sygn. IX Ka 346/26 19 maja 2026 Sąd Okręgowy w Kielcach

Uzasadnienie z 19 maja 2026, sygn. IX Ka 346/26

Data orzeczenia 19 maja 2026
Sąd Sąd Okręgowy w Kielcach
Wydział IX Wydział Karny Odwoławczy

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IX Ka 346/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 2 grudnia 2025 roku w sprawie IX K 955/25

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator

☐ pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia - ob.

art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ob.

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka peł.

art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Obrońca oskarżonego zarzucił:

1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżony popełnił czyn przestępny zarzucony aktem oskarżenia, podczas gdy w rzeczywistości oskarżony nie miał wiedzy o czynionym w dniu 10 sierpnia 2018 roku zamówieniu przez S. M. jak również o jego sprzedaży, a co za tym idzie nie mógł wypełnić swoim zachowaniem znamion czynu przestępnego;

2.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a to art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w postaci wyjaśnień O. M. i przyjęciu, że są one niewiarygodne w części w której oskarżony neguje popełnieniu czynu przestępnego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zasadniczo apelacja została oparta na tezie, że oskarżony nie jest sprawcą przestępstwa oszustwa na szkodę (...). Wynikać to miało z założenia, że skoro nie on złożył zamówienie i nie on odbierał towar to nie ponosi odpowiedzialności. Z takim twierdzeniem nie sposób się zgodzić. Na wstępie zasadne jest przyjęcie, że oskarżony, a także obrońca w treści złożonej przez siebie apelacji, nie kwestionują, że doszło do wyłudzenia towaru od pokrzywdzonej spółki, ponieważ towar przez spółkę został wydany, a ze strony nabywcy (firmy prowadzonej przez oskarżonego) towar pobrano i padło zapewnienie o zapłacie za towar, które jednak nie nastąpiło. Co więcej czynność miała miejsce w czasie kiedy firma oskarżonego znajdowała się w fatalnej sytuacji finansowej, nie dającej możliwości realizacji zobowiązań. Trzeba w tym miejscu stwierdzić, że tę okoliczność ponad wszelką wątpliwość ustalił sąd I instancji w sposób nie budzący wątpliwości dla każdej ze stron. Tenże sąd równie dokładnie ustalił sprawstwo oskarżonego i przekonująco w uzasadnieniu do wyroku przedstawił tok rozumowania w tym zakresie. Było ono aż nadto szczegółowe i nie pozostawiało żadnych wątpliwości. Z tych powodów nie ma potrzeby przywoływania argumentacji w tym względzie na nowo skoro sąd odwoławczy podziela stanowisko sądu rejonowego. Z uwagi jednak na sformułowany zarzut w apelacji podkreślić trzeba, że w związku z zajmowanym stanowiskiem w swojej firmie oskarżony posiadał uprawnienia wiążące się z indywidualnym przyznaniem kompetencji, których nie posiadał nikt inny. Jeśli zaś cedował te kompetencje na inne podmioty to wynikało to z woli oskarżonego. Przecież w każdym czasie mógł wpływać i wpływał na działalność firmy w tym zwłaszcza na zaciąganie zobowiązań, doskonale przy tym orientując się jak zła jest jej sytuacja finansowa.

Z opowieści wynikającej z wyjaśnień oskarżonego wyłania się oto obraz firmy, której jej szef niczym się nie interesuje i nie ponosi odpowiedzialności za działania tej firmy na zewnątrz, w tym za oszustwa na szkodę innych podmiotów gospodarczych.

Przyjęcie jako normy sposobu funkcjonowania podmiotu gospodarczego na zasadach wskazywanych przez oskarżonego oraz w apelacji, a więc nie brania żadnej odpowiedzialności przez prezesa firmy i prowadzenie spraw firmy przez różne osoby zatrudnione w firmie prowadziłoby do absolutnej anarchii na rynku gospodarczym.

Słusznie zatem sąd rejonowy uznawał wyjaśnienia oskarżonego odnośnie funkcjonowania firmy i braku poczucia winy oskarżonego za obraną linię obrony, która nie mogła uchronić O. M. od odpowiedzialności karnej. Tym samym nie mogło być mowy o niewłaściwej ocenie wyjaśnień oskarżonego i błędzie w zakresie ustaleń faktycznych jak chodziło sprawstwo oskarżonego.

Wniosek

Wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

T. o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek zawarty w apelacji o zmianę wyroku i uniewinnienie O. M. był konsekwencją podniesionego zarzutu w postaci błędu w zakresie ustaleń faktycznych, polegającego na przyjęciu przez sąd sprawstwa O. M.. Jak to wykazano w punkcie 3 zarzut ten był chybiony, a zatem końcowego wniosku zawartego w apelacji nie można było uwzględnić.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok utrzymano w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Skoro zarzuty zawarte w apelacji nie potwierdziły się to zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Zgodnie z art. 626 § 1 kpk i art. 634 kpk w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie należy rozstrzygnąć o kosztach sądowych. Skoro apelacja wywiedziona na korzyść oskarżonego nie została uwzględniona to kosztami tymi, na które złożyła się opłata w wysokości 120 złotych oraz wydatki w kwocie 20 złotych należało obciążyć oskarżonego (art. 636 § 1 kpk i art. 2.1.2) ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych).

7.  Podpis

SSO Jan Klocek

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana