Wyrok z 10 marca 2026, sygn. III RC 512/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 marca 2026 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący Sędzia Dariusz Cieślik

Protokolant st. sekr. sądowy Anna Sosnowska

po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. w U.

sprawy z powództwa mał. V. F. (1) reprezentowanej przez matkę

J. F. (1)

przeciwko R. F. (1)

o podwyższenie alimentów

I.  podwyższa rentę alimentacyjną od pozwanego R. F. (1) na rzecz małol. powódki V. F. (1) z kwoty po 550 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, ustalonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 01.02.2023r. w sprawie (...), do kwoty po 950 zł (dziewięćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatnej do rąk matki małol. powódki J. F. (1), poczynając od dnia 04.07.2025r., do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,

II.  oddala powództwo w pozostałej części,

III.  nie obciąża małol. powoda kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa,

IV.  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa /Sądu Rejonowego w Toruniu/ kwotę 400 zł (czterysta złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu,

V.  wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 512/25

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 10 marca 2026 r.

W dniu 4 lipca 2025 r. J. F. (1), działając jako przedstawicielka ustawowa małoletniej V. F. (1), wniosła pozew przeciwko R. F. (1), domagając się podwyższenia alimentów ustalonych wyrokiem z dnia 1 lutego 2023 r. Sądu Rejonowego w Toruniu, wydanym w sprawie III (...), z kwoty po 550 złotych do kwoty po 1.800 złotych miesięcznie, płatnych z góry na wskazany rachunek bankowy, do dnia 10-tego każdego miesiąca.

W uzasadnieniu wskazano, m.in. że małoletnia V. F. (1) jest dzieckiem J. F. (1) oraz R. F. (1). Podano też, iż w dniu 9 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem wydanym w sprawie I C (...) rozwiązał związek małżeński J. F. (1) i J. F. (2) przez rozwód. Matka małoletniej powódki podkreśliła, że od czasu ustalenia alimentów w dotychczasowej wysokości sytuacja strony powodowej uległa znacznemu pogorszeniu, ponieważ wzrosły koszty ich utrzymania. W treści uzasadnienia pozwu wymieniono ponadto, że J. F. (1) zamieszkuje wraz z powódką w wynajmowanym mieszkaniu, spłaca pożyczkę, która była niezbędna do zakupu samochodu. V. F. (1) zaś pozostaje pod stałą kontrolą (...), (...), (...) i (...). W dalszej części wskazano również, że ojciec dziecka rażąco zaniedbuje obowiązki względem małoletniej powódki, poprzez brak kontaktu z córką od ponad czterech lat. Według matki dziewczyny, pozwany nie interesuje się sprawami, które dotyczą dziecka, w tym: edukacji i zdrowia. Jak podano, opiekę w całości sprawuje matką małoletniej.

Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki przedstawiła w pozwie miesięczne wydatki w następujący sposób: rata kredytu – 584 złote, wynajem mieszkania – 1.100 złotych, czynsz – 530 złotych, prąd – 80 złotych, podatek – 30 złotych, woda – 100 złotych, gaz – 40 złotych, telewizja – 10 złotych, ubezpieczenie samochodu – 50 złotych, paliwo – 400 złotych, leki – 100 złotych, kosmetyki, chemia – 200 złotych, wizyty lekarskie – 400 złotych, utrzymanie samochodu – 150 złotych, odzież – 200 złotych, basen, rozrywka, hobby – 200 złotych, wyżywienie – 1.000 złotych, tj. w łącznej wysokości 5.174 złotych.

W odpowiedzi na pozew pozwany R. F. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, m.in. iż matka małoletniej nie dołączyła do pozwu żadnych dowodów, potwierdzających okoliczności wpływające na zmianę wysokości obowiązku alimentacyjnego, a także – w jego ocenie – nie podała uzasadnienia kosztów utrzymania córki. Ojciec małoletniej powódki podkreślił, że jego miesięczne wynagrodzenie wynosi 3.500 zł netto, co odpowiada kwocie najniższego wynagrodzenia za pracę i takie też było w momencie ustalania poprzednich alimentów. Mężczyzna dodał także, iż pozostaje w nieformalnym związku z R. I. oraz że w dniu 19 listopada 2020 r. został po raz drugi ojcem, bowiem urodziła się jego druga córka – L. – która obecnie (...). Aktualna partnerka pozwanego uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości odpowiadającej najniższemu wynagrodzeniu za pracę, które obowiązuje w Polsce.

