Zarządzenie z 12 lutego 2026, sygn. I C 1129/25

UZASADNIENIE

Powód G. R. wniósł o pozbawienie w części odnoszącej się do powoda jako dłużnika solidarnego wykonalności nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla wydanego przez Sąd Rejonowy w B. z dnia 26 września 2014 c r. w sprawie o sygn. akt (...) zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 29 stycznia 2016 r., a zasądzającego od powoda solidarnie z A. R. na rzecz pozwanego (...) S.A., a wcześniej jego poprzednika prawnego (...) sp. z o.o. kwotę 12 901,79 zł z ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 lipca 2014 r. do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu w kwocie 2.579 zł. Powód podniósł zarzut przedawnienia roszczenia objętego tytułem egzekucyjnym. Ponadto wskazał na bezzasadność zasądzonego na rzecz strony pozwanej roszczenia głównego, odsetek oraz kosztów procesu wobec braku istnienia po stronie powoda obowiązku zapłaty roszczenia stwierdzonego tytułem egzekucyjnym.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu. Strona pozwana podniosła, że początkowo zobowiązanie było spłacane w niewielkich ratach, ale następnie wierzyciel wnioskiem z 16 maja 2019 r. wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko obu dłużnikom przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Ś., które było prowadzone pod sygn. (...), po czym zostało umorzone z uwagi na bezskuteczność egzekucji postanowieniem z dnia 11 października 2019 r. Strona pozwana podała, że kolejne postępowanie egzekucyjne wszczęła przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w K. i w związku z tym nie doszło do przedawnienia roszczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Sąd Rejonowy w B. w dniu 26 września 2014 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla zasądzając solidarnie od G. R. i A. R. na rzecz (...) sp. z o. o. z siedzibą w B. kwotę 12 901,79 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2014 r. oraz kwotę 2 579 zł tytułem kosztów procesu.

Dowód: nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym – k.9 w aktach SR w B. o sygn. akt (...)

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r. ww. nakazowi zapłaty nadana została klauzula wykonalności na rzecz wierzyciela (...) S.A. z siedzibą w B.

Dowód: postanowienie z dnia 29.01.2016 r. – k.21 w aktach SR w (...)

Wierzyciel (...) S.A. z siedzibą w (...) wnioskiem z dnia 16 maja 2019 r. wniósł o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikom A. R. i G. R. należności wynikających z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z 26 września 2014 r. sygn. akt (...). Pismem z dnia 30 maja 2019 r. wierzyciel został zawiadomiony przez komornika o zajęciu wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotu lub nadpłaty podatku. Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji.

Dowód: wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z 16.05.2019 r. – k.50, zawiadomienie z 30.05.2019 r. – k.51, postanowienie Komornika Sądowego przy SR w Ś. z 11.10.2019 r. – k.52

Następnie wnioskiem z 15 października 2025 r., nadanym 16 października 2025 r., wierzyciel wniósł do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko G. R..

Dowód: wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z 15.10.2025 r. – k.53, wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego i koperta w aktach (...) Komornika Sądowego przy SR w K. A. S.

Pismem z dnia 24 października 2025 r. komornik przesłał powodowi G. R. zawiadomienie o wszczęciu egzekucji oraz odpis tytułu wykonawczego, a także zawiadomienie o zajęciu.

Dowód: pismo komornika z 24.10.2025 r. – k.8, zawiadomienie o zajęciu – k.9 i 11 – 12, 13, odpisy przesłanego tytułu przez komornika – k.16 - 17, wezwanie dłużnika do złożenia wykazu majątku – k.10

Powód złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na podrobieniu jego podpisu na wekslu.

Dowód: zawiadomienie – k.19 – 20, potwierdzenie kancelaryjne z 19.11.2025 r. – k.21

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się bezzasadne.

Zgodnie z przepisem art.840 § 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli:

1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście;

2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia;

3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść.

Powód powołał w pierwszej kolejności zarzut przedawnienia roszczenia objętego tytułem wykonawczym, a więc oparł swe żądanie na podstawie art.840 § 1 pkt 2 k.p.c.

