Uzasadnienie z 12 czerwca 2026, sygn. IX Ka 1198/25
W skrócie
UZASADNIENIE |
||||||||||||||||||||||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
IX Ka 1198/25 |
||||||||||||||||||||
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1 |
|||||||||||||||||||||
|
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
||||||||||||||||||||||
|
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
Wyrok Sądu Rejonowego Wydział II w Sandomierzu z dnia 3 kwietnia 2025r. wydany w sprawie II K 365/24 |
||||||||||||||||||||||
|
1.2. Podmiot wnoszący apelację |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel prywatny |
||||||||||||||||||||||
|
☒ obrońca |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||||
|
☐ inny |
||||||||||||||||||||||
|
1.3. Granice zaskarżenia |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||||||||||||||||||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości |
|||||||||||||||||||||
|
☐ w części |
☐co do winy |
|||||||||||||||||||||
|
☐co do kary |
||||||||||||||||||||||
|
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.2. Podniesione zarzuty |
||||||||||||||||||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||||||||||||||||||
|
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
||||||||||||||||||||||
|
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
||||||||||||||||||||||
|
☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
||||||||||||||||||||||
|
☒art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
||||||||||||||||||||||
|
☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
||||||||||||||||||||||
|
☐brak zarzutów |
||||||||||||||||||||||
|
1.4. Wnioski |
||||||||||||||||||||||
|
☐uchylenie |
☒zmiana |
|||||||||||||||||||||
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami |
||||||||||||||||||||||
|
1.5. Ustalenie faktów |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||||
|
2.1.1.1. |
R. T. |
Spowodowanie uszkodzeń ciała u pokrzywdzonego I. I. – przekroczenie granic obrony koniecznej |
Opinia biegłego |
k. 245 – 246 |
||||||||||||||||||
|
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||||
|
2.1.2.1. |
||||||||||||||||||||||
|
1.6. Ocena dowodów |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||||||||||
|
2.1.1.1. |
Opinia biegłego medyka sądowego – lek. med. L. E. |
Dowód wiarygodny, biegły precyzyjnie i konkretnie odpowiada na pytania postawione przez sąd okręgowy, brak podstaw do kwestionowania dowodu |
||||||||||||||||||||
|
1.1.6.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||||||||||
|
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Zarzut |
|||||||||||||||||||||
|
3.1. |
Apelacja obrońcy oskarżonego L. D. (k. 108 akt sprawy): - naruszenie przepisów prawa procesowego, mogącego mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku tj. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk poprzez ocenę materiału dowodowego wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego poprzez: - ustalenie, że oskarżony usunął pojazd marki (...) o nr rej. (...) spod dozoru celnego z placu odpraw Oddziału Celnego (...) Celno – Skarbowego, podczas, gdy żadne dowody nie wskazują, aby to oskarżony dopuścił się tego czynu, a pojazd znajdował się w miejscu, w którym oskarżony nie miał wpływu na jego zabezpieczenie i jak wskazywał oskarżony, w momencie zdarzenia pojazd nie był już jego własnością - naruszenie prawa materialnego tj. art. 90 § 1 kks poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że oskarżony wypełnił znamiona czynu zabronionego, podczas, gdy żadne dowody nie wskazują, aby oskarżony usunął pojazd spod dozoru celnego, zwłaszcza, że nie czynił przeszkód, aby pojazd pozostawał na miejscu odpraw Oddziału Celnego (...) Urzędu Celno - Skarbowego |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
||||||||||||||||||||||
|
Zarzuty obrońcy oskarżonego L. D., jakie podniósł we wniesionej apelacji zasługiwały na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok oparty został na domniemaniu sprawstwa oskarżonego, co w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Tym samym sąd rejonowy dopuścił się naruszenia przepisu art. 7 kpk, a poczynione w taki sposób ustalenia faktyczne nie są prawidłowe. Apelacja obrońcy oskarżonego, w zakresie, w jakim zarzuca sądowi rejonowemu naruszenie przepisów art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 5 § 2 kpk, którego konsekwencją było przyjęcie sprawstwa zarzucanego oskarżonemu wskazanego wyżej przestępstwa skarbowego, okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co oznacza, że istnieją podstawy do uwzględnienia zarzutów w tej materii. W pierwszej kolejności sąd okręgowy odniesie się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Przypomnieć należy, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest nierozerwalnie związany z uchybieniami w sferze przepisów postępowania - występuje pomiędzy nimi ścisły i bezpośredni związek albowiem błąd w ustaleniach faktycznych, będących podstawą wyroku, ma swoje źródło i związek z uchybieniami sądu meriti w sferze gromadzenia i oceny dowodów. Taka sytuacja niestety ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W sprawie nie wyjaśniono