Wyrok z 10 czerwca 2026, sygn. I C 710/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 czerwca 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia del. Agnieszka Onichimowska

po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 roku w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą wK.

przeciwko K. K.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego K. K. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego (...) z siedzibą w K. kwotę 108.166,83 (sto osiem tysięcy sto sześćdziesiąt sześć i 83/100) złotych wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13 lutego 2024 roku do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego K. K. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego (...) z siedzibą w K. kwotę 10.826,00 (dziewięć tysięcy osiemset dwadzieścia sześć i 00/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, w tym kwota 5.400,00 (pięć tysięcy czterysta i 00/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sędzia (del.) Agnieszka Onichimowska

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2024 roku do Sądu Okręgowego w Łomży wpłynął pozew (złożony w dniu 13 lutego 2024 roku, data stempla pocztowego) Spółdzielczej Kasy (...) z siedzibą w G. skierowany przeciwko K. K., w którym powód wniósł o zasądzenie kwoty 108.166,83 złotych, tytułem należności głównej wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od dnia 13 lutego 2024 roku do dnia zapłaty. Powód domagał się ponadto zasądzenia kosztów procesu, w tym stosownie do treści art. 505 ^{( 37 )}§ 2 k.p.c. kosztów poniesionych w ramach elektronicznego postępowania upominawczego.

W uzasadnieniu wyjaśniono, iż w dniu 23 sierpnia 2021 rok powódka udzieliła pozwanemu pożyczki w kwocie 99.000,00 złotych. Następnie w dniu 23 lutego 2023 roku strony podpisały umowę ugody, zgodnie z którą pozwany przyjął istnienie wymagalnego zadłużenia w kwocie 104.297,07 zł. zobowiązując się do jego spłaty. Ze względu na niedochowanie warunków, powódka wypowiedziała pozwanemu umowę ugody (pozew, k. 4-6).

W odpowiedzi na pozew pozwany K. K. podniósł zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Okręgowego w Łomży, wnosząc jednocześnie o oddalenie powództwa.

Pozwany wskazał na bezskuteczność wypowiedzenia umowy z uwagi na brak jego doręczenia, albowiem zarówno wezwania do zapłaty, jak i wypowiedzenie umowy zostało wysłane na adres, pod którym nie zamieszkuje. Wyjaśnił, iż przedmiotowe mieszkanie musiał opuścić na skutek wyroku Sądu Rejonowego w Łomży II Wydział Karny. Wskazano ponadto, iż z uwagi na fakt, iż ugoda była oprocentowana zmienną stopą ustalaną przez Zarząd Kasy, pozwany nie miał pojęcia, jak finalnie będzie się kształtować jego zobowiązanie kredytowe. Pozwany podniósł ponadto zarzut wyzysku, tj. wykorzystania jego trudnej sytuacji życiowej związanej z utratą uprawnień do wykonywania pracy. (odpowiedź na pozew, k. 50-53)

Postanowieniem z dnia 24 maja 2024 roku Sąd Okręgowy w Łomży stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie (postanowienie, k. 71).

Pismem z dnia 14 maja 2025 roku pełnomocnik powoda poinformował, iż wierzytelność dochodzona przedmiotowym pozwem została zbyta na rzecz (...) Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego (...) z siedzibą w K. (k. 103-117).

Postanowieniem z dnia 22 maja 2025 roku tut. Sąd zawiadomił (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w K. o toczącym się postępowaniu (k. 119).

Pismem datowanym na dzień 30 maja 2025 roku (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w K. złożył oświadczenie o przystąpieniu do sprawy w charakterze powoda (k. 124).

Pismem datowanym na dzień 02 sierpnia 2025 roku pozwany wyraził zgodę na wstąpienie (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w K. do sprawy w miejsce dotychczasowego powoda. Jednocześnie pozwany podniósł zarzut sankcji kredytu darmowego. Pozwany zakwestionował ponadto ważność umowy cesji, jako sprzecznej z zasadami współżycia społecznego. Ponadto w ocenie pozwanego (...) przy udzielaniu kredytu uchybił podstawowym obowiązkom wynikającym z ustawy w zakresie rzetelnego i prawidłowego zbadania zdolności kredytowej pozwanego (k. 167).

W piśmie procesowym datowanym na dzień 20 listopada 2025 roku pełnomocnik powoda, kwestionując zarzuty podniesione przez pozwanego, wskazał argumentacje na poparcie przedstawionych twierdzeń (k. 175-183).

Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2025 roku pozwany wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego sytuacje zdrowotną oraz finansową.

W dalszym toku postepowania strony podtrzymywały dotychczasowe stanowiska.

Postanowieniem z dni1 22 maja 2025 roku tut. Sąd ustalił, iż (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w K. wstąpił do niniejszego postępowania w miejsce dotychczasowego powoda, tj. Spółdzielczej Kasy (...) (k. 307).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 23 sierpnia 2021 roku K. K., będąc członkiem Spółdzielczej Kasy (...) z siedzibą w G.(nr członkowski (...)) złożył wniosek o przyznanie pożyczki/kredytu. W załączniku do wniosku wskazał swoje dane osobowe, dane o dochodach współmałżonka (2.500,00), zadeklarował: kwotę miesięcznego utrzymania w wysokości 50,00 zł (z wyłączeniem zobowiązań), osiąganie dochodu z tytułu umowy o pracę w kwocie netto 2.000,00 zł miesięcznie oraz z tytułu umowy zlecenia 1.000,00 złotych netto miesięcznie, wskazał na brak majątku oraz oznaczył tytuły zadłużenia i wysokość zadłużenia z każdego tytułu.

