Wyrok z 28 kwietnia 2026, sygn. I C 156/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 kwietnia 2026 roku

Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2026 roku w Człuchowie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w M.

przeciwko S. O.

o zapłatę

oddala powództwo.

Sygn. akt I C 156/25

UZASADNIENIE

Powód (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. wniósł przeciwko S. O. pozew o zapłatę kwoty 1.881 zł. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 24 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazano, że powódka zawarła w dniu 17 stycznia 2023 r. z pozwanym (działającym przez pełnomocnika) umowę przelewu wierzytelności. Pełnomocnictwo do zawarcia umowy cesji oraz inne dokumenty podpisane przez poszkodowanego (cedenta) podpisane zostało z wykorzystaniem podpisu elektronicznego - systemu DocuSign. Przedmiotem umowy były wszelkie niezapłacone dotąd wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłe (np. z tytułu kosztów ekspertyzy technicznej lub nieujawnionych dotąd uszkodzeń) wynikające ze szkody w pojeździe marki J., o nr rej. (...), powstałej na skutek zdarzenia z dnia 25.06.2022 r., likwidowanej pod nr akt szkody (...), wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do naprawienia tej szkody, a w tym wobec sprawcy i jego ubezpieczyciela w zakresie OC albo wobec ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia AC oraz ewentualnie innych podmiotów odpowiedzialnych za szkodę, a w tym (...), (...), (...) S.A Z tytułu zawarcia ww. umowy powódka w dniu 26.012023 r. dokonała zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 207,00 zł. oraz poniosła koszt analizy i wydania opinii dla szkody częściowej pojazdu w kwocie 540,00 zł, wynikający z faktury numer (...) z dnia 27.01.2023 r. Następnie wyjaśniła, że wystąpiła z powództwem na drogę postępowania sądowego przeciwko (...), ponosząc koszty opłaty od pozwu w kwocie 200,00 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Podczas rozprawy w dniu 24 października 2023 r. pozwany zeznał niezgodnie z prawdą, iż "to nie są moje podpisy, ja nie podpisywałem żadnego dokumentu. To pełnomocnictwo już było podpisane i przyszło do mnie na maila”. Wyjaśniono również, że pozwany w późniejszym czasie chciał skorygować swoje zeznania i potwierdzić elektroniczne złożenie podpisu, albowiem się pomylił, na co nie zgodził się jednak Sąd. Opierając się na zeznaniach pozwanego, Sąd uznał, iż powódce nie przysługuje legitymacja czynna w sprawie przeciwko ubezpieczycielowi, wobec czego oddalił powództwo i zasądził na rzecz (...) S.A. kwotę 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Przelewem z dnia 19 lipca 2024 r. powódka dokonała zwrotu zasądzonych kosztów procesu na rzecz (...) S.A. W związku z powyższym powódka, pismem z dnia 20 listopada 2024 r., wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 1.881 zł., z uwagi na bezskuteczność wezwania konieczne było wystąpienie z powództwem na drogę postępowania sądowego.

W odpowiedzi na pozew pozwany S. O. wniósł o oddalenie powództwa w całości, zarzucił nieudowodnienie roszczenia oraz brak podstawy prawnej i faktycznej. W uzasadnieniu wskazał, że nie podpisywał żadnej umowy przelewu wierzytelności z powodem, nie pamięta szczegółów podpisania pełnomocnictwa z dnia 3 stycznia 2023 r, działał wówczas pod wpływem błędu, nie wiedział co podpisuje i nie znał skutków swojego podpisu. Ponadto podkreślił, że uważał, że od firmy (...) nie dostał żadnego odszkodowania, tylko od firmy „To Twoja .Kasa”. Nie wiedział, że te firmy są od siebie zależne i stanowią jedną całość. Podkreślił również, że z treści umowy przelewu wynika, że umowa ta była skrajnie niekorzystna dla niego, albowiem powódka nabyła za niewielką kwotę 207 zł. netto wszelkie wierzytelności przysługujące mu wobec zakładu ubezpieczeń. Nie miał żadnego wpływu na treść umowy, nikt z nim nie konsultował jej treści. Jego zdaniem powódka działała z zamiarem wyzysku i nie poinformowała go jakie poniosła koszty w celu uzyskania odszkodowania od ubezpieczyciela. Jego zdaniem nie przyczynił się do przegrania sprawy w Sądzie przez firmę (...) w Luksemburgu. Jego zdaniem nie ma żadnego związku między tą firmą a powódką. Podkreślił, że jego zeznania, które złożył w sprawie o sygn. I C (...) wynikały z niezrozumienia jej przedmiotu, a także pomyłki w zakresie nazw firm, której udzielił pełnomocnictwa, albowiem rozmawiał z firmą „To twoja Kasa” a nie (...) Ponadto wskazał, że od września 2023 r. miał znaczne problemy ze zdrowiem, a aktualnie oczekuje na przeszczep nerki. Jego zdaniem powództwo jest w całości bezzasadne, nie wskazano podstawy prawnej roszczenia i nie wykazano przesłanek jego odpowiedzialności.