Jako miesięczne koszty swojego utrzymania pozwany wymienił: alimenty na rzecz córki V. – 500 złotych, czynsz za mieszkanie – 470 złotych, (...)(opłaty wraz z zajęciami, wyżywieniem oraz opłaty dodatkowe) – 1.000 złotych, rata kredytu – 1.420 złotych, tv – 60 złotych, prąd – 170 złotych, gaz – 60 złotych, telefon – 150 złotych, odzież, obuwie – 500 złotych (w tym dla córki: 250 złotych), środki czystości, higieniczne – 150 złotych, środki czystości dla dziecka – ok. 70 złotych, witaminy, leki – 120 złotych, zabawki, pomoce naukowe – 150 złotych, wyżywienie – 2.200 złotych, dojazdy do pracy, urzędów, kościoła – 650 złotych, ubezpieczenie samochodu – 400 złotych, wymiana filtrów, oleju, klocków hamulcowych, przegląd techniczny – 1.500 złotych.

W dalszej części uzasadnienia pisma R. F. (1) wskazał, iż nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności, z wyjątkiem mieszkania o pow. 44 m ², położonego w F. (2)., zakupionego na kredyt, zaś miesięczne wynagrodzenie zarówno pozwanego, jak i jego partnerki w całości przeznaczane jest na podstawowe potrzeby ich życia codziennego.

W odniesieniu do możliwości zarobkowych pozwanego ojciec małoletniej powódki podał, że nie jest w stanie podjąć dodatkowego zatrudnienia z powodu braku wykształcenia oraz stanu zdrowia.

Sąd ustalił, co następuje :

Małoletnia V. F. (2) urodziła się (...) w F. (1), pochodzi ze związku małżeńskiego R. F. (2) i J. W. (obecnie F.).

dowód: odpis skrócony aktu urodzenia małoletniej k. 10.

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2023 r., wydanym w sprawie III (...), Sąd Rejonowy w Toruniu zasądził od pozwanego R. F. (1) alimenty na rzecz małoletniej V. F. (1) w miejsce ustalonych w kwocie 400 złotych miesięcznie na mocy wyroku z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie I C (...) Sądu Okręgowego w. R., w kwocie po 550 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 11 października 2021 r., płatnej do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletniej.

dowód: wyrok z dn. 01.02.2023r. SR w Toruniu w sprawie III RC (...) k. 106 akt III RC(...) SR w Toruniu.

W czasie orzekania o alimentach w dotychczasowej wysokości małoletnia powódka miała (...) i uczęszczała do(...) (...) (...). Wówczas strona powodowa tworzyła 4-osobową rodzinę razem z ówczesnym mężem J. F. (1), tj. J. F. (2) i jego dzieckiem. Mieszkali wspólnie w mieszkaniu, stanowiącym własność mężczyzny.

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w sprawie I C (...) rozwiązał związek małżeński J. F. (1) i J. F. (2) przez rozwód bez orzekania o winie.

dowód: odpis wyroku z dn. 09.11.2023 r. SO w Toruniu w sprawie I C (...) k. 6,

przesłuchanie J. F. (1) i J. F. (2) w sprawie III RC(...) SO w Toruniu k. 101v-103v akt III RC(...) SR w Toruniu.

Obecnie J. F. (1) ma (...) i pozostaje zatrudniona w (...) w L. na stanowisku pomocy administracyjnej, na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w wymiarze pełnego etatu, uzyskując z tego tytułu wynagrodzenie w średniej wysokości ok. 4.900 złotych netto miesięcznie. Z. działkę budowlaną w miejscowości E., wycenioną na kwotę 40.000 złotych. V. F. (1) jest jej jedynym dzieckiem. W marcu 2026 r. J. F. (1) po raz ostatni otrzyma świadczenie wychowawcze na córkę V. w wysokości 800 złotych. Wspólnie z małoletnią powódką zamieszkują w wynajmowanym mieszkaniu w Z., za które kobieta ponosi miesięczne koszty z tytułu czynszu w wysokości 1.100 złotych plus 530 złotych opłat związanych w utrzymaniem tego lokalu mieszkalnego.

Matka małoletniej powódki pozostaje pod stałą opieką lekarza (...) oraz (...).

Małoletnia powódka V. F. (1) w dniu (...) r. skończy (...). Obecnie uczęszcza do (...) klasy(...) (...). W przyszłym roku będzie przystępować do (...). Z powodu zaburzeń (...)korzysta z pomocy lekarza(...) i kontynuuje naukę (...). Dziewczyna cierpi również na liczne alergie, jest uczulona na wszystkie (...), musi unikać produktów (...), które ją uczulają.

