Wyrok z 25 czerwca 2026, sygn. II Ka 297/26

Przewodniczący:

SSO Paweł Mądry

Protokolant:

st. sekr. sąd. Beata Wilkowska

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 297/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

6.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

6.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 2 grudnia 2025r. w sprawie II K 379/24

6.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

6.3.  Granice zaskarżenia

6.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

6.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

6.4.  Wnioski

☒uchylenie

☒zmiana

7.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

7.1.  Ustalenie faktów

6.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

----------------------

---------------------------------------------------------------------

----------------

-------------------

6.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

----------------------

--------------------------------------------------------------------

----------------

-------------------

7.2.  Ocena dowodów

6.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

----------------

--------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------

6.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

----------------

---------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------

8.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

1. zarzut obrazy prawa procesowego, mającej wpływ na treść wyroku, a konkretnie art. 167 i art. 366 § 1 kpk oraz art. 395 kpk poprzez:

a/ zaniechanie przesłuchania istotnego świadka w sprawie to jest asp. sztab. K. T. z KPP w X., który jest autorem notatki dotyczącej oględzin i zabezpieczenia przedmiotów w stodole, na okoliczność tego, czy w toku oględzin i zabezpieczania brały udział osoby trzecie, np. I. O. lub Ł. O., bądź inna osoba, która wskazała te przedmioty oraz na okoliczność tego, gdzie te przedmioty zostały ujawnione i dlaczego te, nie zaś inne, zostały zabezpieczone i bezzasadne oddalenie tego wniosku dowodowego w dniu 24 lipca 2025 roku na podstawie art. 170 § 1 pkt 3 kpk;

b/ zaniechanie uzyskania uzupełniającej opinii biegłego z zakresu medycyny Ł. M. na okoliczność tego czy nowe, ujawnione dowody (zeznania pokrzywdzonego z rozprawy z dnia 30 grudnia 2024 roku) mogą wpłynąć na zmianę stanowiska biegłego i w konsekwencji modyfikację jego opinii co do charakteru i rozmiaru obrażeń pokrzywdzonego i mechanizmu ich powstania, a zwłaszcza tego czy obrażenia F. O. (1) mogły powstać w okolicznościach przez niego wskazanych i bezzasadne oddalenia tego wniosku dowodowego w dniu 3 lutego 2025 roku na podstawie art. 170 § 1 pkt 3 kpk przy czym biegły powinien zapoznać się z zabezpieczonymi przedmiotami,

c/ zaniechanie uzyskania opinii biegłego z zakresu toksykologii na okoliczność zawartości alkoholu w organizmie F. O. (1) w chwili zdarzenia oraz (ewentualnie) w czasie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym czego konsekwencją jest przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia, a w dalszej konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez nieuprawnione przyjęcie, że tak zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznania pokrzywdzonego oraz obiektywne dowody jednoznacznie wskazuje na to, że F. O. (2) miał zamiar popełnienia czynu zabronionego;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- odnosząc się do zarzutu zaniechania przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka K. T. należy stwierdzić, że decyzja Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku dowodowego w tym zakresie była prawidłowa, gdyż okoliczności, na które ten dowód miałby zostać przeprowadzony, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przede wszystkim należy podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych położonych przy ul. (...) w P., w tym przeszukania stodoły, w której przetrzymywany był pokrzywdzony (k. 23-26). Z protokołu tego wynika, że osobą obecną przy przeszukaniu był F. O. (3), zaś czynność została przeprowadzona od godz. 13.15 do 13.20. Następnie tego samego dnia przeprowadzono oględziny miejsca popełnienia przestępstwa i z tej czynności także sporządzono protokół (k. 30-31) oraz wykonano dokumentację fotograficzną (k. 250). Wobec tych dowodów zbędne było przesłuchanie świadka na okoliczność udziału osób trzecich w tych czynnościach, czy na okoliczność ustalenia w jaki sposób doszło do wytypowania przedmiotów podczas oględzin tego miejsca. Sąd Okręgowy nie zgadza się nadto z tezą obrońcy, iż protokół oględzin miejsca zdarzenia (po przeprowadzeniu dowodu z zeznań ww. świadka) stanie się dowodem niewinności oskarżonego, gdyż jest wręcz odwrotnie. Mimo braku zabezpieczenia tych przedmiotów w sposób procesowy (co uniemożliwiło okazanie tych przedmiotów w toku dalszego postępowania) opisane wyżej protokoły stanowią potwierdzenie wiarygodności pierwszych zeznań pokrzywdzonego, gdyż w tej stodole ujawniono przedmioty, które w swych zeznaniach opisał pokrzywdzony jako narzędzia służące do popełnienia przestępstwa. Nie sposób zatem zgodzić się z wnioskowaniem obrońcy, że rzekoma zmiana zeznań pokrzywdzonego co do przedmiotów, którymi posługiwali się sprawcy, skutkuje przyjęciem tezy o tym, że powyższe protokoły przeczą wiarygodności pokrzywdzonego.