Na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. pozwany wyjaśnił, że nie wiedział, że firma (...) to jest (...). Przyznał, że początkowo zgłaszał szkodę u powoda, ale zrezygnował z nich. Potwierdził również, że jego samochód został uszkodzony przez samochód strażacki i zgłosił to do (...), który wycenił szkodę na ok. 1200 złotych, na co się nie zgodził. Następnie próbował szukać pomocy w (...), który zaproponował mu najprawdopodobniej 200 złotych więcej, na co się również nie zgodził i próbował się ponownie dogadać z (...). Jednak kwota przez nich proponowana była za niska, dlatego zrezygnował, ale otrzymał 1200 złotych. Po pewnym czasie wyświetliła mu się strona „(...)”. Uznając, że to inna firma niż firma (...) podpisał umowę z „(...)”. Podkreślał, że z X. nie podpisywał żadnej umowy, bo w jego przekonaniu „(...)” to inna firma. Wyjaśnił ponadto, że jak przyjechał do sądu na pierwszą sprawę to był przekonany, że nie dostał nic od (...) tylko od (...). Kontaktował się tylko z firmą (...), nie było nigdzie żadnej informacji, że to X.. Przyznał, że pamięta, że było coś wysyłane elektronicznie, ale on w X. nic nie podpisywał. Wyjaśnił również, że po wydaniu wyroku w sprawie I C 102/23 zadzwoniła do niego pani z X. z pytaniem dlaczego kłamał, a on wyjaśniał, że nie brał od nich żadnych pieniędzy. Po sprawdzeniu poinformował, że nie wiedział, że „(...)” to (...). Podkreślał, że to o nie było świadome kłamanie, bo on nawet nie miałby z tego korzyści.

W piśmie z dnia 28 lipca 2025 r. powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 25 czerwca 2022 r. miało miejsce zdarzenie drogowe, w wyniku którego uległ uszkodzeniu pojazd marki J., będący w chwili zdarzenia własnością pozwanego S. O.. Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie OC w (...) SA. W trakcie likwidowanej szkody (nr akt (...)) ubezpieczyciel zaproponował poszkodowanemu kwotę, która nie została przez niego zaakceptowania. Następnie poszkodowany zgłaszał szkodę w X., jednakże zrezygnował z tej firmy ponieważ również zaoferowali zbyt małą kwotę ok. 200 zł. W związku z powyższym ponownie spróbował zgłosić szkodę do (...). Dopłata do odszkodowania proponowana przez ubezpieczyciela była dla pozwanego nadal zbyt niska. W związku z powyższym gdy pozwanemu wyświetliła się w Internecie strona firmy „(...)”, uznając, że to inna firma niż firma (...) podpisał w dniu 3 stycznia 2023 r. dokumenty, z wykorzystaniem podpisu elektronicznego — systemu DocuSign. W trakcie procedury podpisu dokumentów pozwany otrzymała e-mail, w którym był wyszczególniony podpis „zespół To Twoja Kasa.pl” Pozwany przekonany był że Twoja Kasa i X. to inne firmy, albowiem na stronie Twoja Kasa nie było żadnej informacji, że to X.

