać
werbalnego stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać obowiązku płacenia
alimentów oraz zasądzenia kwoty 300 zł i zapłaty 50 zł. Wymóg
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, przewidziany w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.,
oznacza wskazanie jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także
przedstawienie dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o
zaistnieniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania
określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23
września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31
stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego
2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05).
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245
§ 1 pkt 5
k.p.c., ponieważ skarżąca ograniczyła się tylko do stwierdzenia, że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest możliwe,
a w szczególności, że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Takie
sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego
w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r.,
I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu
w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób
wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia
w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie
SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06,OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112;
postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8,
poz. 140).
3
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie
art. 4248
§ 1 k.p.c.