K. K. złożył oświadczenie, iż nie jest wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, nie zostały wobec niego wydane wyroki sądowe, ani nie jest prowadzona upadłość. Potwierdził, iż otrzymał wszelkie wyjaśnienia dotyczące zgłaszanych przez niego wątpliwości w zakresie wnioskowanej pożyczki. Dodatkowo potwierdził, iż otrzymał pouczenie, że przed podjęciem decyzji o zaciągnięciu zobowiązania powinien zapoznać się z zawartymi poniżej we wniosku informacjami dotyczącymi czynników ryzyka związanych z produktem kredytowym, że decyzję należy podjąć świadomie, mając na uwadze nie tylko swoją aktualną sytuację finansową, ale również okres w którym zamierza się korzystać z kredytu. Pozwany powinien zastanowić się czy osiągane dochody pozwolą na terminową spłatę zobowiązania również w przyszłości, gdyż w przypadku niewłaściwej oceny swoich możliwości finansowych lub zaciągnięcia zbyt wielu kredytów jednocześnie występuje ryzyko utraty kontroli nad ich terminową obsługą

Dowód: wniosek o przyznanie pożyczki z załącznikami, k. 184-186

W Spółdzielczej Kasie (...)z siedziba w G. obowiązywała metodyka analizy kredytowej i weryfikacji dokumentacji kredytowej

Dowód: metodyka analizy kredytowej i weryfikacji dokumentacji kredytowej, k. 243264

W dniu 23 sierpnia 2021 r. pomiędzy Spółdzielczą Kasą (...) (dalej też: Kasa), a K. K. (zamieszkałym przy ul. (...) w Ł., dalej też: pożyczkobiorca) została zawarta umowa pożyczki (kredyt konsumencki) nr (...).

W ramach umowy Kasa na wniosek pożyczkobiorcy udzieliła pożyczki na warunkach określonych w umowie i regulaminie udzielania kredytów i pożyczek konsumenckich (...) (pkt 1 umowy).Rodzaj pożyczki został określony jako pożyczka gotówkowa (pkt 2 umowy). Pożyczka przeznaczona była na spłatę następujących zobowiązań finansowych pożyczkobiorcy:

a)  kwota 21.609,00 zł na rachunek w (...)Bank

b)  kwota 31.950,00 zł na rachunek 94 w (...)

c)  kwota 6.980,00 zł na rachunek 94 w (...)

d)  kwota 14.374 zł na rachunek 94 w (...)

Jeżeli kwota pożyczki nie zaspokoiłaby ww. konsolidowanych zobowiązań to pożyczkobiorca zobowiązany był do całkowitego rozliczenia tych zobowiązań ze środków własnych. (pkt 3)

Umowa została zawarta na okres od 23 sierpnia 2021 do 10 lutego 2030 r. (pkt 4 umowy).

Zgodnie z pkt. 5 umowy kwota pożyczki określona została na kwotę 99.000 zł, w tym całkowita kwota kredytu (pożyczki) wynosiła 77.395,48 zł i nie obejmowała kredytowanych przez Kasę kosztów pożyczki stanowiących zgodnie z pkt 19: prowizja z tytułu udzielenia pożyczki w kwocie 6.553,80 zł, opłatę za przelew na konto zewnętrzne odpowiadającej kwocie 245,41 zł, zł., opłatę za przelew składki ubezpieczeniowej 58,98 zł, koszty prowadzenia rachunku 1.666,50 zł (pkt 5 i 19 umowy).

Kwota pożyczki obejmująca kredytowane koszty pożyczki, o której mowa w pkt 5 oprocentowana była według zmiennej stopy procentowej (odsetki umowne) ustalonej przez Zarząd Kasy wynoszącej w dniu zawarcia Umowy 7,20% w skali roku. Zmiana stopy procentowej miała mieć wpływ na należność Kasy z tytułu pożyczki, w tym na całkowity koszt kredytu oraz wysokość rat kapitałowo-odsetkowych. Zmiana rocznej stopy oprocentowania miała następować raz na kwartał kalendarzowy, w przypadku podwyższenia lub obniżenia stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego, w zakresie oraz w kierunku, w jakim wysokość tej stopy uległa zmianie i o wartość równą zmianie, o ile zmiana nastąpiła w okresie obowiązywania Umowy oraz z uwzględnieniem zapisów kolejnego zdania. W całym okresie obowiązywania Umowy minimalne oprocentowanie nie mogło być niższe niż 0,00 %. Maksymalna stopa procentowa (odsetki maksymalne) nie mogła w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych. Odsetki ustawowe stanowiły wysokość równą sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych. W razie obniżenia wysokości odsetek maksymalnych w trakcie trwania Umowy w ten sposób, że odsetki umowne byłyby od nich wyższe, Kasa miała dokonać obniżenia odsetek umownych do wysokości odsetek maksymalnych, a w przypadku ponownego podwyższenia wysokości odsetek maksymalnych Kasa była uprawniona do przywrócenia (podwyższenia) wysokości odsetek umownych w zakresie dopuszczalnym wysokością obowiązujących odsetek maksymalnych.

Zarząd Kasy zobowiązany był do podjęcia stosownej uchwały o ustaleniu stopy procentowej w pierwszym miesiącu następującym po kwartale kalendarzowym, w którym nastąpiły wyżej opisane zmiany wysokości stopy referencyjnej lub/i odsetek maksymalnych. Zmieniona stopa procentowa miała obowiązywać od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Zarząd Kasy podjął uchwałę o zmianie stopy procentowej, z tym zastrzeżeniem, że obniżenie wysokości odsetek umownych do wysokości odsetek maksymalnych miało nastąpić od dnia, w którym nastąpiła zmiana wysokości stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego. Wskazano, że to Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych. O wysokości odsetek maksymalnych oraz wysokości stopy referencyjnej Kasa miała informować Pożyczkobiorcę niezwłocznie po zmianie poprzez wywieszenie informacji w miejscach prowadzenia działalności, na swojej stronie internetowej oraz na trwałym nośniku (pkt 7 umowy).

W przypadku zmiany stopy procentowej Kasa do informacji o zmianie stopy procentowej była zobowiązana dołączyć nowy harmonogram.

Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) została określona na 15,27%,
a całkowita kwota do zapłaty w dniu zawarcia Umowy została wyliczona na kwotę 134.440,02 zł. Do obliczenia RRSO przyjęto następujące założenia:

a)  przy uwzględnieniu terminu trwania Umowy wskazanego w pkt 4 Umowy oraz całkowitego kosztu kredytu (pożyczki), o jakim mowa w pkt 17,

b)  przy założeniu, że Kasa oraz Pożyczkobiorca wypełnią zobowiązania wynikające
z Umowy w terminach określonych w Umowie,

c)  pożyczka wypłacona została w sposób, o jakim mowa w pkt 6 Umowy, a kwoty spłat będą zgodne z Harmonogramem stanowiącym załącznik nr 2 do Umowy,

d)  datą początkową będzie data wypłaty pożyczki,

e)  odstępy czasu między datami używanymi w obliczeniach przyjęto według rzeczywistych terminów płatności rat, uwzględniając różną liczbę dni pomiędzy spłatami wynikającą z różnej liczby dni miesiąca,

f)  wynik określono z dokładnością do co najmniej jednego miejsca po przecinku, przy czym jeżeli cyfra występująca po wybranym przez obliczającego miejscu po przecinku jest mniejsza niż 5, cyfrę te pomija się, gdy zaś jest większa albo równa 5, cyfrę poprzedzającą zwiększa się o 1. (pkt 12 umowy)

Pożyczkobiorca zobowiązał się do spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami do dnia 10 lutego 2030 r. Spłata pożyczki miała następować w ratach miesięcznych płatnych bez wezwania w terminach i kwotach wskazanych w Harmonogramie spłaty pożyczki, który stanowi załącznik nr 2 do Umowy. Przez cały czas obowiązywania Umowy, Pożyczkobiorca miał prawo do otrzymania, na wniosek, w każdym czasie bezpłatnie Harmonogramu spłaty.
Z uwzględnieniem postanowień Umowy, w szczególności pkt 22 i 23 wszelkie należności przysługujące Kasie niezapłacone w terminach ich wymagalności, w tym inne należności powstałe z niewykonania bądź nienależytego wykonania przez Pożyczkobiorcę postanowień Umowy, w szczególności związane z utrzymaniem zabezpieczeń spłaty pożyczki Kasa mogła rozliczyć wraz z ostatnią ratą pożyczki. (pkt 13 umowy)

Spłata pożyczki miała następować, z zastrzeżeniem pkt 27, poprzez dokonywanie potrąceń należności wynikających z Umowy z wierzytelności (także niewymagalnych) wynikających z umowy rachunku o numerze (...). (pkt 14 umowy)

Zgodnie z pkt 17 szacunkowy całkowity koszt kredytu (pożyczki) wynosił 57.044,54 zł a szacunkowa wartość odsetek 33.773,52 zł. (pkt 18 umowy)

Roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego wynosiła dwukrotność sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych i na dzień zawarcia Umowy odpowiadała 11,20%. Zmiana wysokości ww. stopy następowała w przypadku zmiany stopy referencyjnej przez Narodowy Bank Polski, z tym zastrzeżeniem że maksymalna stopa procentowa (odsetki maksymalne za opóźnienie) nie mogły w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie. Odsetki ustawowe za opóźnienie stanowią wysokość równą sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia,
w dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej (...), wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. O wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie oraz wysokości stopy referencyjnej Kasa miała informować Pożyczkobiorcę niezwłocznie po zmianie poprzez wywieszenie informacji w miejscach prowadzenia działalności, na swojej stronie internetowej oraz na trwałym nośniku na adres wskazany przez Pożyczkobiorcę. (pkt 21 umowy).

Zabezpieczeniem pożyczki było zawarcie umowy ubezpieczenia indywidualnego (...)oraz zawarcie Umowy przelewu wierzytelności, a także weksel własny in blanco (pkt 24 umowy)

Kasa zastrzegła sobie prawo do wypowiedzenia Umowy z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia po upływie okresu wypowiedzenia całej pożyczki wraz
z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki, w szczególności zobowiązania zawarte w pkt 30, nie zostały dotrzymane,
a także w przypadku, gdy Pożyczkobiorca nie zapłacił w terminach określonych w Umowie pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności po uprzednim wezwaniu Pożyczkobiorcy listem poleconym do zapłaty opóźnionych rat w terminie nie krótszym niż 14 dni roboczych od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia Umowy. W razie ustania członkostwa, w tym w przypadku śmierci Pożyczkobiorcy, roszczenie o zwrot pożyczki stawało się wymagalne z dniem ustania członkostwa. (pkt 29 umowy).

W przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się z dniem następnym płatnością przeterminowaną. Od niespłaconego w całości lub w części kapitału, a od dnia wniesienia powództwa od całości zadłużenia, Kasa została uprawniona do pobierania odsetek wg stopy procentowej jak od należności przeterminowanych (pkt 21 umowy) (pkt 23 umowy).

W umowie zostało również zawarte oświadczenie Kredytobiorcy, o treści: „Przed zawarciem umowy Kasa udzieliła pożyczkobiorcy kompleksowych wyjaśnień dotyczących: - przeprowadzenia przez Kasę oceny zdolności kredytowej, na podstawie którego Kasa rozpatrzyła wniosek; - kosztów związanych z zawarciem umowy; - ryzyka zmiany stopy procentowej oraz możliwości zmiany całkowitego kosztu kredytu w przypadku zmiany tej stopy i jest świadomy jego ponoszenia; - zasad i terminów spłaty pożyczki oraz skutków braku płatności; - wzrostu wysokości rat w przypadku udzielania Wakacji Kredytowych; - zgłaszanych przez pozwanego wątpliwości.

Pozwany potwierdził, iż przed zawarciem umowy otrzymał:

- formularz informacyjny na trwałym nośniku wraz z informacją dotyczącą udzielonego kredytu konsumenckiego konsolidacyjnego;

- informacje o przysługującym pożyczkobiorcy prawie do niezwłocznego otrzymania bezpłatnej informacji na temat wyników przeprowadzonej w celu oceny zdolności kredytowej weryfikacji w bazie danych;

- treść umowy wraz z załącznikami w postaci Regulaminu, harmonogramu spłaty pożyczki, Tabeli prowizji i opłat dla pożyczki i kredytów, wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy, wzoru dyspozycji spłaty pożyczki, pełnomocnictwo do dysponowania rachunkiem

- oraz wszelkie informacje niezbędne do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia Umowy.