Pozwany podpisał m.in. pełnomocnictwo dla N. A. do dokonania sprzedaży, w tym przelewu (cesji) przysługujących mu wierzytelności pieniężnych z tytułu ww. szkody na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w M.. Następnie pełnomocnik pozwanego N. A. zawarł z (...) sp. z o.o. z siedzibą w M. umowę przelewu wierzytelności. Przedmiotem umowy były wszelkie niezapłacone dotąd wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłe (np. z tytułu kosztów ekspertyzy technicznej lub nieujawnionych dotąd uszkodzeń) wynikające ze szkody w pojeździe marki J., o nr rej. (...), powstałej na skutek zdarzenia z dnia 25.06.2022 r., likwidowanej pod nr akt szkody (...), wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do naprawienia tej szkody, a w tym wobec sprawcy i jego ubezpieczyciela w zakresie OC albo wobec ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia AC oraz ewentualnie innych podmiotów odpowiedzialnych za szkodę, a w tym (...), (...), (...) S.A

bezsporne, wydruk umowy przelewu wierzytelności k. 8-9załącznika do umowy k. 10, pełnomocnictwo k. 11, kserokopia e-mai k. 40

Z tytułu zawarcia ww. umowy powódka w dniu 26.012023 r. dokonała zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 207,00 zł. oraz poniosła koszt analizy i wydania opinii dla szkody częściowej pojazdu w kwocie 540,00 zł

bezsporne, ponadto dowód: potwierdzenie przelewu k. 14, faktura k. 15,

(...) z siedzibą w Luksemburgu wystąpił z pozwem o zapłatę przeciwko (...) Spółka Akcyjna w O.. Roszczenie dotyczyło ww. wierzytelności wynikających z ww. szkody w pojeździe pozwanego. W związku z powyższym poniesiono koszty opłaty od pozwu w kwocie 200,00 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt I C 102/23. Podczas rozprawy w dniu 24 października 2023 r., na której nie stawiły się strony jak i ich pełnomocnicy przesłuchano w charakterze świadka pozwanego S. O.. Na rozprawie pozwany w trakcie zeznań wyjaśnił przebieg likwidacji przedmiotowej szkody. Zeznał m.in. - po okazaniu dokumentów zawartych w sprawie o sygn. akt I C 102/23 - że "to nie są moje podpisy, ja nie podpisywałem żadnego dokumentu. To pełnomocnictwo już było podpisane i przyszło do mnie na maila”. „Ja tylko chciałem się zorientować, czy przysługuje mi jakieś większe odszkodowanie. Nie otrzymałem żadnych pieniędzy z tytułu zawartej umowy cesji. Prostuję, miałem dostać 1.200 zł od powoda” „stwierdziłem, że sam będę dochodził tej należności”. „ Nie wiedziałem, że w moim imieniu pełnomocnik, którego nie upoważniłem, zawarł umowę cesji z powodem, ja nie chciałem, aby w moim imieniu powód dochodził zwiększonego odszkodowania. Kwotę którą zaproponował mi powód, powiedziałem że nie chcę tej kwoty ponieważ jest za niska i na własną rękę będę dochodził zwiększonego odszkodowania”. „jeszcze raz podkreślam, to nie jest mój podpis, pamiętam, iż proponowano mi jakieś podpisy, które miałem zaakceptować, ja żadnych dokumentów nie podpisywałem i nie przesyłałem żadnych skanów dokumentów powodowi”. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2023 r. Sąd w sprawie o sygn. akt I C 102/23 oddalił powództwo i zasądził na rzecz (...) S.A. kwotę 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

bezsporne, ponadto dowód: potwierdzenie opłaty k. 17, k. 18, wydruk protokołu k. 19-20, wydruk wyroku k, 21

Przelewem z dnia 19.07.2024 r. powódka dokonała zwrotu zasądzonych kosztów procesu na rzecz (...) S.A. Pismem z dnia 20 listopada 2024r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 1,881 zł. , zarzucając mu, że z powodu jego zeznań sąd wydał wyrok negatywny.

bezsporne, ponadto dowód: przelew k. 22, pismo k. 23, potwierdzenie nadania k, 24

Sad zważył co następuje:

Powództwo w niniejszej sprawie nie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany zakwestionował zasadność roszczenia, ale również w ocenie Sądu twierdzenia powoda oraz przedłożone przez niego dowody budziły wątpliwości, Twierdzenia powoda zawarte w pozwie odnośnie stanu faktycznego sprawy są sprzeczne z przedłożonym przez niego materiałem dowodowym, nie zawierają pełnego stanu faktycznego pozwalającego na pozytywne rozstrzygnięcie sprawy, wskazują na brak legitymacji procesowej powoda.

