Uzasadnienie z 30 czerwca 2026, sygn. VI Ka 1752/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 1752/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 17 listopada 2025r.

sygn. akt II K 602/25

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐Uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy

obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść wyroku, to jest art. 438 pkt. 4 k.p.k. polegającą na orzeczeniu rażąco niewspółmiernej kary łącznej 10 lat pozbawienia wolności

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Stanowisko sądu odwoławczego co do zarzutów

W pierwszej kolejności, przed ustosunkowaniem się do zarzutu apelacyjnego, należy poczynić uwagi co do uchybienia dostrzeżonego przez sąd odwoławczy z urzędu, to jest rażącej obrazy prawa materialnego, która jednak – z powodów procesowych – nie mogła doprowadzić zmiany wyroku niwelującej to uchybienie.

Jak wynika z zaskarżonego wyroku łącznego, przedmiotem rozważań sądu badającego warunki do jego wydania, były cztery wyroki skazujące E. D., z których każdy wydany został po dniu 24 czerwca 2020r. Oznacza to, że przesłanki orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym wyznaczała treść art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19. Zgodnie z tym przepisem jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

Jak wynika z uzasadnienia kwestionowanego orzeczenia przepis ten, w przywołanym brzmieniu, był też podstawą wymierzonej kary łącznej. Skoro tak, to obowiązkiem sądu meriti było najpierw ustalenie daty „pierwszego wyroku”, a następnie sprawdzenie, który z czynów za jakie skazano E. D. popełniony został przed tą datą. Niewątpliwie wyrokiem takim był wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie, wydany w sprawie II K 1866/23 , który zapadł w dniu 20 czerwca 2024r. Sąd Rejonowy połączył kary jednostkowe wydane wyrokami opisanymi w punktach: 1, 2a, 2b, 2c, 2d i 3 komparycji wyroku nie dostrzegając przy tym, że czyny z punktu 2 b i 2 c popełnione zostały po wskazanej wyżej dacie. Czyn, opisany w punkcie 2 c , miał bowiem miejsce w dniu 26.06.2024r. , zaś czyn z punktu 2b popełniony był w nocy z 20/21 czerwca 2020r. Taki jego opis wskazuje, że przynajmniej w jakiejś części wykraczał poza datę 20 czerwca 2020r., która była datą „graniczną” – datą wydania pierwszego, choćby nieprawomocnego, wyroku. Zatem, kary jednostkowe wymierzone za te właśnie czyny, nie powinny być obecnie objęte węzłem kary łącznej. Nie było także podstaw do orzeczenia kolejnej kary łącznej, obejmującej te właśnie kary ( skazanie wyrokiem Sadu Rejonowego w Legionowie z dnia 20 stycznia 2025r. – II K 911/24) i karę pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie II K 292/25 Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 30 czerwca 2025r., za czyn popełniony w dniu 22 stycznia 2025r. (punkt 4 komparycji). W tym stanie rzeczy, korekta wadliwego wyroku poddanego kontroli instancyjnej polegać by musiała na ponownym uksztaltowaniu węzła kary łącznej, która objęłaby jedynie skazania opisane w punktach: 1, 2a i 2 d. Byłoby to jednak orzeczenie niekorzystne dla skazanego , gdyż odrębnemu, dodatkowemu wykonaniu, podlegałyby kary w sumie 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Skoro jednak wyrok zaskarżony został wyłącznie na korzyść skazanego, to zgodnie z art. 434 § 1 k.p.k. sąd odwoławczy nie mógł wydać orzeczenia, które by w jakiejkolwiek mierze pogorszyło sytuację procesową skazanego ( zakaz ne peius).

Sąd nie podzielił również argumentacji obrońcy, odnośnie – rzekomo – niewspółmiernie surowej kary łącznej. Skoro granice kary łącznej wyznaczała najwyższa z kar jednostkowych, czyli 5 lat oraz suma tych kar czyli 13 lat i 2 miesiące, to uwzględniając okoliczności natury podmiotowej i przedmiotowej ( rodzaj przestępstw, odstęp czasowy, opinie o skazanym), kary 10 lat pozbawienia wolności nie da się uznać za surową. Poza subiektywną jej oceną autor apelacji nie podał żadnych konkretnych argumentów, opartych na wymienionych wyżej okolicznościach, pozwalających podzielić jego stanowisko. To, że skazany zachowuje się poprawnie w Zakładzie Karnym jest jego obowiązkiem i nie może mieć istotnego znaczenia przy wymiarze kary łącznej. Był on wprawdzie pięciokrotnie nagradzany regulaminowo, ale także dwukrotnie karany dyscyplinarnie. Poza przytoczonymi wyżej 4 wyrokami skazującymi za m.in. rozboje popełnione w warunkach recydywy, był uprzednio wielokrotnie karany za różne rodzajowo, poważne przestępstwa. Na koniec należy przypomnieć, że instytucja wyroku łącznego nie służy polepszeniu sytuacji skazanego, lecz jej uporządkowaniu, przy zachowaniu przesłanek wymiaru kary łącznej.

Wniosek

zmiana wyroku poprzez wymierzenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji kar

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec argumentacji prezentowanej wyżej – wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Orzeczenie co do istoty sprawy oraz wymiaru kary

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Przedstawiono w punkcie 3.1.

1.8.  Zmiana wyroku sądu I instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

O kosztach orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Orzeczenie co do kary

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐Uchylenie

☒Zmiana