Dowód: umowa pożyczki, k. 8-11

Integralną częścią umowy był Formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego, w którym w sposób czytelny podano, iż umowa zawierana jest przez pośrednika kredytowego, dane tegoż pośrednika, rodzaj kredytu i jego parametry w postaci całkowitej kwoty kredytu, kwoty pożyczki bez uwzględnienia kredytowanych kosztów, termin i sposób wypłaty kredytu, czas obowiązywania umowy, zasady i termin spłaty kredytu, w tym wysokość raty, sposób płatności odsetek, sumę całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty kredytu, koszty kredytu, w tym stopy oprocentowania i warunków jej zmiany, RRSO, sposób wyliczenia RRSO, koszt prowadzenia rachunku płatniczego, koszt innych opłat, warunki na jakich koszty związane z umową o kredyt mogą ulegać zmianie, skutki braku płatności, w tym stopę oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, informację o wykonanych czynnościach sprawdzających w bazie danych, okresie ważności informacji.

Dowód: Formularz Informacyjny Dotyczący Kredytu Konsumenckiego k. 238-241

Zgodnie z Regulaminem udzielania kredytów i pożyczek konsumenckich (...)Kasa udziela pożyczek wyłącznie swoim członkom uzależniając przyznanie pożyczki od zdolności kredytowej pożyczkobiorcy. Członek kasy był zobowiązany do przedłożenia na żądanie Kasy dokumenty i informacje niezbędne do dokonania oceny zdolności kredytowej. Ocena zdolności kredytowej dokonywana jest na podstawie informacji uzyskanych od pożyczkodawcy lub na podstawie informacji zawartych w bazie danych lub zbiorze danych Kasy (§ 7 ust. 1 i 2 Regulaminu).

Decyzję w przedmiocie wypowiedzenia umowy podejmuje Zarząd Kasy. Przed podjęciem decyzji Zarząd mógł zasięgnąć opinii Komisji Kredytowej. Okres wypowiedzenia umowy pożyczki/kredytu wynosił 30 dni. W razie zagrożenia upadłością pożyczkobiorcy/kredytobiorcy termin wypowiedzenia wynosił 7 dni, o ile Umowa nie przewidywała okresu dłuższego. (§ 26 Regulaminu)

Po upływie okresu wypowiedzenia Umowy pożyczkobiorca/kredytobiorca był obowiązany do niezwłocznego zwrotu wykorzystanej pożyczki/kredytu wraz z odsetkami należnymi Kasie za okres korzystania z pożyczki/kredytu, chyba że Umowa stanowiła inaczej. (§ 27 regulaminu)

Dowód: regulaminu udzielania kredytów i pożyczek konsumenckich, k. 15-16

Zgodnie z harmonogramem spłaty z dnia 23 sierpnia 2021 r. K. K. zobowiązany był do uiszczania comiesięcznych spłat rat kapitałowo-odsetkowych w wysokości 1.314,59 zł, zaś ostatnia (101 rata) miała stanowić kwotę 1.314,52 zł. Harmonogram ustalony został od 10 października 2021r. do dnia 10 października 2030 r . Poza ratą pozwany miał uiszczać składkę członkowską w kwocie 15 zł.

Dowód: aktualny harmonogram spłaty pożyczki/kredytu 12-14

W dniu 23 sierpnia 2023 roku K. K. zawarł z (...) S.A. z siedziba w S.umowę ubezpieczenia na życie – (...). Okres ubezpieczenia określono od dnia 23 sierpnia 2021 r. do dnia 10 lutego 2030 r. Zakresem ubezpieczenia objęta została śmierć Ubezpieczającego K. K.. Łączną wysokość składki ustalono na 14.746,33 zł. Jako uposażonego do wysokości faktycznej kwoty niespłaconego kapitału z tytułu zawartej umowy pożyczki wskazano (...) (...).

Dowód: wniosek o zawarcie umowy ubezpieczenia, k. 221222, polisa indywidualnego ubezpieczenia na życie z załącznikiem, k. 223-225, OWU, k. 214-, k. 214-218, karta produktu, k. 218v-219

W dniu 23 sierpnia 2021 r. pomiędzy Spółdzielczą Kasą (...) (cesjonariuszem), a K. K. (cedentem) została zawarta umowa przelewu wierzytelności nr (...), na mocy której Kasa stała się jedynym uprawnionym do odbioru świadczeń należnych Cedentowi tytułu polisy do wysokości przysługujących Kasie wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki oraz przeznaczenia ww. świadczeń na zmniejszenie zadłużenia z tytułu Umowy pożyczki, chociażby zadłużenie to nie było wymagane.

Dowód: umowa przelewu wierzytelności, k. 226-227

Wyrokiem z dnia 08 czerwca 2022 roku zapadłym w sprawie o sygn.. II K 133/22, Sąd Rejonowy w Łomży II Wydział Karny uznał K. K. za winnego zarzucanego mu czynu z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 4kk w zb. z art. 157 §2 kk w zw. z art. 11§2 kk. W pkt III wyroku zobowiązano oskarżonego K. K. do opuszczenia lokalu przy ul(...) w Ł..

Dowód: umowa przelewu wierzytelności, k. 226-227

Pismem datowanym na dzień 25 lipca 2022 roku Spółdzielcza Kasa (...) wezwała K. K. do zapłaty zadłużenia w kwocie 2.986,33 zł w terminie 14 dni roboczych od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Jednocześnie poinformowano o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych – od otrzymania wezwania – wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

W dniu 17 listopada 2022 r. do Spółdzielczej Kasy (...)wpłynęło pismo K. K. (adres: ul. (...) Ł.) datowane z dnia 24 października 2022 roku, a zawierające wniosek o restrukturyzację umowy pożyczki, poprzez wydłużenie okresu kredytowania.

W dniu 02 lutego 2023 roku Spółdzielcza Kasa(...)wydała pozytywną decyzję restrukturyzacyją.