Ocena zgodności z prawdą twierdzeń powoda następuje na podstawie materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy. Nie budzi wątpliwości, że obowiązkiem strony powodowej jest dołączenie do pozwu dowodów, które umożliwią Sądowi weryfikację twierdzeń pozwu zwłaszcza gdy strona przeciwna kwestionuje zasadność roszczenia.

Podkreślenia wymaga fakt, iż to strona powodowa powinna udowodnić, że określona wierzytelność jej przysługuje, tym bardziej, że jako wierzyciel dochodzący zaspokojenia wierzytelności, powinien wykazać podstawę (źródło) zobowiązania pozwanego, jak i jego wysokość. Zgodnie bowiem z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone dla siebie skutki prawne, tym bardziej, że ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów. Sąd tylko wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu art. 232 k.p.c. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzecznictwa obowiązek wskazania dowodów, potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża przede wszystkim strony (por. wyrok Sądu Najwyższego z 24.10.1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29).

Zdaniem Sądu brak było podstaw do ustalenia stanu faktycznego w oparciu o twierdzenia, które zostały zawarte w uzasadnieniu pozwu. Przedmiotem powództwa było roszczenie wynikające jak to określił powód z zeznań pozwanego w sprawie, która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Człuchowie o sygn. akt I C 102/23. Spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół winy pozwanego przejawiającej się w złożeniu zeznań, które zdaniem strony powodowej były nieprawdziwe. W związku z powyższym odpowiedzialność pozwanego opiera się na art. 415 k.c., który stanowi, że kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej są: zaistnienie szkody, wystąpienie faktu, za który ustawa czyni odpowiedzialnym określony podmiot, czyli czynu niedozwolonego, oraz związek przyczynowy między czynem niedozwolonym a szkodą w tej postaci, iž szkoda jest jego zwykłym następstwem (W. Dubis [w:] E. Gniewek , P. Machnikowski (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2017, Legalis). Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że wyrządzenie szkody przez czyn niedozwolony jest samoistnym źródłem stosunku obligacyjnego i skutkuje zaistnieniem odpowiedzialności odszkodowawczej ex delicto (deliktowej).

Przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy niezbędna była - według powoda ocena zachowania pozwanego w sprawie I C 102/23. Podkreślić jednak należy, że z uzasadnienia pozwu wynika, że z ww. powództwem wystąpiła powódka tj. (...) sp. z o.o. z siedzibą w M., natomiast z przedłożonych wraz z pozwem dowodów tj. kserokopii protokołu z dnia 24 października 2023 r. oraz kserokopii wyroku z dnia 28 listopada wynika, że stroną powodową był (...) z siedzibą w Luksemburgu. Powód przedstawiając stan faktyczny sprawy nie wyjaśnił powyższej okoliczności pomimo, że w odpowiedzi na pozew pozwany podkreślał, że nie przyczynił się do przegrania sprawy w sądzie przez firmę (...) w Luksemburgu oraz, że jego zdaniem nie ma żadnego związku między ww. firmą a powódką. W związku z powyższym brak jest jakiejkolwiek informacji na jakiej podstawie powódka dochodzi roszczeń, które ewentualnie przysługiwałyby (...) z siedzibą w Luksemburgu w związku z zeznaniami pozwanego w sprawie I C 102/23. Niewątpliwe to na powodzie ciążył obowiązek wykazania, że nabył od (...) z siedzibą w Luksemburgu przedmiotową wierzytelność wobec pozwanego.

