sygn. VI Ka 1483/25 22 lipca 2026 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie

Wyrok z 22 lipca 2026, sygn. VI Ka 1483/25

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik uniewinniono oskarżonego
Typ sprawy sprawa karna
Etap apelacja
Tematy
prawo karne
Role w sprawie
oskarżony oskarżyciel posiłkowy oskarżyciel publiczny prokurator apelujący / skarżący
Data orzeczenia 22 lipca 2026
Sąd Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Wydział VI Wydział Karny Odwoławczy
Przewodniczący Sędzia Anna Zawadka

Warszawa, dnia 22 lipca 2026 r.

Sygn. akt VI Ka 1483/25

WYROK

1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Anna Zawadka

protokolant: p.o. protokolanta sądowego Mikołaj Dziurla

przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej

po rozpoznaniu dnia 22 lipca 2026 r.

sprawy J. L. syna G. i W., ur. (...) w G.

oskarżonego o przestępstwo z art. 180a kk

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

z dnia 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt III K 226/25

zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia J. L. od popełnienia zarzucanego mu czynu; kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 1483/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025r. Sygn. akt III K 226/25

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.1.3. Granice zaskarżenia

1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒Zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.2.1. Ustalenie faktów

1.2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

J. L.

Oskarżony jest osobą karaną za przestępstwo oraz wykroczenia drogowe;

Informacja z KRK oraz z Ewidencji Kierujących Pojazdami

94,

96

1.2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu

z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

1.

Informacja z KRK

Informacja z Ewidencji Kierujących Pojazdami

dokumenty wystawione w punkcie informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego przy Sądzie Okręgowym oraz Wydział Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji, nie wzbudzają zastrzeżeń odnośnie formy sporządzenia i wartości merytorycznej;

1.2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu

z pkt 2.1.1

albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Wyrokowi temu zarzucam niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i brak uwzględnienia błędów w systemie CEPiK , które mogły wprowadzić w błąd co do rzeczywistego statusu moich uprawnień.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzut oskarżonego jest zasadny, albowiem Sąd Rejonowy błędnie ustalił, że J. L. nie posiadał w dniu 20 listopada 2024r. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi na podstawie decyzji Prezydenta (...) G. z dnia 14 kwietnia 2023r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. AM, B1, B , której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazać należy, że z pisma nadesłanego z Delegatury Biura Administracji i Spraw Obywatelskich w T. wynika, że po wydaniu w dniu 14 kwietnia 2023r. decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi na stałe w związku z przekroczeniem 20 punktów karnych J. L. uzyskał ponownie prawo jazdy kat. B z dniem 16.06.2023r. (k.81), a zatem w dacie popełnienia zarzucanego mu czynu tj. w dniu 20 listopada 2024r. wskazana wyżej decyzja już nie obowiązywała.

Wprawdzie jak wynika z informacji z Ewidencji Kierujących Pojazdami (k.96) w dniu 15.08.2024r. oskarżonemu zatrzymano dokument prawo jazdy w związku z popełnieniem przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. za które został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 23.09.2025r. sygn. akt IV K 199/24 (k.94). Tym niemniej zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony na mocy tego wyroku na okres 3 lat zaczął obowiązywać dopiero od daty prawomocności tego wyroku tj. od dnia 14.10.2025r., a zatem w dniu 20.11.2024r. ten zakaz jeszcze nie obowiązywał i oskarżony miał tylko zatrzymany dokument prawo jazdy.

Samo zatrzymanie dokumentu prawa jazdy nie stanowi jednak realizacji znamienia występku określonego w art. 180a k.k., albowiem czynność ta nie pociąga za sobą automatycznie skutku w postaci cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi (por. postanowienie SN z dnia 8 stycznia 2026r. V KK 388/25) .