Dowód: pismo z dnia 25.07.200, r k. 231-233, pismo z dnia 24.10.2022, k. 234, protokół decyzji, k. 274

W dniu 23 lutego 2023 r. pomiędzy Spółdzielczą Kasą (...), a K. K. (zamieszkałym przy ul. (...) Ł.) została zawarta umowa ugody nr (...), której przedmiotem była wierzytelność przysługująca Kasie z tytułu pożyczki nr (...) z dnia 23 sierpnia 2021 r. W treści ugody strony zgodnie oświadczyły, iż wierzytelność na dzień podpisania ugody jest wymagalna w całości i wynosi łącznie 104.297,97 zł, na którą składają się kapitał z tytułu umowy w wysokości 93.628,68 zł odsetki umowne w kwocie 7.612,26 złotych oraz odsetki za opóźnienie w wysokości 3.057,03 zł. Niniejsza ugoda została zawarta na okres od 23 lutego 2023 roku do 04 września 2025 r. Z pkt 7 zawartej ugody wynika, iż kwota 93.628,68 zł oprocentowana jest według zmiennej stopy procentowej ustalonej przez Zarząd Kasy wynoszącej w dniu zawarcia umowy 10.25% w skali roku. Roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego wynosiła dwukrotność sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych i na dzień zawarcia Umowy odpowiadała 24,5%. Zmiana wysokości ww. stopy następowała w przypadku zmiany stopy referencyjnej przez Narodowy Bank Polski, z tym zastrzeżeniem że maksymalna stopa procentowa (odsetki maksymalne za opóźnienie) nie mogły w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie. Odsetki ustawowe za opóźnienie stanowią wysokość równą sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. O wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie oraz wysokości stopy referencyjnej Kasa miała informować Pożyczkobiorcę niezwłocznie po zmianie poprzez wywieszenie informacji w miejscach prowadzenia działalności, na swojej stronie internetowej oraz na trwałym nośniku na adres wskazany przez Pożyczkobiorcę. (pkt 17). W przypadku nieterminowej spłaty ugody należność z tego tytułu staje się w dniu następnym należnością przeterminowaną (pkt 19). W przypadku powstania zaległości w spłacie ugody, Kasa podejmuje czynności windykacyjne w następującej kolejności: monit SMS, monit telefoniczny, wezwanie Dłużnika do zapłaty, windykacja terenowa (pkt 18).Kasa zastrzegła sobie prawo do wypowiedzenia niniejszej ugody z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia po upływie okresu wypowiedzenia całej ugody wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki ugody nie zostały dotrzymane, a także w przypadku gdy Dłużnik nie zapłacił w terminach określonych w umowie ugody pełnych rat (pkt 25). Stosownie do pkt 31 ugody Dłużnik zobowiązuje się do informowania Kasy o każdej zmianie dotychczasowych danych osobowych i adresu, w tym korespondencyjnego.

Dowód: umowa ugody, k. 2023

Zgodnie z harmonogramem spłaty z dnia 23 lutego 2023 r. K. K. zobowiązany był do uiszczania comiesięcznych spłat rat kapitałowo-odsetkowych w wysokości 1.400,00 zł, zaś ostatnia (30) rata płatna w dniu 04 września 2025 roku miała stanowić kwotę 87.658,64 zł.

Dowód: aktualny harmonogram spłaty pożyczki/kredytu, k. 25

W dniu 30 czerwca 2023 roku K. K. podpisał wniosek o renegocjacje/restrukturyzację pożyczki niewypowiedzianej. We wniosku wskazano średni dochód netto z 3 ostatnich miesięcy na kwotę ok. 4.000,00 zł. Jako adres korespondencyjny wskazano ul. (...) (...) Ł..

Dowód: wniosek, k. 236-237.

Pismem datowanym na dzień 19 lipca 2023 roku Spółdzielcza Kasa (...) wezwała K. K. do zapłaty zadłużenia w kwocie 1.400,00 zł z tytułu umowy nr (...) w terminie 14 dni roboczych od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Jednocześnie poinformowano o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych – od otrzymania wezwania – wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Pismem datowanym na dzień 18 sierpnia 2023 roku Spółdzielcza Kasa (...) wystosowała do K. K. ostateczne wezwanie do zapłaty zadłużenia w kwocie 2.800,00 zł z tytułu umowy nr (...) w terminie 14 dni roboczych od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Jednocześnie poinformowano o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych – od otrzymania wezwania – wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Pismem datowanym na dzień 04 września 2023 roku Spółdzielcza Kasa (...)wypowiedziała K. K. umowę ugody z dnia 23 lutego 2023 roku. Pismo zostało wysłane na adres: ul. (...)-(...) Ł. w wróciło z adnotacją „nie podjęto w terminie” .

Dowód: wezwania do zapłaty, k. 26-27, wypowiedzenie umowy z zpo, k. 28-29

Na dzień wypowiedzenia umowy zaległy kapitał do spłaty wynosił 104.405,88 zł, w tym kapitał w kwocie 93.628,68 zł. oraz odsetki umowne w wysokości 10.777,20 zł.

Dowód: zestawienie, k. 38

W dniu 07 grudnia 2023 roku Spółdzielcza Kasa (...) z siedzibą w G.w dniu 10 września 2024 roku wniosła do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew przeciwko K. K., domagając się zasądzenia na rzecz powoda od pozwanego kwoty 105.719,62 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od 07 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych w kwocie 1.322,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2023 roku starszy referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie umorzył postępowanie.

Dowód: akta sprawy(...), k. 39-45

K. K. dokonywał nieregularnych wpłat z tytułu spłat rat kapitałowo-odsetkowych. W dniu 02 maja 2023 roku w kwocie 1.400,00 zł, w dniu 01 czerwca 2023 r. w kwocie 1.400,00 złotych, w dniu 03 kwietnia 2023 roku kwota 1.400,00 złotych, w dniu 21 września 2023 roku kwota 700,00 złotych, w dniu 01 października 2023 r. kwota 1.400,00 złotych, w dniu 31 grudnia 2023 roku kwota 1.500,00 złotych w dniu 15 lutego 2024 roku kwota 300,00 złotych.

Dowód: wyciąg z rachunku, k. 30-37, zestawienie, k. 38, potwierdzenia przelewów, k. 54-56

Na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 31 stycznia 2025 roku (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny (...) z siedzibą w K. nabył od Spółdzielczej Kasy (...) z siedzibą w G.wierzytelność w stosunku do K. K..

Dowód: wyciąg z umowy przelewu wierzytelności, k. 112-116

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych w treści uzasadnienia dokumentów. Sąd dał wiarę tym dokumentom, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału nie nasuwa żadnych wątpliwości.

W ocenie Sądu brak było podstaw do kwestionowania wysokości roszczenia. Zaznaczyć należy, iż reguła ciężaru dowodu nie może być pojmowana w ten sposób, że ciężar dowodu zawsze spoczywa na powodzie, gdyż w zależności od rozstrzyganych w procesie kwestii, ciężar dowodu co do pewnych faktów będzie spoczywał na powodzie, co do innych z kolei - na pozwanym. Tak jak powód powinien wykazać okoliczności będące u podstaw zgłoszonego przez niego żądania, tak ten, który odmawia uczynienia zadość roszczeniu, musi udowodnić fakty wskazujące na to, że takie uprawnienie żądającemu nie przysługuje ( tak wyrok Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2023 r. sygn. akt II CSKP 525/23). W świetle powyższego, w niniejszej sprawie, zgodnie z ciężarem dowodu określonym w art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c., to że pozwany dokonał spłaty wyższej kwoty z tytułu kapitału i odsetek, lub też w innej wysokości niż wynika z przedstawionego przez powoda rozliczenia, obciążało wyłącznie pozwanego. To bowiem pozwany był dysponentem potwierdzeń dokonanych wpłat. Skoro zatem pozwany nie przedstawia dowodu w tym zakresie, podnoszone twierdzenia, w zakresie niewykazania kwoty zaległego kapitału i odsetek należy uznać na nieskuteczne. Dodać także wypada, iż złożone przez powoda dokumenty w postaci zestawienia operacji z rachunku płatniczego (wygenerowanego z systemu (...) ma charakter dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. i podlega ocenie razem ze wszystkimi innymi dowodami, w myśl reguł wynikających z art. 233 k.p.c. Dokonując zatem oceny w/w dokumentów, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, i braku ze strony pozwanego dowodów przeciwnych, wykazujących inną (wyższą) kwotę spłaty, lub też wskazującą na nieprawidłowości zaliczenia dokonywać wpłat, Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania rzetelności, prawidłowości i wiarygodności w/w dokumentów złożonych przez powoda, obrazujących wysokość zadłużenia pozwanego. W świetle powyższego Sąd pominął dowód z opinii biegłego sądowego.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym okoliczności na jakie pozwany chciał być słuchany, Sąd pominął wniosek po przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. Z uwagi na subsydiarny charakter tego dowodu, Sąd uznał go za irrelewantny dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo w niniejszej sprawie było w pełni uzasadnione i jako takie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie powód dochodził zasądzenia od pozwanego K. K. na swoją rzecz kwoty 108.166,83 złotych z tytułu nienależytego wykonania umowy zawartej pomiędzy stronami.

Pozwany natomiast kwestionował roszczenie powoda podnosząc m.in. zarzut braku skuteczności wypowiedzenia umowy, niedokonania oceny zdolności kredytowej oraz wyzysk. Ponadto pozwany, podniósł, że zasadne jest zastosowanie do przedmiotowej umowy pożyczki sankcji kredytu darmowego.

Przed przystąpieniem do szczegółowych rozważań w kontekście podniesionych zarzutów wskazać należy, iż zgodnie z art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Jest to więc umowa dwustronnie zobowiązująca. Nie jest jednak wzajemna, gdyż świadczenie biorącego nie jest ekwiwalentem świadczenia dającego pożyczkę. (…) Na podstawie umowy dochodzi do przeniesienia własności przedmiotu pożyczki na biorącego. Z uwagi na to, że są nim pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku, do skutecznego przeniesienia ich własności nie wystarczy samo zawarcie umowy, niezbędne jest również faktyczne przeniesienie posiadania przedmiotu pożyczki. Mimo to umowa pożyczki ma charakter konsensualny. Dochodzi do skutku w momencie zawarcia umowy, a przeniesienie własności przedmiotu pożyczki stanowi jej wykonanie. Dlatego w literaturze zwraca się uwagę, że nie należy ściśle pojmować sformułowania „przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy”. Podobnie jak pojęcie posiadacza rachunku zostało ono bowiem użyte dla zobrazowania skutku zawarcia umowy, choć w prawie rzeczowym ma odrębne znaczenie. Istota pożyczki sprowadza się bowiem do czasowego korzystania z cudzej rzeczy. (…) Umowa pożyczki może być zawarta zarówno w obrocie profesjonalnym (gospodarczym), jak i poza nim. Jeśli pożyczki udziela bank, staje się ona czynnością bankową (por. art. 5 ust. 2 pkt 1 pr. bank.). Celem zawarcia umowy pożyczki jest umożliwienie korzystania z przedmiotu pożyczki innej osobie (pożyczkobiorcy). Pełni ona funkcję kredytową.” (G. Sikorski (w:) Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, LEX/el. 2025, art. 720).

Stosownie natomiast do art. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (w brzmieniu z dnia zawarcia przedmiotowej umowy tj. Dz.U. Nr 2022, poz. 246) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym za umowę o kredyt konsumencki uważa się między innymi umowę pożyczki.

Z kolei w myśl art. 354 § 1 k.c. dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeśli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom.

Jak powyżej wskazano głównymi świadczeniami stron umowy pożyczki jest udostępnienie przez pożyczkodawcę określonych umową środków finansowych do korzystania na określony czasu, a na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek zwrotu przekazanych środków. Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, umowę pożyczki można ukształtować dwojako; zarówno jako umowę odpłatną, jak i niedopłatą. Przy czym w przypadku zawarcia przez strony odpłatnej umowy pożyczki, wynagrodzenie pożyczkodawcy winno być wyraźnie w umowie określone. W procesie wytoczonym na skutek wykonywania takiej umowy, powód jest zobowiązany wykazać, że strony zawarły umowę oraz fakt przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej w umowie pożyczki kwoty. Biorący pożyczkę natomiast powinien udowodnić wykonanie swojego świadczenia – zwrotu określonej kwoty, przy czym obie strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Stosownie bowiem do art. 6 k.c., jak już to wyartykułowano powyżej, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone skutki prawne. Podkreślić należy, że art. 6 k.c. rozumiany być musi przede wszystkim w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał. Ten zaś, kto odmawia uczynienia zadość żądaniu powoda, obowiązany jest udowodnić fakty niweczące wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CSK 299/06, LEX nr 233051).

