Uzasadnienie z 11 maja 2026, sygn. II K 119/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 119/26

Uzasadnienie ograniczono do rozstrzygnięcia o karze

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-------

-----------------

--------------------

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

-----------------

----------------

-----------

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

---

------------

--------------

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

---------------

-------------

----------

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

-----------

-------------

------------------------------------------

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------

----------

-------------------------------------------

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

J. N.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przepis z art. 244 kk penalizuje nierespektowanie orzeczeń sądu dotyczących m.in. zakazu prowadzenia pojazdów, przy czym znamiona omawianego przestępstwa są spełnione, gdy zakaz do którego sprawca nie stosuje się, został orzeczony przez sąd prawomocnie. Wszystkie te znamiona J. N. spełnił swoim czynem. Wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Przasnyszu w sprawie sygn. akt II K 606/24 r., w którym orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, uprawomocnił się w dniu 14.11.2024 r. W ocenie sądu, nie ma także wątpliwości, że oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim, ponieważ miał on świadomość orzeczenia w/w zakazu, jadać w dniu 18.11.2025 r. samochodem marki O. (...).

Z kolei warunkiem odpowiedzialności karnej za czyn z art. 180a kk jest istnienie w obiegu prawnym decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień, co też zachodzi w niniejszej sprawie. Odpis decyzji nr (...) został skutecznie doręczony oskarżonemu, czego nie kwestionował i tym samym był świadomy cofnięcia uprawień.

W świetle poczynionych przez sąd ustaleń, wina J. N. nie budzi żadnych wątpliwości i czynem swoim wyczerpał on dyspozycję art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Zachowanie oskarżonego było realizacją jednego zamiaru i tym samym stanowi jeden czyn z wyżej już opisanymi jego zachowaniami i tym samym należało zastosować art. 11 § 2 kk.

1.4.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

--------------

---------------------------

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

-------------------------------------------------

1.5.  ☐Warunkowe umorzenie postępowania

----------------

------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

------------------------------------

1.6.  ☐Umorzenie postępowania

-------------

-----------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

--------------------------------------------------------

1.7.  ☐Uniewinnienie

---------------------

-----------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

----------------------------------------

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. N.

1

1

2

3

Odnosząc się do dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 kk oraz w art. 37a kk, to zawierają one zasadę preferencji kar nie izolacyjnych, oznacza to, że bezwzględna kara pozbawienia wolności stanowi środek ostateczny ( ultima ratio), po który można sięgnąć tylko wtedy, gdy żadna z wymienionych kar lub żaden środek karny "nie może spełnić celów kary" ( por. uchwała SN z dn. 30 X 1979r., sygn. akt VII KZP 31/77, OSNKW 1979, nr 7, poz. 77). Wyrokując w niniejszej sprawie, sąd doszedł do przekonania, że karą współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego będzie kara ograniczenia wolności. W tym celu sąd skorzystał z unormowania zawartego w treści art. 37a kk. Kara ta winna spełnić swe cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej, tj. uświadomić J. N., że nie ma przyzwolenia i społecznej akceptacji na wyżej opisane zachowanie.

Jako okoliczność łagodzącą sąd uwzględnił to, że:

- oskarżony przyznał się i wyraził skruchę oraz jego motywację. Oskarżony chciał podjąć działania w zakresie przyjętego zlecenia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Oczywiście nie chodzi o to, że sąd akceptuje taki sposób zachowania, ponieważ na niekorzyść J. N. przemawia to, że mógł on skorzystać z innych możliwości, jak chociażby wezwać taksówkę. Jednakże okoliczności dotyczące postawy oskarżonego w toku procesu, także muszą być brane pod uwagę przy określeniu wysokości orzekanej kary;

- oskarżony obecnie prowadzi ustabilizowany tryb życia, pracuje, opiekuje się dziećmi.

Jako okoliczność obciążającą sąd uwzględnił to, że:

- oskarżony był już dwukrotnie karany (k.55-56) oraz co najbardziej obciąża wymiar kary, to fakt, że był już skazywany za występki z art. 178a § 1 kk oraz za występek z art. 244 kk, czyli już wcześniej naruszył zakaz orzeczony w sprawie II K 701/22.

Sąd uznał, że mimo ponownego naruszenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, zachodzą podstawy do przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec J. N. i orzekł karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Stosowanie do treści art. 42 §1a pkt 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Przepis ten stanowi, że sąd obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 244 kk, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Z uwagi na ponowne naruszenie w/w zakazu sąd określił przedmiotowy zakaz na okres 4 lat.

Zasądzono także od oskarżonego świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (art. 43a § 2 kk).

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

---------

-----------

------------

--------------------------------

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

---------------------------------------------------------------

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

----------------

--------------------------------------------------------

1.1Podpis