Warunkiem odpowiedzialności za czyn z art. 180a k.k. jest nie samo prowadzenie pojazdu mechanicznego mimo braku uprawnień, lecz kierowanie nim w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, gdyż odpowiedzialność z art. 180a k.k. wymaga prowadzenia pojazdu w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu uprawnień, a taka decyzja w dacie czynu już nie obowiązywała, dlatego prawidłowa ocena dowodów winna prowadzić do wniosku, że swoim zachowaniem oskarżony nie zrealizował znamion występku z art. 180a k.k.

Kryminalizacji na podstawie art. 180a k.k. nie podlega prowadzenie pojazdu przez osobę nieposiadającą uprawnień do prowadzenia pojazdów z powodu zatrzymania dokumentu prawa jazdy na podstawie Prawa o ruchu drogowym lub ustawy o kierujących pojazdami. Zatrzymanie prawa jazdy nie powoduje bowiem utraty samych uprawnień, które jedynie zostają czasowo zawieszone z racji braku dokumentu potwierdzającego ich posiadanie (por. wyrok SN z dnia 12 stycznia 2022r. II KK 145/20).

Z powyższych względów zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny.

Wniosek

Wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie od zarzucanego mi czynu

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek jest zasadny, albowiem Sąd Rejonowy błędnie ustalił, że w dacie popełnienia czynu oskarżony miał cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami na mocy decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 14 kwietnia 2023r. Przepis art. 180a k.k. kryminalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej wbrew decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Kluczowe dla rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej z tego przepisu jest zatem ustalenie, czy w dacie czynu decyzja administracyjna miała moc obowiązującą, a z nadesłanej informacji wynika, że z dniem 16.06.2023r. J. L. uzyskał ponownie prawo jazdy kat. B (k.81). Natomiast w dacie czynu oskarżony miał zatrzymane prawo jazdy z powodu popełnienia w dniu 15.08.2024r. przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., ale zatrzymanie prawa jazdy nie powoduje utraty samych uprawnień, które jedynie zostają czasowo zawieszone z racji braku dokumentu potwierdzającego ich posiadanie

Należy jednak podkreślić, że występek z art. 180a k.k. może popełnić jedynie osoba, wobec której wskazana w tym przepisie decyzja zapadła i tylko w okresie, na jaki cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami. Zachowanie osoby, która prowadzi pojazd mechaniczny po ponownym uzyskaniu prawo jazdy , nie wypełnia znamion tego występku.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.  1

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

1.5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1.  1.

Przedmiot i zakres zmiany

0.1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu;

Zwięźle o powodach zmiany.

Warunkiem ponoszenia odpowiedzialności za przestępstwo o znamionach opisanych w art. 180a k.k. jest istnienie w obiegu prawnym decyzji właściwego organu, pozbawiającej sprawcę uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, a skoro z dniem 16.06.2023r. J. L. uzyskał ponownie prawo jazdy kat. B, to w dacie czynu tj. w dniu 20.11.2024r. wskazana w zarzucie decyzja już nie obowiązywała. Została bowiem wcześniej wydana w związku z przekroczeniem 20 punktów karnych.

W dniu 10.11.2024r. oskarżony miał jedynie zatrzymane prawo jazdy w związku z popełnieniem w dniu 15.08.2024r. występku z art. 178a § 1 k.k. Tym niemniej kryminalizacji nie podlega prowadzenie pojazdu przez osobę nieposiadającą uprawnień do prowadzenia pojazdów z powodu zatrzymania dokumentu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 p.r.d. lub art. 102 ust. 1 ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami. Zatrzymanie prawa jazdy nie powoduje bowiem utraty samych uprawnień, które jedynie zostają czasowo zawieszone z racji braku dokumentu potwierdzającego ich posiadanie (por. wyrok SN z dnia 27 kwietnia 2021r. V KK 466/20).

1.5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.1.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

1.5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Punkt

rozstrzygnięcia

z wyroku

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Punkt

rozstrzygnięcia

z wyroku

Przytoczyć okoliczności.

Brak numeracji

Wobec uniewinnienia oskarżonego kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

7.  PODPIS

sędzia Anna Zawadka

1.1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi -Północ w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025r. sygn. akt III K 226/25

1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.1.4. Wnioski

☐Uchylenie

☒Zmiana