Zasadnie powód wskazał, że w sprawie znajdą zastosowanie przepisy art.125 § 1 k.c. i art.124 § 2 k.c. znowelizowane ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1104), ponieważ art. 5 ust. 2 powołanej ustawy stanowi: 1. Do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu. 3. Do przysługujących konsumentowi roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, których terminy przedawnienia są określone w art. 118 i art. 125 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla wydany przez Sąd Rejonowy w B.w dniu 26 września 2014 r. uprawomocnił się 5 listopada 2014 r., skoro przesyłka zawierająca nakaz zapłaty była awizowana w dniach 6 i 14 października 2014 r. Termin 14 – dniowy na wniesienie zarzutów od nakazu zapłaty upłynął 5 listopada 2014 r. Wówczas termin przedawnienia wynosił 10 lat, zgodnie z ówczesnym brzmieniem art.125 § 1 k.c. Bieg 10-letniego terminu przedawnienia został przerwany przez wniesienia wniosku o nadanie klauzuli wykonalności w dniu 28 grudnia 2015 r., zgodnie z art.123 § 1 pkt 1 k.c. Klauzulę wykonalności nadano na rzecz (...) S.A. z siedzibą w (...) postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r., a więc od tego dnia termin przedawnienia rozpoczął swój bieg na nowo. Skoro w dniu 9 lipca 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy powołanej na wstępie, to zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy wobec tego, że termin przedawnienia wg niej był krótszy niż wg przepisów dotychczasowych, rozpoczął swój bieg w dniu 9 lipca 2018 r. Istotnie, gdyby liczyć od tej daty przedawnienie nastąpiłoby w dniu 9 lipca 2024 r. Zwrócić jednak należy uwagę, że z przedłożonych przez stronę pozwaną dokumentów jednoznacznie wynika, że w okresie od 16 maja 2019 r., kiedy to wierzyciel wszczął egzekucje przeciwko powodowi i A. R. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wŚ. do dnia uprawomocnienia się postanowienia z dnia 11 października 2019 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec bezskuteczności egzekucji, nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia na podstawie art.123 § 1 pkt 1 k.c. w zw. z art.124 k.c. Bez znaczenia pozostaje kwestia, czy powód miał wiedzę o tym postępowaniu czy też nie. Z adnotacji na tym postanowieniu komornika wynika data doręczenia postanowienia wierzycielowi w dniu 21 października 2019 r., a więc termin na zaskarżenie tego postanowienia upływał 28 października 2019 r. Postanowienie uprawomocniło się 29 października 2019 r. i od tego dnia rozpoczął bieg termin 6 – letni przedawnienia, który upłynąłby 29 października 2025 r., jednak w dniu 16 października 2025 r. wierzyciel nadał pocztą wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co wynika z koperty w aktach (...) Komornika Sadowego przy Sądzie Rejonowym w K.. Zatem bieg terminu został skutecznie przerwany i z tego względu zarzut przedawnienia roszczenia objętego przedmiotowym jest chybiony w kontekście eart.840 § 1 pkt 2 k.p.c.

W odniesieniu do pozostałych zarzutów, stwierdzić należy, że nie podlegają one uwzględnieniu w niniejszym postępowaniu, ponieważ powód podnosił okoliczności, które winny być podniesione w postępowaniu rozpoznawczym prowadzonym przed Sądem Rejonowym w B. pod sygn. akt (...). Uszło uwadze powoda, że zgodnie z art.366 k.p.c. nakaz zapłaty ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami, ponieważ ma mocy art. 353 ^{( 2 )}k.p.c. do nakazów zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej.

Sąd w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności nie może prowadzić postępowania dowodowego celem ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych leżących u podstaw zgłoszonego w sprawie (...) roszczenia, a w szczególności braku istnienia po stronie powoda obowiązku zapłaty roszczenia stwierdzonego tytułem. Przepis art.840 k.p.c. wyklucza to. Z tego względu Sąd pominął dowody zawnioskowane przez powoda w pozwie w pkt 5 e – k jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z art.235 ^{( 2 )}§ 1 pkt 2 k.p.c. Kwestie podnoszone w zeznaniach powoda w istocie również są nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy w odniesieniu do przesłanek z art. 840 k.p.c. Powód kwestionując istnienie tytułu wykonawczego nie baczy na obowiązujące w niniejszym postępowaniu ograniczenia dowodowe. Absurdalnym i niedopuszczalnym byłoby prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie zawnioskowanym przez powoda, ponieważ w istocie Sąd, mimo że nakaz zapłaty w sprawie (...) jest prawomocny, prowadziłby postępowanie w taki sposób, jakby powód wniósł zarzuty, których w tamtym postępowaniu nakazowym powód nie wniósł.

Również okoliczności związane z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym w zakresie czynu z art.310 k.k. nie stanowiły podstawy do zawieszenia postępowania cywilnego. Zgodnie bowiem z art.403 § 1 pkt 1 k.p.c. można żądać wznowienia na tej podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Zawieszenie postępowania w rozstrzyganej sprawie w kontekście tego jest zbędne, ponieważ najpierw w razie uzyskania pozytywnego dla powoda wyroku karnego stanowiłoby podstawę do wznowienia postępowania (...) które było prowadzone przed Sądem Rejonowym w B.. W związku z tym Sąd wniosek o zawieszenie postępowania oddalił.

Mając na względnie powyższe, powództwo podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 k.p.c. zasądzając je od powoda jako przegrywającego proces. Koszty te to koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa zasądzone z należnymi odsetkami.

09.03.2025 r.

ZARZĄDZENIE

1.  odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda;

2.  kal. 14 dni.