Ponadto kwestią sporną była również okoliczność czy powód z winy pozwanego doznał szkody, a jeżeli tak to w jakiej wysokości. W sytuacji gdy elementy odpowiedzialności odszkodowawczej były przez stronę pozwaną kwestionowane, to zgodnie z ww. regulacją art. 6 k.c., na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów, z których wywodził skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie powód miał obowiązek poszczególne elementy niezbędne do wykazania odpowiedzialności pozwanego wskazać i udowodnić. Stosownie bowiem do unormowania zawartego w art. 6 k.c. na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia zawinienia, powstania szkody i jej wysokości oraz adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy nienależytym wykonaniem zobowiązania przez pozwanego a szkodą. Obowiązkowi temu w całości nie sprostał. Podkreślić należy, że pozwany kwestionował powstanie szkody z jego winy. Przedmiotem badania powinna być nie tylko ocena zachowania pozwanego, ale również kwestia skutku jego działania, które należało ocenić nie tylko z perspektywy zakończonej prawomocnie sprawy prowadzonej pod sygn. I C 102/23, ale ich obiektywnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy na którą powołał się powód. W ocenie Sądu powód powinien wykazać, że na skutek złożonych zeznań w toku ww. sprawy, zapadło rozstrzygnięcie w związku z którym to powód z winy pozwanego poniósł szkodę. Powinien wykazać w toku niniejszego postępowania, że gdyby zeznania pozwanego były inne, to powództwo w sprawie I C 102/23 byłoby uwzględnione. Powód powinien przedłożyć dowody umożliwiające Sądowi w niniejszej sprawie dokonanie oceny, czy wynik sprawy byłby korzystny dla powoda, gdyby pozwany zeznał inaczej. Nie budzi bowiem wątpliwości, że na powodzie ciążył obowiązek wykazania związku przyczynowego pomiędzy działaniem pozwanego a powstałą szkodą a także wysokość tej szkody.

Przystępując do oceny zeznań pozwanego w sprawie I C 102/23, Sąd nie uznał, że kłamał on zeznając przed Sądem. Jego wyjaśnienia, że doszło do pomyłki są wiarygodne, albowiem nie był zakwestionowany fakt, że to na stronach „(...)” pozwany wypełniał dokumenty, w związku z czym nie zauważył on że pod logo „(...) są informacje, że podmiotem uprawnionym jest X.. Logo To Twoja Kasa jest w e-mailu napisane dużymi literami, natomiast X. małym drukiem, co mogło wywołać u pozwanego błędne przekonanie, że dokumenty podpisuje z „To (...)” i od tego podmiotu otrzymał pieniądze (dowód: wydruk e-mail k. 40). W związku z powyższym pozwany zaprzeczał aby podpisywał dokumenty z firmą (...) i otrzymał od nich jakieś środki finansowe. Wątpliwości te strona powodowa mogła wyjaśnić na rozprawie w dniu 24 października 2023 r. w czasie składania zeznań przez pozwanego przez zadawanie pytań, jednakże niestawiennictwo strony i pełnomocnika pozbawiło ich tego prawa. W związku z powyższym brak jest podstaw aby uznać, że to z wyłącznej winy pozwanego powództwo w sprawie o sygn. akt I C 102/23 zostało oddalone.

W związku z powyższym Sąd uznał, że roszczenie powoda nie jest udowodnione, albowiem nie przedłożono dowodów wykazujących winę pozwanego, a ponadto nie wykazano, że gdyby zeznania pozwanego miały inną treść to powództwo w sprawie I C 102/23 podlegałoby uwzględnieniu. Na tą okoliczność nie zostały wskazane żadne dowody. Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd miał obowiązek oceniać jakie mogłoby zapaść ostateczne rozstrzygnięcie, gdyby w przedmiotowej sprawie I C 102/23 pozwany zeznał inaczej tj należało dokonać oceny, czy wynik sprawy byłby korzystny dla powoda. Materiał niniejszej sprawy nie stwarza podstaw do przyjęcia, że roszczenie zostałoby uwzględnione, a jeżeli tak to w całości bądź w części.

W związku z powyższym materiał przedstawiony przez stronę powodową uniemożliwił Sądowi ocenę czy w związku z zeznaniami pozwanego powód, czy (...) z siedzibą w Luksemburgu poniósł szkodę i w jakiej wysokości. Kwota dotycząca szkody musiała być wykazana konkretnie, nie wystarczyło wykazanie tylko zasady, że pozwany zeznał nieprawdę.

W związku z powyższym Sąd oddalił powództwo.