- Sąd Okręgowy podziela nadto stanowisko Sądu Rejonowego wyrażone w wydanym na rozprawie w dniu 3 lutego 2025r. postanowieniu o oddaleniu wniosku dowodowego (k. 200), że w sprawie nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia uzupełniającej opinii biegłego lekarza na okoliczność ustalenia, czy treść zeznań pokrzywdzonego złożonych na rozprawie zmienia ustalenia biegłego i wnioski zawarte w jego opinii. Trafnie Sąd Rejonowy zauważył w uzasadnieniu postanowienia, iż opinia biegłego nie może służyć za narzędzie do weryfikacji wiarygodności relacji świadka, gdyż ocena ta należy do kompetencji sądu. W sposób oczywisty relacja pokrzywdzonego, przedstawiona na rozprawie w dniu 30 grudnia 2024r., dotycząca mechanizmu powstania u niego obrażeń ciała jest częściowo odmienna od treści pierwszych wiarygodnych zeznań, zatem w tym zakresie Sąd Rejonowy z dużą ostrożnością ocenił zeznania na rozprawie i zasadnie następnie zauważył, że zmiana treści zeznań uzasadniona jest upływem czasu jak i charakterem samego zajścia. W konsekwencji Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych, chociażby w zakresie liczby zadanych uderzeń, na podstawie pierwszych zeznań pokrzywdzonego, a tym samym nie było potrzeby wywoływać opinii biegłego w celu wypowiedzenia się przez biegłego co do materiału dowodowego, który nie stanowił podstawy do czynienia ustaleń faktycznych sprawy. Na marginesie należy dodać, że nie był możliwy do wykonania postulat obrońcy, aby biegłemu okazać „ zabezpieczone przedmioty”, gdyż w sprawie nie zabezpieczono procesowo żadnych przedmiotów znajdujących się na miejscu zdarzenia.

- bezzasadny jest także zarzut dotyczący błędnego przeprowadzenia przez funkcjonariusza policji badania stanu trzeźwości pokrzywdzonego w dniu 1 marca 2024r. Argument, iż drugie badanie alkosensorem zostało przeprowadzone po upływie 3 minut, a nie 15 minut, od poprzedniego badania nie skutkuje przyjęciem wniosku o tym, że badanie zostało przeprowadzone wadliwie. Procedura opisana w rozporządzeniu, na które powołuje się obrońca, służy prawidłowemu zabezpieczeniu informacji mogących w przyszłości służyć do sporządzenia opinii retrospektywnej mającej na celu ustalenie stanu nietrzeźwości osoby badanej w określonym czasie poprzedzającym badanie. Tymczasem w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia okoliczność ustalenia dokładnego stanu nietrzeźwości pokrzywdzonego w chwili czynu, zaś z dostępnego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że w chwili zdarzenia znajdował się w stanie nietrzeźwości. Nadto nie istniała potrzeba przeprowadzenia opinii biegłego toksykologa na okoliczność zawartości alkoholu w organizmie pokrzywdzonego w chwili przesłuchania w charakterze świadka, gdyż pomiędzy ostatnim wykonanym badaniem pokrzywdzonego urządzeniem alkosensor a przesłuchaniem upłynęło prawie 14 godzin. Bez sięgania po wiedzę specjalistyczną należy stwierdzić jednoznacznie, że był to dostateczny czas na eliminację alkoholu z organizmu pokrzywdzonego, co potwierdzają wszelkie dostępne kalkulatory.