W ocenie Sądu pomiędzy stronami bezspornie doszło do zawarcia umowy pożyczki (kredyt konsumencki) nr (...), a następnie umowy ugody nr (...). Złożone przez strony oświadczenia woli, konieczne do powstania stosunku umownego były skuteczne (art. 60 k.c.), przy czym w przypadku strony powodowej bezspornie pochodziły od osób uprawnionych do reprezentacji powoda. W ramach podniesionych zarzutów pozwany nie kwestionował złożonego przez siebie podpisu.

Odnosząc się kolejno do podniesionych przez pozwanego zarzutów Sąd zacznie od zarzutu naruszenia spoczywającego na powodzie w zakresie zbadania zdolności kredytowej pozwanego przed udzieleniem pożyczki, albowiem dotyczył on najwcześniejszego etapu. Odnosząc się do zarzutu braku zbadania zdolności kredytowej przez powoda, w świetle przedstawionego przez powoda materiału dowodowego Sąd uznał go za bezzasadny i jedynie zmierzający do zwrócenia uwagi na okoliczność, z której de facto pozwany nie wywodził żadnych skutków prawnych a mającą jedynie wskazywać na wielość uchybień jakich powód się dopuścił przy zawieraniu umowy, na podstawie której co należy podkreślić, zostały zaspokojone wszystkie zobowiązania pozwanego zaciągnięte w (...) S.A. oraz w (...).

Na chwilę zawierania umowy pożyczki, jak i umowy ugody obowiązek oceny zdolności kredytowej pożyczkobiorcy wynikał z art. 9 ustawy z o kredycie konsumenckim (art. 9a wszedł w życie w maju 2023 r.). Kredytodawca przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki jest zobowiązany do dokonania oceny zdolności kredytowej konsumenta. Ocena zdolności kredytowej dokonywana jest na podstawie informacji uzyskanych od konsumenta lub na podstawie informacji pozyskanych z odpowiednich baz danych lub zbiorów danych kredytodawcy.

Jak wynika z dokumentów złożonych do akt sprawy w/w obowiązek został zrealizowany w oparciu o informacje przedstawione przez pozwanego w załączniku do wniosku o przyznanie pożyczki. W ramach powyższego badania zostały zatem objęte wszystkie informacje konieczne do ustalenia, jakie pozwany ma możliwości uzyskiwania dochodu, w jakiej wysokości, czy źródło ich pozyskania ma charakter stały, ale także całościowo uwzględniono wszystkie zobowiązania, obciążenia pozwanego. Nie zaistniała zatem sytuacja, aby powód dokonał wybiórczej analizy, bez ujęcia kompleksowo całości sytuacji finansowej pozwanego.

W świetle powyższego w ocenie Sądu nie sposób zarzucić powodowi naruszenia w/w obowiązku, a tym samym wyprowadzania konsekwencji w postaci nieważności umowy, jako sankcji cywilnoprawnej wynikającej potencjalnie z przepisów ogólnych albowiem taka nie została określona w ustawie o kredycie konsumenckim.

Przechodząc do kolejnego z zarzutów, tj. sankcji kredytu darmowego wskazać należy, iż zarzut ten okazał się nieskuteczny. Zgodnie z art. 45 ust.1 ustawy o kredycie konsumenckim, w przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. Tym samym ocena podniesionego zarzutu wymagała uprzedniego stwierdzenia, czy pozwany złożył skuteczne oświadczenie w trybie art. 45 ust. 1 u.k.k. o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Tymczasem w niniejszej sprawie nie tylko nie zostało wykazane, iż pozwany złożył skutecznie oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, ale nie zostało wykazane, aby takie oświadczenie zostało kiedykolwiek skierowane do powoda. Za takowe oświadczenie nie można uznać pisma pozwanego datowanego na dzień 02 sierpnia 2025 roku, w którym podniósł zarzut sankcji kredytu darmowego, albowiem było to pismo procesowe skierowane do Sądu, nie zaś materialno-prawne oświadczenie złożone powodowi. Niezależnie od powyższego, oświadczenie takie byłoby nieskuteczne z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w ust. 5 art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim.

Kolejnym z podniesionych zarzutów jest brak skutecznego wypowiedzenia umowy ugody, z uwagi na kierowanie korespondencji na niewłaściwy adres. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na niekonsekwencję pozwanego w powyższej kwestii, tzn. zarówno w umowie pożyczki, jak i umowie ugody, a także w późniejszych dokumentach pozwanego, w tym dokumentacji medycznej z lutego 2026 roku (k. 294) , jako adres pozwanego wskazywana jest ul.(...) Ł., a mimo to pozwany podnosi, że nie mieszka od dawna pod podanym adresem.

Zgodnie z art. 61 § 1 k.c. oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.

Stosownie do treści do pkt 25 umowy pożyczki, Pożyczkobiorca zobowiązuje się do informowania Kasy o każdej zmianie dotychczasowych danych osobowych i adresu, w tym korespondencyjnego zgodnie z § 44 Regulaminu (k. 10). Zgodnie zaś z treścią pkt 31 ugody Dłużnik zobowiązuje się do informowania Kasy o każdej zmianie dotychczasowych danych osobowych i adresu, w tym korespondencyjnego (k. 22)

Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż zarówno wezwania do zapłaty, jak również wypowiedzenie umowy, zostały skierowane na adres: ul. (...) (...) Ł., wskazany zarówno w umowie pożyczki, jak i ugody. Zgodnie z cytowanymi powyżej postanowieniami, o każdej zmianie miejsca zamieszkania pożyczkobiorca/dłużnik powinien poinformować pożyczkodawcę. Warto przy tym wskazać, iż na poparcie swojego stanowiska, iż nie zamieszkiwał pod wskazanym adresem, pozwany powołuje się na wyrok Sądu Rejonowego w Łomży. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy wyrok w sprawie o sygn. akt II K 133/22 został wydany w dniu 08 czerwca 2022 roku, zaś pozwany w piśmie datowanym na dzień 24 października 2022 roku (k. 234) oraz w ugodzie zawartej w dniu 23 lutego 2023 roku (k. 20) konsekwentnie podawał, jako adres zamieszkania ul. (...) (...) Ł.. Analizując akta przedmiotowej sprawy nie sposób odnaleźć żadnych dowodów świadczących np. o poinformowaniu powoda o zmianie adresu. Tym samym z uwagi na brak informacji o zmianie miejsca zamieszkania, oświadczenie powoda o wypowiedzeniu umowy zostało skierowane pod właściwy adres – wskazany przez pozwanego. Co więcej dla spełnienia warunków z art. 61 k.c nie wymaga się badania czy adresat rzeczywiście zapoznał się z oświadczeniem woli, weryfikacji podlega jedynie okoliczność, czy istniała taka możliwość ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2010 r., II PK 295/09, niepubl.).

Pozwany podnosił ponadto, że z uwagi na fakt, iż pożyczka/ugoda była oprocentowana zmienną stopą ustalaną przez Zarząd Kasy „nie miał pojęcia, jak finalnie będzie się kształtować jego zobowiązanie kredytowe”. Co prawda pozwany nie przedstawiał szczegółowych zarzutów w tej kwestii, jednakże warto nadmienić, iż oprocentowanie zmienne to mechanizm, który sprawia, że rata pożyczki/kredytu, nie ma stałej wysokości - przeciwieństwie do oprocentowania stałego - przez cały okres kredytowania. Tym samym zmienne oprocentowanie nieodłącznie połączone jest ze zmianą (rosnąca lub malejącą) wysokości raty. Należy przy tym podkreślić, iż zmienność ta nie była dowolna, a wynikała z wysokości stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego, z tym zastrzeżeniem że maksymalna stopa procentowa (odsetki maksymalne za opóźnienie) nie mogły w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie. Co więcej w ugodzie wyjaśniono, iż odsetki ustawowe za opóźnienie stanowią wysokość równą sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Wskazano przy tym, iż Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż w pkt 12 umowy pożyczki została wskazana zarówno rzeczywista roczna stopa oprocentowania (15,27%), jak i całkowita kwota do zapłaty w dniu zawarcia Umowy (134.440,02 zł.). Podobnie w umowie ugody (pkt 13 i 14) określono szacunkowy całkowity koszt ugody. Tym samym twierdzenia powoda o braku świadomości co do „finalnej wysokości zobowiązania” są gołosłowne.

Brak było także podstaw do uznania za zasadne podnoszonego przez powoda zarzutu nieważności umowy cesji zawartej (...) Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego (...) z siedzibą w K. nabył od Spółdzielczej Kasy (...) z siedzibą w G., jako sprzecznej z zasadami współżycia społecznego. Przede wszystkim nie zostało wykazane na czym owa sprzeczność – skutkująca nieważnością umowy – miałaby polegać. Pozwany powołał się także na sprzeczność umowy cesji z „prawem konsumenckim i bankowym” nie konkretyzując jednakże zostały naruszone. Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd Okręgowy nie dopatrzył się okoliczności mogących potwierdzać stanowisko pozwanego.

W ocenie Sądu brak jest także podstaw do uwzględnienia podniesionego przez pozwanego zarzutu wyzysku opartego o treść art. 388 kc, jako podstawy oddalenia powództwa. Przede wszystkim nie można tracić z pola widzenia faktu, iż to pozwany w 2021 roku złożył do powoda wniosek o przyznanie pożyczki, którą otrzymał. Mając na uwadze kwotę udzielonej pożyczki oraz całkowitą kwotę do zapłaty nie sposób uznać, aby świadczenia jednej ze stron przewyższały w rażącym stopniu wartość świadczenia drugiej ze stron. Nie sposób też uznać, aby pozwany nie był świadomy skutków podejmowanych działań, skoro pożyczka, o którą się ubiegał miała zostać przeznaczona na spłatę uprzednio zaciągniętych zobowiązań. Należy przy tym podkreślić, iż umowa ugody zawarta w lutym 2023 roku była konsekwencją braku realizacji przez pozwanego obowiązków wynikających z umowy pożyczki, tj. braku terminowej spłaty zobowiązania. W ocenie Sądu podniesiony zarzut wyzysku stanowi element obranej taktyki procesowej, mający zwalczać dochodzone roszczenie.

Rekapitulując powyższe należy stwierdzić, iż w ocenie Sądu, nie budziło wątpliwości to, że powód udowodnił dochodzone roszczenie co do należności głównej i należnych odsetek. Podkreślenia wymaga okoliczność, że zawierając umowę pozwany w sposób swobodny i dobrowolny przyjął i zaakceptował warunki umowy, tym samym zobowiązał się do spłaty zaciągniętego zobowiązania. Strona pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby świadczyć o tym, że wywiązała się z postanowień umowy, co stanowiłoby o nieskuteczności wypowiedzenia. Warto przy tym nadmienić, iż analiza zarzutów podnoszonych przez pozwanego, wskazuje na brak precyzyjnych zarzutów dotyczących wysokości dochodzonego roszczenia. Jakkolwiek pozwany wnosił o oddalenie powództwa, to deklarował także chęć ugodowego zakończenia sporu, w tym możliwość ratalnej spłaty zadłużenia.

Wobec faktu nienależytego wykonania umowy przez pozwanego i dopełnienia przez powoda wszystkich ustawowych powinności związanych z wypowiedzeniem umowy pożyczki, zawartej pomiędzy nim a pozwanym, roszczenie powoda należy uznać za w pełni uzasadnione, o czym orzeczono w pkt I wyroku.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż na skutek omyłki Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 13 lutego 2024 roku do dnia zapłaty, nie zaś odsetki umowne, zgodnie z żądaniem pozwu. Intencją Sądu było uwzględnienie powództwa w całości, o czym świadczy brak oddalenia powództwa w pozostałym zakresie, co miałoby miejsce w przypadku faktycznej chęci zasądzenia odsetek ustawowych, nie zaś odsetek umownych.

O kosztach procesu orzeczono w pkt II wyroku, zgodnie z zasada odpowiedzialności za wynik procesu wynikającą z art. 98 § 1 k.p.c. Na koszty powoda w niniejszej sprawie składały się: opłata od pozwu w kwocie 4.087,00 zł, opłata sądowa uiszczona w EPO w kwocie 1.322 zł zgodnie z art. 505 ³⁷ § 2 i art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz koszty zastępstwa procesowego wysokości 5.400,00 zł ustalona na podstawie § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r w sprawie opłat za czynności radców i kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Sędzia del. Agnieszka Onichimowska