Postanowienie SN z 9 kwietnia 2015, sygn. V CNP 53/14
Data orzeczenia
9 kwietnia 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Dariusz Dończyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 9 kwietnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi B. B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w Ś.
z dnia 3 grudnia 2013 r., w sprawie z powództwa B. B.
przeciwko Z. C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2015 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
2
Powód B. B. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 3 grudnia 2013 r., opierając ją na podstawie
naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna odpowiadać ogólnym wymaganiom pisma procesowego oraz szczególnym
tzw. konstrukcyjnym, przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245
§ 1
k.p.c., których spełnienie jest niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art.
4242
§ 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych
w art. 4245
§ 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248
§ 1
k.p.c.) bez możliwości wszczęcia postępowania zmierzającego do sanowania
dostrzeżonych braków. Należy do nich m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie, że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe.
Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne, jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej
podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów
prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez
sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu
określonego w art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c. W skardze wniesionej od wyroku Sądu
Okręgowego w Ś. z dnia 3 grudnia 2013 r. nie wskazano przepisu prawa, z którym
ten wyrok jest niezgodny. Nie został również spełniony wymóg określony w art.
4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest utrwalone stanowisko,
że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługiwały żadne środki prawne nie odpowiada wymogowi wykazania,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków
prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego
wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości
wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych.
3
Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte
stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1
k.p.c.