Wniosek

wniosek o:

- zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie F. O. (2),

ewentualnie,

- uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacyjnych

3.2.

2. zarzut obrazy prawa procesowego, mającej wpływ na treść wyroku, a konkretnie art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny dowodów i na tej podstawie bezzasadne przyjęcie, że:

- zeznania F. O. (1) są spójne, logiczne i konsekwentne, a także zbieżne z zeznaniami F. K., S. G., opinią biegłego lekarza oraz protokołem oględzin miejsca (i zatrzymania rzeczy) podczas gdy w rzeczywistości z dowodami tymi pozostają w sprzeczności zaś zeznania pokrzywdzonego nie są spójne i konsekwentne;

- opis wydarzeń podany przez F. G. i organom ścigania jest zbieżny, podczas gdy w rzeczywistości jest odmienny czego konsekwencją jest błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez nieuprawnione przyjęcie, że zeznania F. O. (1) są wiarygodne i na tej podstawie przyjęcie, że F. O. (2) dopuścił się przypisanego mu czynu zabronionego

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń obrońcy, iż zeznania F. O. (1) nie są zgodne z zeznaniami ww. świadków, opinią sądowo-lekarską i oględzinami miejsca zdarzenia. Wręcz przeciwnie, należy za Sądem Rejonowym stwierdzić, że relacja pokrzywdzona jest spójna i konsekwentna co do zasadniczych elementów przedmiotowego zdarzenia.

- stanowczo należy odrzucić narrację skarżącego sprowadzającą się do wykreowania w sprawie trzech wersji zdarzenia przedstawianych przez pokrzywdzonego. Przede wszystkim, niedopuszczalne jest zrównanie wartości dowodowej notatki służbowej policjantki F. K. (zawierającej relację rozmowy z pokrzywdzonym – k. 1) z wartością dowodową protokołów przesłuchania pokrzywdzonego jako świadka. W tym miejscu warto nadmienić, że skarżący popadł w sprzeczność w swej argumentacji, gdyż z jednej strony uznaje za pełnowartościowy dowód spisaną relację pokrzywdzonego, złożoną przez niego w stanie ciężkiego pobicia i w stanie nietrzeźwości, a z drugiej strony skarżący wnioskował o ustalenie stanu trzeźwości pokrzywdzonego w czasie pierwszego przesłuchania w charakterze świadka, zmierzając zapewne do zdyskredytowania tego dowodu w przypadku pozytywnego ustalenia, że w czasie składania zeznań świadek był pod wpływem alkoholu. W ocenie Sądu Okręgowego, wartość dowodowa przedmiotowej notatki jest nieznaczna, gdyż obarczona jest zbyt dużym błędem dowolności. Przede wszystkim podczas rozpytania F. O. (1) był w złym stanie zdrowia wywołanym doznanymi obrażeniami ciała oraz niewątpliwie w bardzo złym stanie emocjonalnym (wg świadka S. G. pokrzywdzony był roztrzęsiony, mówił że umrze, nie mógł złapać powietrza). Uwzględniając jego stan nietrzeźwości należy stwierdzić, że relacja osoby pokrzywdzonej, złożona w takich warunkach, jest w naturalny sposób obarczona ryzykiem błędu, przemilczenia czy wyolbrzymienia. Dodatkowo osoba, której relacja zawarta jest w notatce służbowej, nie jest zapoznawana z treścią notatki, zatem nie może sprostować ewentualnych błędów, których dopuścił się autor notatki podczas jej sporządzania. Oczywiście treści notatki nie należy odrzucić, jako dowodu nie mającego znaczenia dla sprawy, lecz należy traktować pomocniczo. W ocenie Sądu Okręgowego, z zapisu tej notatki nie wynikają żadne informacje, które stanowiłyby podstawę do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadka złożonych po upływie 14 godzin od zdarzenia.

- nieuzasadniony jest także zarzut braku zgodności relacji F. O. (1) z zeznaniami S. G., a tym bardziej stwierdzenie, że pokrzywdzony swojej matce opisał zdarzenie inaczej niż w swych pierwszych zeznaniach. Dla przykładu, obrońca w apelacji argumentował, że z zeznań S. G. wynika, iż powodem zdarzenia było zawiadomienie przez F. O. (1) policji o dokonaniu przez Ł. P. kradzieży portfela należącego do pokrzywdzonego, gdy tymczasem z zeznań F. O. (1) wynika, że przyczyną agresji sprawców był fakt zamieszkiwania pokrzywdzonego w domu I. O.. W ocenie Sądu Okręgowego, jest to pozorna różnica, gdyż z zeznań S. G. także wynika, iż F. O. (1) „ mówił również, że O. nie podobało się, że on mieszka u I.” (k. 124v). Podobnie pozorna jest różnica pomiędzy zeznaniami świadka i pokrzywdzonego co do tego, czy pokrzywdzonemu wylano wymiociny z wiadra na głowę, gdyż stwierdzenie świadka o tym, że widziała jedynie zabrudzoną kurtkę syna, a nie włosy, nie wyklucza tego, że wymiociny zostały wylane zarówno na głowę jak i ubranie pokrzywdzonego. Bezpodstawne zatem są tezy obrońcy o tym, że pomiędzy zeznaniami świadka a pokrzywdzonego istnieją różnice co do ilości sprawców, charakteru czynu, motywu działania sprawców i sposobu ich działania.

- bezzasadny jest zarzut obrońcy, że opinia sądowo-lekarska nie „ wspiera” relacji pokrzywdzonego, zaś biegły w treści opinii nie odniósł się nawet do zasadniczej kwestii, tj. nie wypowiedział się czy wskazane obrażenia ciała mogły powstać w okolicznościach wskazanych przez pokrzywdzonego. Tymczasem z pisemnej opinii wynika wprost, że przyczyną doznanych uszkodzeń ciała mogło być pobicie z użyciem twardych, podłużnych tępokrawędzistych przedmiotów.

- niezrozumiały jest zarzut obrońcy, że treść protokołu oględzin miejsca zdarzenia jest częściowo sprzeczna z zeznaniami F. O. (1). Należy podkreślić, że na miejscu zdarzenia ujawniono przedmioty opisane przez pokrzywdzonego, zaś zmiana opisu czynu dokonana przez Sąd Rejonowy była wynikiem analizy treści zeznań pokrzywdzonego, a w szczególności „ nieścisłości” co do tego, czy Ł. P. zadawał pokrzywdzonemu ciosy młotkiem, czy jedynie straszył go użyciem młotka.

- mając powyższe na uwadze należy za Sądem I instancji stwierdzić, że zeznania F. O. (1) są wiarygodne, ponieważ, co do zasadniczych elementów przedmiotowego zdarzenia, są w swej treści konsekwentne, wewnętrznie spójne oraz znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w tym nawet częściowo w wyjaśnieniach oskarżonych. Jak wyżej wskazano, w sprawie nie występują trzy odmienne wersje zdarzenia prezentowane przez pokrzywdzonego, a jedynie jedna, zawarta w treści pierwszego przesłuchania w charakterze świadka i podtrzymana podczas przesłuchania na rozprawie. Różnice wskazywane w apelacji mają albo charakter pozorny albo drugorzędny, pozbawiony znaczenia dowodowego dla ustalenia przebiegu przedmiotowego zdarzenia. Ponadto relacja pokrzywdzonego nie może być oceniana na podstawie wyrwanych z kontekstu pojedynczych wypowiedzi, lecz oceniona globalnie, z uwzględnieniem także innych dowodów, w tym nieosobowych.

