Uzasadnienie z 21 kwietnia 2026, sygn. IV Ka 175/26

UZASADNIENIE

Tytułem wstępu Sąd wyjaśni powody odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia na formularzu. Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. Dlatego Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, gdyż sporządzenie go w tej formie byłoby nieczytelne dla stron i nie zapewniłoby pełnej transparentności, a tym samym swobodnej realizacji prawa do obrony naruszając prawo stron do rzetelnego procesu. Ma to również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2021 roku w sprawie III KK 77/21, opubl. Legalis).

Apelacja jest bezzasadna.

Co do zarzutów związanych z niezgodnością danych oskarżonego zawartych w wyroku z rzeczywistym stanem rzeczy, to są one gołosłowne i nie zostały wykazane. Sąd prawidłowo ustalił i określił w wyroku tożsamość oskarżonego.

Co do zarzutów związanych z brakiem podpisu pod wyrokiem Sądu Rejonowego, to również nie są one trafne, nic nie wskazuje na to, aby wyrok nie został podpisany przed jego ogłoszeniem. Oskarżonemu doręczono wraz z uzasadnieniem odpis wyroku, a taki dokument nie jest podpisywany przez sędziego.

Co do zarzutów związanych z orzekaniem na podstawie ustawy, która nie była opublikowana w Dzienniku Ustaw, to jest to zarzut bezpodstawny w stopniu oczywistym, Sąd orzekał na gruncie obowiązującego Kodeksu Karnego.

Sąd Okręgowy z urzędu dokonał oceny wyroku również pod kątem prawidłowości oceny dowodów i ustaleń faktycznych oraz zastosowania prawa materialnego i wymierzonej kary ( apelacja nie zawiera takich zarzutów, ale Sąd odwoławczy dokonał wszechstronnej kontroli instancyjnej tych zagadnień zgodnie z ogólnym kierunkiem środka zaskarżenia ).

Badanie to doprowadziło do konkluzji, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje art. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne.

W sprawie nie ma więc żadnych nieusuniętych wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów. Zatem nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo.

Tym samym – skoro Sad prawidłowo ustalił stan faktyczny – nie doszło do żadnej obrazy prawa materialnego, Sąd meriti dokonał prawidłowej subsumpcji przepisów prawno – karnych do rzetelnie ustalonych faktów.

Sąd Rejonowy prawidłowo sporządził uzasadnienie wyroku. Dokument ten zawiera wszystkie niezbędne elementy przewidziane przez prawo procesowe, spełniając w wystarczającym stopniu kryteria przewidziane przez ustawę.

Orzeczona kara nie nosi cech rżącej niewspółmierności. Oskarżony był w przeszłości wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa podobne, również na kary pozbawienia wolności. Nie zasługuje na złagodzenie orzeczonej kary.

Na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za drugą instancję. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych.