Wyrok z 18 czerwca 2026, sygn. I C 62/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 czerwca 2026 roku

Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:	Sędzia Marek Osowicki
Protokolant:	sekretarz sądowy M. M.

po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 roku w E.

na rozprawie

sprawy z powództwa Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B.

przeciwko N. V.

o zapłatę

1.  oddala powództwo w całości,

2.  zasądza od powoda Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. na rzecz pozwanej N. V. kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 62/26

UZASADNIENIE

Pełnomocnik powoda Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B., wniósł przeciwko pozwanej N. V. pozew o zapłatę kwoty 2642,40 zł wraz ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że pozwana 20.11.2024 r. zawarła z (...) Sp. z o.o. w B. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych i zaakceptowała ogólne warunki, cennik oraz regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych. Pozwana otrzymywała co miesiąc faktury i nie uregulowała w terminie należności wynikających z kilku faktur. (...) Sp. z o.o. wystawiła noty karne oraz noty odsetkowe za nieterminowe regulowanie należności. W dniu 9.01.2027 r. Giełda (...) S.A. z siedzibą w B. nabyła do (...) Sp. z o.o. w B. wierzytelność w stosunku do pozwanej. 26.01.2027 r. strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty spornej kwoty. Pozwana nie zapłaciła należności we wskazanym terminie.

Pełnomocnik pozwanej N. V. w sprzeciwie od nakazu zapłaty z 13.08.2025 r. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że powódka o istnieniu pozwu dowiedziała się 13.08.2025 r., roszczenie strony powodowej jest całkowicie bezpodstawne. Pozwana kwestionuje w całości roszczenie powódki zarówno co do zasady jak i co do wysokości. Pozwana kwestionuje cesję wierzytelności, z dowodów przedłożonych na jej poparcie wynika, że powódka zakupiła jakieś wierzytelności i tylko to. Z materiału dowodowego nie wynika, aby rzekomemu poprzednikowi prawnemu powódki przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec pozwanej.

Sąd ustalił co następuje:

Powódka 20.11.2024 r. zawarła z (...) Sp. z o.o. w B. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji Świąteczna-Minut według taryfy (...) numer abonencki +48 600 221 726 oraz drugą według taryfy Moja80Medium numer abonencki +48 604 594 175.

(dowód: umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych k.7-8).

(...) Sp. z o.o. w B. 9.01.2007 r. zawarła z Giełdą (...) S.A. z siedzibą w B. umowę przelewu wierzytelności w stosunku do dłużników wymienionych w załączniku do umowy. Stanowiące integralną część umowy załączniki – wykazy dłużników zawierają: nazwisko i imię, nazwę, siedzibę, datę i numer faktury, datę wymagalności, wartość nominalną wierzytelności oraz umówioną cenę. Załączniki sporządzone są w formie trwałego zapisu elektronicznego.

(dowód: umowa cesji k.9-11 i k.91).

(...) Sp. z o.o. w B. pismem z 9.01.2007 r. zawiadamiała pozwaną o przelewie wierzytelności na rzecz Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. wraz z wykazem niezapłaconych faktur, faktur karnych i odsetkowych na łączną kwotę 2642,40 zł.

(dowód: zawiadomienie k.12).

Giełda (...) S.A. z siedzibą w B. pismami z 26.01.2007 r. i 20.03.2007 r. wzywała pozwaną do zapłaty kwoty 2642,40 zł .

(dowód: wezwania k. 13-14).

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie sądu powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone dla siebie skutki prawne, tym bardziej, że ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów i spełnia przy tym dwie zasadnicze funkcje. Po pierwsze dynamizuje postępowanie dowodowe w systemie obowiązywania zasady sporności (kontradyktoryjności) w procesie, po drugie określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. K. Piasecki, Kodeks cywilny. Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze, 2003 r.). Oznacza to zatem, że Sąd tylko wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu art. 232 k.p.c. Ponadto, zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, obowiązek wskazania dowodów potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża przede wszystkim strony (por. wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29), ponieważ Sąd został wyposażony jedynie w uprawnienie, a nie obowiązek, dopuszczenia dalszych jeszcze, nie wskazanych przez żadną ze stron, dowodów, kierując się przy tym własną oceną, czy zebrany w sprawie materiał jest - czy też nie jest - dostateczny do jej rozstrzygnięcia ( art. 316 § 1 in principio k.p.c. ). Dlatego też Sąd powinien korzystać z przewidzianego w art. 232 zd. 2 k.p.c. uprawnienia powściągliwie i z umiarem, pamiętając, że taka inicjatywa należy przede wszystkim do samych stron i że cały rozpoznawany spór jest ich sprawą, a nie sądu. Podkreślić również należy, że zasada kontradyktoryjności winna być całkowicie zachowana zwłaszcza wówczas, gdy strony korzystają z pomocy profesjonalnych pełnomocników.

Powód w sprawie wywodził legitymację procesową powołując się na umowę cesji zawartą z poprzednikiem prawnym. Zgodnie z art. 509 k.c. przelew wierzytelności to umowa, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel (cedent) przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej (cesjonariusza). Aby dochodzić skutecznie od pozwanego roszczenia wynikającego z nabycia go od pierwotnego wierzyciela, powód powinien był więc wykazać przede wszystkim, że roszczenie takie pierwotnemu wierzycielowi przysługiwało oraz, ze umowa cesji obejmuje przedmiotową wierzytelność.

Pełnomocnik pozwanej w sprzeciwie od nakazu zapłaty kwestionował w całości roszczenie powódki zarówno co do zasady jak i co do wysokości oraz kwestionował umowę cesji wierzytelności, w szczególności, że z dowodów przedłożonych na jej poparcie wynika tylko, że powódka zakupiła jakieś wierzytelności a z materiału dowodowego nie wynika, aby rzekomemu poprzednikowi prawnemu powódki przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec pozwanej.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie V CSK 187/06, w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi (LEX nr 402304), a zasadnicze znaczenie ma odpowiednie oznaczenie przedmiotu przelewu.

Powodowa giełda poświadczonymi za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego działającego w sprawie, kserokopiami umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych i kserokopią zawiadomienia o przelewie wierzytelności wykazała istnienie samego zobowiązania pozwanej względem (...) Sp. z o.o. w B..

W niniejszej sprawie strona powodowa poświadczaną za zgodność z oryginałem kserokopią umowy cesji z 9.01.2027 r. wykazała nabycie od (...) Sp. z o.o. w B. wierzytelności w stosunku do dłużników wymienionych w załączniku do umowy.

Powołany przez stronę powodową dowód z wydruku wyciągu z Załącznika do Umowy przelewu wierzytelności z 9.01.2007 r. zawartej pomiędzy (...) Sp. z o.o. w B. a z Giełdą (...) S.A. z siedzibą w B. załączony do pisma z 2.03.2026 r., w formie niepoświadczonej kserokopii, wobec kwestionowania przez stronę pozwaną, iż zawarta umowa cesji obejmuje wierzytelność względem pozwanej, nie stanowi dowodu z dokumentu, o których mowa w art. 244 k.p.c. i art. 245 k.p.c. oraz jest pobawiony mocy dowodowej w rozumieniu art. 232 k.p.c. w zw. z art. 308 k.p.c.

Niepoświadczona kserokopia nie jest dokumentem. Jeżeli zaś pismo nie może być uznane za dokument, nie może być ono też podstawą do prowadzenia dowodu w trybie art. 308 k.p.c . (tak: Wyrok SN z 14.02.2007 r., II CSK 401/06, U. nr (...)).

Obowiązkiem strony powodowej było przedłożenie do akt sprawy odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem wydruku załącznika do umowy cesji, wykazującego nabycie przez powoda wierzytelności wobec pozwanej, w sposób określony w art. 129 § 2 k.p.c. Jeżeli profesjonalny pełnomocnik powoda zaniechał tej czynności, to należy uznać, iż naruszył obowiązek, o którym mowa w art. 232 k.p.c.

Ponadto zgodnie z zasadą, że nie można przenieść więcej praw niż się samemu posiada ( nemo plus iuris in alium transferre potest, quam ipse habet), strona powodowa wobec kwestionowania powództwa również co do wysokości winna wykazać, że wierzycielowi pierwotnemu przysługiwała wierzytelność w wysokości dochodzonej pozwem.

W potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii zawiadomienia o przelewie wierzytelności (...) Sp. z o.o. w B., adresowanym do pozwanej, w wykazie niezapłaconych faktur ujęła oprócz dwóch faktur, dwie noty karne, każda z nich po 900 zł i pięć not odsetkowych.

W kserokopiach umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 20.11.2024 r. pozwana oświadczyła, że akceptuje Regulamin Świadczenia Usług (...) Sp. z o.o. i Warunki Oferty Promocyjnej, które są załącznikiem do niniejszej umowy.

Pełnomocnik strony powodowej mimo wezwania sądu nie przedłożył Regulaminu Świadczenia Usług (...) Sp. z o.o. i Warunków Oferty Promocyjnej, obowiązujących w dniu zawarcia umowy z pozwaną.

Zatem strona powodowa nie wykazała, że wierzycielowi pierwotnemu przysługiwały od pozwanej kary umowne i z jakiego tytułu.

Więc sąd nie mógł dokonywać oceny należności wierzycielowi pierwotnemu kar umownych po 900 zł i ważności samych postanowień o karze umownej (art. 233 § 2 k.p.c.).

Zaznaczyć należy też, iż operator może dochodzić kary umownej jedynie wtedy, gdy przewidziana jest ona przy rozwiązaniu umowy z innych przyczyn niż niepłacenie w terminie opłat.

Również strona powodowa nie przedstawiła wyliczenia not odsetkowych, od jakich należności, za jakie okresy i na podstawie jakiej stopy procentowej zostały wyliczone przez cedenta.

Sąd nie mógł więc ocenić faktu, że takie odsetki rzeczywiście przysługiwały wierzycielowi pierwotnemu w kwotach wskazanych w notach odsetkowych.

Wobec tego, że profesjonalny pełnomocnik strony powodowej nie przedstawił dowodu pozwalającego na ustalenie zasadności żądania kar umownych i not odsetkowych i ich wysokości ustalonych przez wierzyciela pierwotnego oraz dowodu, że zwarta umowa cesji obejmuje roszczenie wobec pozwanej, uznać należało, że nie wykazał on dochodzonego roszczenia zgodnie z regułą ciężaru dowodowego określonego w art. 6 k.c.

Mając na uwadze powyższe sąd oddalił powództwo w całości.

O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W przedmiotowej sprawie strona powodowa jest stroną przegrywająca proces, zatem powinna ona zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

W przedmiotowej sprawie pozwana reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Zatem koszty procesu obejmują opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 900 złotych, zgodnie z treścią § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 roku (Dz.U z 2023 r. poz. 1935 ze zm.).

Z.

1. odnotować w kontrolce uzasadnień,

2. odpis wyroku z uzasadnieniem po scaleniu, doręczyć :

- pełnomocnikowi strony powodowej za pośrednictwem portalu informacyjnego

3. przedłożyć z apelacją, najdalej za 21 dni od wykonania

E.,1.07.2026 r.