Pozwany R. F. (1) ma obecnie (...). Pozostaje zatrudniony w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w N. na stanowisku operatora(...) do (...), na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości odpowiadającej minimalnej wysokości wynagrodzenia za pracę, według przepisów prawa obowiązujących w Polsce, tj. aktualnie ok. 3.600 złotych netto miesięcznie. Pozwany zamieszkuje wraz ze swoją aktualną partnerką i ich wspólną,(...) córką L.. Partnerka pozwanego uzyskuje wynagrodzenie w wysokości ok. 3.700 złotych netto miesięcznie. Jego małoletnia córka L. uczęszcza do (...). Na jej utrzymanie pozwany przeznacza kwotę ok. 1.000 złotych miesięcznie.

Około (...)temu pozwany przekazał kwotę 74.000 złotych swojej byłej żonie, J. F. (1). Środki te pochodziły ze sprzedaży domu, który otrzymał od swoich rodziców tytułem darowizny. Jeszcze przed rozwodem pozwany przeniósł własność ½ tej nieruchomości na J. F. (1). Po rozwodzie rodziców małoletniej powódki, z powodu braku możliwości spłacenia swojej byłej żony w części jej udziału w nieruchomości, nieruchomość została sprzedana, a pozwany swoją część środków pieniężnych w wysokości wskazanej powyżej przekazał J. F. (1) na rzecz utrzymania ich małoletniej córki V..

Ojciec małoletniej powódki nie utrzymuje z nią kontaktu.

dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach dot. J. F. (1) k. 7-7v, 33-38,

kopia umowy najmu nieruchomości k. 8-9,

zaświadczenie z (...) dot. L. F. k. 18,

kopia aktu notarialnego Rep. A nr (...) k. 19-25,

zaświadczenie o dochodach dot. R. F. (1) k. 26, 40,

PIT-11 dot. J. F. (1) k. 32-32v,

PIT-37 dot. J. F. (1) k. 45-48,

kopia dokumentacji medycznej dot. mał. powódki k. 51,

kopia dokumentacji medycznej dot. J. F. (1) k. 52-53,

kopie postanowień: SR w. S.oraz SO w. R. w sprawie o podział majątku wspólnego J. F. (1) i R. F. (1) k. 54-55v,

przesłuchanie J. F. (1) k. 56-57,

przesłuchanie R. F. (1) k. 57-57v.

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie przeprowadzonego dowodu z przesłuchania matki małoletniej powódki i pozwanego, oraz dołączonych dokumentów obu stron procesowych, które uznano za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie, w odpowiednim zakresie, w stosownych dokumentach urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności, wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego, co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 k.p.c. – nie były podważane.

Zgodnie z art. 230 k.p.c. uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym.

Mając na uwadze ustalony stan faktyczny na podstawie zebranego i powyżej ocenionego materiału dowodowego, Sąd uznał, że powództwo małoletniej V. F. (1) zasługuje na uwzględnienie w części.

Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 k.r.o. wskazuje przy tym, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zgodnie natomiast z art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Małoletni powód winien mieć zaspokojone usprawiedliwione potrzeby, czyli takie, których zaspokojenie pozwala uprawnionemu żyć w warunkach odpowiadających jego wiekowi, stanowi zdrowia, wykształceniu, itp. Katalog owych potrzeb jest sprawą indywidualną. W przypadku obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dzieci zakres wzajemnych uprawnień i obowiązków alimentacyjnych wyznacza przede wszystkim dyrektywa zaspokajania przez te osoby potrzeb ekonomicznych, zgodnie z zasadą równej stopy życiowej. Usprawiedliwione potrzeby ich dzieci nie mogą być określane na poziomie elementarnym, lecz takim, jaki odpowiada stopie życiowej rodziców. Usprawiedliwione potrzeby dotyczą środków utrzymania i wychowania. Potrzeby utrzymania mają charakter konsumpcyjny. Ich zaspokojenie bowiem polega na zapewnieniu uprawnionemu mieszkania, wyżywienia, odzieży, leczenia, pielęgnacji w chorobie, itp. Zaspokojenie potrzeb dziecka w zakresie wychowania następuje przez zapewnienie mu nie tylko środków materialnych, lecz także troski o jego rozwój fizyczny i umysłowy oraz przygotowanie go do samodzielnego życia w społeczeństwie. Z art. 128 k.r.o. płynie dyrektywa, by realizować zaspokajanie potrzeb w zakresie wychowania adekwatnie do wieku dziecka, zdrowia, jego uzdolnień, rodzaju szkoły i profilu klasy, do której uczęszcza, itp., a zatem dostarczyć mu tego wszystkiego, co jest potrzebne do jego fizycznego i umysłowego rozwoju, a więc zapewnienie pielęgnacji i pieczy, odpowiedniego wykształcenia, przygotowania do życia w społeczeństwie, rozwijania zainteresowań kulturalnych i uzdolnień. Przez zmianę stosunków rozumie się zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego albo zmianę w zakresie możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zwiększenie albo zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Potrzeby uprawnionego oraz możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, tym samym może ulegać zmianie wysokość alimentów. Dlatego w razie zmiany stosunków zarówno uprawniony, jak i zobowiązany mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zmiana stosunków może prowadzić do uchylenia obowiązku alimentacyjnego, bądź do podwyższenia lub obniżenia alimentów. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o., należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Zmiana orzeczenia dopuszczalna jest tylko w razie zmiany stosunków powstałych po jego wydaniu (por.: uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1954 r., I CO 41/54). Podwyższenie alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego, albo wzrosły możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego.

W sprawie nie ulegało wątpliwości, że małoletnia powódka nie ma majątku, który przynosiłby dochód przeznaczony na jej utrzymanie. A zatem obowiązek utrzymania małoletniej V. F. (1) w dalszym ciągu spoczywa na jej rodzicach, z uwzględnieniem ich możliwości zarobkowych. Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletniej córki w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, części opłat mieszkaniowych za mieszkanie, w którym przebywa, kosztów edukacji w tym ewentualnych zajęć dodatkowych oraz innych wydatków niezbędnych do jej prawidłowego rozwoju i wychowania.

Analiza materiału procesowego zebranego w aktach sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że potrzeby małoletniej powódki nie są obecnie w pełni zaspokajane bieżącymi alimentami ze strony pozwanego, a także usprawiedliwione potrzeby małoletniej uległy podwyższeniu, od czasu ostatniego ustalenia renty alimentacyjnej, gdyż obecnie ze względu na upływ czasu i dorastanie małoletniej jej potrzeby uległy zwiększeniu. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, że od ostatniego ustalenia ostatniego świadczenia alimentacyjnego upłynęły (...)i już sam upływ czasu oraz istniejąca inflacja znacznie zmniejszyły siłę nabywczą dotychczasowego świadczenia. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że uprzednio małoletnia powódka wraz ze swoją matką zamieszkiwały razem z ówczesnym mężem J. F. (3) – i jego dzieckiem, tworząc 4-osobową rodzinę. Obecnie przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki mieszka tylko z córką, co bez wątpienia zwiększa jednostkowe koszty utrzymania ich rodziny. Należało również, zdaniem Sądu, wziąć pod uwagę uzasadnione koszty leczenia (...) i (...) V. F. (1), na których poniesienie do tej pory nie było stać strony powodowej. Za uzasadnione koszty Sąd uznał także wizyty u lekarzy specjalistów i leki dla małoletniej powódki. Z kolei należy zwrócić uwagę na fakt, że małoletnia traci w (...). prawo do otrzymywania świadczenia wychowawczego 800+, które może być przeznaczane na pokrycie ponadstandardowych potrzeb dziecka, takich jak np. jego hobby, rozrywka czy wakacje.

W ocenie Sądu niektóre wskazane w pozwie przez matkę małoletniej powódki koszty zostały zawyżone. Sąd stanął na stanowisku, iż spłata kredytu zaciągniętego przez matkę małoletniej powódki, wynajem mieszkania (opłata 1.100 złotych), ubezpieczenie samochodu, utrzymanie samochodu – nie należą do usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki i jako takie obciążają jedynie J. F. (1). Do usprawiedliwionych kosztów utrzymania, wykazanych przez stronę powodową należą natomiast koszty dotyczącej częściowego udziału małoletniej powódki w utrzymaniu, a mówiąc bardziej precyzyjnie – w zużyciu rzeczy związanych z egzystencją V. F. (1), tj. np. proporcjonalny udział w opłatach za media, takie jak prąd (80 złotych), woda (100 złotych), gaz (40 złotych), telewizja (10 złotych). Z kolei wymienione kwoty na paliwo (400 złotych), czynsz (530 złotych) Sąd uznał za zawyżone, bowiem należało uwzględnić odpowiednio proporcjonalny udział małoletniej powódki w ponoszeniu tych kosztów. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd ustalił wysokość usprawiedliwionych potrzeb V. F. (1) na kwotę 2.000 – 2.300 złotych miesięcznie. Za istotne dla usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletniej przyjęto koszty związane z zaleconym leczeniem (...), leczeniem (...), wizyty (...).