Wniosek

wniosek o:

- zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie F. O. (2),

ewentualnie,

- uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacyjnych

3.3.

3. zarzut obrazy prawa procesowego, mającej wpływ na treść wyroku, a konkretnie art. 7 i art. 410 kpk poprzez pominięcie dowodu z zeznań Ł. O., I. O. i R. J., czego konsekwencją jest błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez nieuprawnione przyjęcie, że zeznania F. O. (1) są wiarygodne i na tej podstawie przyjęcie, że F. O. (2) dopuścił się przypisanego mu czynu zabronionego

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Okręgowy nie zgadza się z zarzutem, że Sąd Rejonowy dokonując oceny wiarygodności zeznań pokrzywdzonego pominął treść zeznań R. J., I. O. czy Ł. O.. Jak wskazano wyżej, relacja zasłyszana przez funkcjonariusza policji na miejscu zdarzenia w czasie interwencji ma jedynie pomocnicze znaczenie dla oceny wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, zaś zeznania Ł. O. częściowo potwierdziły wersję zdarzenia F. O. (1). Sąd Okręgowy zgadza się z obrońcą, iż z treści zeznań Ł. O. nie wynika, aby był świadkiem stosowania przemocy w stodole wobec pokrzywdzonego, zaś Sąd Rejonowy zbagatelizował ten fakt kwitując w tej części zeznania świadka stwierdzeniem, że świadek nie przekazał istotnych dla sprawy informacji. W ocenie Sądu Okręgowego, zeznania świadka w tym zakresie są w oczywisty sposób pozbawione waloru wiarygodności, gdyż pozostają w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, niemniej ta niekonsekwencja w ocenie zeznań Ł. O. przez Sąd Rejonowy nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Odnosząc się natomiast do zeznań I. O. należy stwierdzić, że konsekwencją skorzystania przez świadka z prawa do odmowy złożenia zeznań określonego w art. 182 § 1 kpk jest zakaz wykorzystania zeznań takiego świadka w zakresie jakiekolwiek okoliczności podanej przez świadka, zwłaszcza gdy czyn zarzucony wszystkim oskarżonym był popełniony przez nich wspólnie i w porozumieniu. Zasadnie zatem Sąd Rejonowy, mimo odebrania od świadka zeznań (k. 320v), nie uwzględnił ich w procesie dokonywania ustaleń faktycznych w sprawie, a w konsekwencji nie doszło w sprawie do postulowanego przez obrońcę uchybienia nakazowi wynikającemu z art. 410 kpk w kontekście zeznań I. O.

Wniosek

wniosek o:

- zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie F. O. (2),

ewentualnie,

- uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutu warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacyjnych

9.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

rażąca niewspółmierność kary

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

obrońca w swej apelacji nie podniósł żadnego zarzutu z art. 438 pkt 4 kpk, a jedynie w uzasadnieniu apelacji wskazał, że kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu cechuje się nadmierną surowością. Odnosząc się do tych twierdzeń obrońcy należy zgodzić się z Sądem Rejonowym, że jedynie kara pozbawienia wolności w rozmiarze określonym w wyroku będzie karą adekwatną nie tylko do wysokiego stopnia winy oskarżonego, ale także do bardzo znacznej szkodliwości społecznej tego czynu. Nadto okoliczności popełnienia tego czynu, motywacja sprawców, drastyczny sposób działania uzasadniają w pełni stwierdzenie Sądu I instancji, iż wymierzenie oskarżonym kar w niższym wymiarze nie będzie realizować celów kary w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej, zaś kara nie będzie sprawiedliwa.

10.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

10.1.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu uzasadniających zmianę lub uchylenie zaskarżonego wyroku

10.2.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1

Przedmiot i zakres zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.3.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

6.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

-----------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

--------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.4.1.

----------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.4.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-----------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

11.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

- apelacja obrońcy oskarżonego okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk F. O. (2) w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze,

- zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (6,66 zł) oraz opłatę (art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych: 300zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości

12.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☒zmiana