czy w stosunku do oskarżonego istniały podstawy do dokonania tymczasowego zajęcia ruchomości, która określona jest w treści art. 94y ustawy z dnia 16 listopada 2016r. – o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2025.1131.t.j.). Do tego, aby to ocenić należało wyjaśnić, czy oskarżony posiadał zadłużenie, z jakiego tytułu i czy w stosunku do niego naczelnik urzędu skarbowego prowadził egzekucję administracyjną w celu wyegzekwowania należności. Wyjaśnienie tej kwestii miało wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stanowiła istotną poszlakę w sprawie. Wina oskarżonego nie może opierać się na domniemaniu albo prawdopodobieństwie, nawet jeżeli okazałoby się ono wysokie. Jak wynika z uzasadnienia wyroku sąd skazał oskarżonego tylko na tej podstawie, że występował w sprawie jako eksporter. Okoliczność ta mogła stanowić jedynie poszlakę, gdyż z dowodów zebranych w sprawie nie wynikało wprost, że pojazd usunął oskarżony. Brak było dowodów bezpośrednich. Z zeznań L. L. – pracownika Agencji (...) SA z siedzibą w A. wynikało, że to oskarżony dokonał usunięcia towaru spod dozoru celnego. Te jej zeznania były nad wyraz ogólnikowe, gdyż nie wiadomo, czy stwierdzenie tego faktu opisała na własnych spostrzeżeniach, czy tylko na logicznie uzasadnionym przypuszczeniu. Celem wyjaśnienia tej niepewności należało ją przesłuchać na rozprawie, a nie odczytywać jej zeznań, które nie były jednoznaczne. Taka sama sytuacja dotyczy świadka S. D., którego również należało na rozprawie przesłuchać i wyjaśnić skąd czerpał wiedzę na temat tego, że pojazd został usunięty przez eksportera. W zaistniałej sytuacji, jeżeliby się okazało, że brak było bezpośrednich świadków usunięcia pojazdu przez oskarżonego, należało pokusić się o ustalenie wszelkich możliwych poszlak, dokonać och oceny, wyjaśnić dlaczego stanowią one nierozerwalny łańcuch świadczący o sprawstwie oskarżonego i dlaczego wykluczona jest inna wersja, według której pojazd mógł usunąć ktoś inny bez wiedzy oskarżonego. Takiej oceny w sprawie brak i dlatego celem ustalenia wszelkich możliwych poszlak konieczne jest ponowne przesłuchanie wszystkich świadków i przeprowadzenie procesu poszlakowego, co łączy się z koniecznością przeprowadzenia całego postępowania od początku. Mając na uwadze powyższe, sąd okręgowy stosownie do treści art. 437 § 1 kpk orzekł jak w wyroku |
||||||||||||||||||||||
|
Wniosek |
||||||||||||||||||||||
|
Wniosek obrońcy oskarżonego L. D.: - zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
||||||||||||||||||||||
|
Wniosek o ostateczne uniewinnienie oskarżonego w chwili obecnej nie jest zasadny, albowiem istotne okoliczności sprawy, jak dotychczas nie zostały wyjaśnione i dlatego zasadnym było uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania |
||||||||||||||||||||||
|
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
||||||||||||||||||||||
|
4.1. |
Brak takowych okoliczności |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
||||||||||||||||||||||
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
||||||||||||||||||||||
|
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
5.1.1. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||||
|
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
5.2.1. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach zmiany |
||||||||||||||||||||||
|
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.1.1. |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
Szczegółowe rozważania w tej materii przedstawiono w rubryce 3.1. |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.4.1. |
Konieczność skazania oskarżonego, który został uniewinniony przez sąd I instancji |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
||||||||||||||||||||||
|
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
||||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||||
|
6. Koszty Procesu |
||||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||||
|
7. PODPIS |
||||||||||||||||||||||
|
SSO Andrzej Ślusarczyk |
||||||||||||||||||||||
|
1.11. Granice zaskarżenia |
|||||
|
Kolejny numer załącznika |
1 |
||||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Obrońca oskarżonego L. D. |
||||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
Skarżący kwestionuje stanowisko Sądu Rejonowego w odniesieniu do oceny dowodów, skutkującej uznaniem oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu, obrazę przepisu prawa materialnego |
||||
|
1.12. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
|||||
|
☒ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
||||
|
☐ w części |
☐co do winy |
||||
|
☐co do kary |
|||||
|
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||
|
1.13. 1.3.2. Podniesione zarzuty |
|||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
|||||
|
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||
|
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||
|
☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||
|
☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||
|
☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||
|
☐brak zarzutów |
|||||
|
1.14. 1.4. Wnioski |
|||||
|
☐Uchylenie |
☒zmiana |
||||