Pozwany R. F. (1) nie uchyla się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem małoletniej córki V. F. (1). Regularnie uiszcza na córkę alimenty w wysokości 550 złotych miesięcznie. Sąd wziął także pod uwagę fakt, iż na swoim utrzymaniu pozwany ma jeszcze drugie dziecko. Jednakże, nie umknęło uwadze Sądu, iż po stronie pozwanego – od czasu orzekania o alimentach w dotychczasowej wysokości - wzrosło wynagrodzenie i zmniejszyły się koszty związane z młodszym dzieckiem, bowiem obecne koszty (...) z wyżywieniem i dodatkowymi zajęciami dla L. F. wynoszą 1.000 złotych miesięcznie, podczas gdy wcześniej pozwany płacił 1.300 złotych miesięcznie. Sąd miał też na uwadze fakt, że obecna partnerka pozwanego, a matka jego młodszej córki L., z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, podejmuje zatrudnienie i wnosi do ich wspólnego budżetu domowego dochód w wysokości 3.700 złotych netto miesięcznie.

Za chybiony należy uznać wywód pozwanego wskazujący, że przedstawicielka ustawowa winna przeznaczyć na utrzymanie córki w całości środki otrzymane ze sprzedaży wspólnego domu, co według pozwanego stanowiłoby kwotę po 1000 zł miesięcznie. Przy czym pozwany nie wskazał aby z otrzymanych przez niego środków z tego samego tytułu przeznaczył na rzecz utrzymania własnej córki jakąkolwiek kwotę.

Alimenty są świadczeniem osobistym i obciążają oboje rodziców. Każde z nich powinno podejmować wysiłek, aby zapewnić dziecku środku utrzymania i wychowania. Sąd nie znajduje podstaw do tego, aby ciężarem tych obowiązków obciążać w przeważającej części ojca (...) powódki.

Sąd uznał, że matka małoletniej powódki wykonuje, oczywiście, ciążący na niej z mocy ustawy obowiązek alimentacyjny względem małoletniej córki V. we własnym zakresie, także w postaci jej osobistych starań i wkładu w wychowanie małoletniej. Obecnie matka małoletniej powódki uzyskuje wynagrodzenie w wysokości średnio ok. 4.900 zł netto miesięcznie (ustalenie na podstawie rozliczenia PIT 37), natomiast ojciec dziecka zarabia ok. 3.600 złotych netto miesięcznie, a ponadto ma na swoim utrzymaniu również drugie małoletnie dziecko.

Jak już wspomniano, od ostatniego ustalenia obowiązku alimentacyjnego pozwanego względem małoletniej, potrzeby dziecka wrosły, jednak należy je oceniać przez pryzmat racjonalności. Biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby małoletniej oraz zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego Sąd uznał, iż kwota po 950 złotych miesięcznie tytułem alimentów na rzecz małoletniej V. F. (1) będzie adekwatna do jej usprawiedliwionych potrzeb oraz możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 138 k.r.o. orzeczono jak w punkcie I. sentencji. W punkcie II. wyroku Sąd w oddalił powództwo w pozostałej części, jako niezasadne, uznając, iż możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego nie pozwalają na zasądzenie kwoty alimentów wyższej, niż 950 złotych miesięcznie na rzecz małoletniej powódki, biorąc także pod uwagę ustalone przez Sąd aktualne uzasadnione potrzeby małoletniej.

Korzystając z dyspozycji art. 102 k.p.c., Sąd nie obciążył małoletniej powódki kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa, o czym orzekł w punkcie III. wyroku.

W punkcie IV. wyroku, korzystając z dyspozycji art. 100 k.p.c. i biorąc pod uwagę, że powództwo zostało w części uwzględnione, a w części oddalone, Sąd zasądził od pozwanego R. F. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych, tytułem opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa, którą strona powodowa musiałaby ponieść, gdyby nie była zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy, a której wysokość Sąd ustalił na podstawie art. 13 ust. 1 kpt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1228 tj.)

O rygorze natychmiastowej wykonalności co do punktu I. wyroku orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. w punkcie V. wyroku.

Sędzia Dariusz Cieślik