Postanowienie - II OZ 828/24 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 16 stycznia 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 722/24 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2024 r. Nr ... w przOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 722/24 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2024 r. Nr ... w prz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 stycznia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Marzenna Linska - Wawrzon
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 722/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2024 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 17 września 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2024 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że koszt brutto wykonania zamiennego projektu budowlanego budynku wyniesie minimum kilkanaście tysięcy złotych. W przypadku zaś uwzględnienia zarzutów pieniądze wydane na wykonanie zamiennego projektu będą wydane na darmo.Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdził brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mianowicie wskazał, że w sprawie skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji.Sąd podkreślił, że kwestionowanie prawidłowości wydania decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie wypełnia przesłanek skutkujących wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wdając się w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji – do czego na tym etapie postępowania Sąd nie był uprawniony – Sąd Wojewódzki stwierdził, że nie można wywodzić wystąpienia ustawowych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji z samego kwestionowania legalności zaskarżonej decyzji. O ile podniesione względem niej zarzuty znajdą potwierdzenie w ocenie Sądu, może to skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, nie zaś uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu.Sąd zaznaczył, że pominąć nie można, iż w uzasadnieniu wniosku skarżący jedynie bardzo ogólnie wskazał, że ewentualna realizacja obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją wiązałaby się z poniesieniem niepotrzebnych wydatków związanych z opracowaniem projektu budowlanego zamiennego. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego w tym zakresie, pozbawione szerszego uzasadnienia, niepoparte faktami, ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogły stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, ani nie uprawdopodobnił, w jakiej wysokości koszty, związane ze sporządzeniem projektu budowlanego zamiennego, musiałby ponieść.W rezultacie, Sąd uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. R. podnosząc, że w jego ocenie ma znaczenie wysokie prawdopodobieństwo "zniesienia" zaskarżonej decyzji w toku postępowania przed sądami administracyjnymi.Ponadto zaznaczył, że uprawdopodobnił wystąpienie niebezpieczeństwa znacznej szkody, bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określił koszt brutto wykonania zamiennego projektu budowlanego budynku na minimum kilkanaście tysięcy złotych. Podając taką sumę kierował się dokonanym we własnym zakresie rozeznaniem rynku tego typu usług. Zdaniem skarżącego, bez znaczenia jest jego sytuacja majątkowa, bowiem bez względu na to, jakimi środkami finansowymi dysponuje, w przypadku usunięcia z obrotu prawnego decyzji będą to pieniądze wydane na darmo. Nikt nie lubi, niezależnie od swojego statusu społecznego i majątkowego, wydawać pieniędzy, których celowość wydania jest wątpliwa i których praktycznie nie będzie można odzyskać, nawet jeśli teoretycznie taka możliwość istnieje. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji winien uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem wniesionej skargi może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zdaniem skarżącego, zasadne jest zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej argumenty wniesiono o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2024r. i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd Wojewódzki przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane spełnienie przesłanek do udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony sądowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.Wskazać bowiem należy, że przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2024 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 czerwca 2024 r. Decyzją tą nałożono na skarżącego obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku gospodarczego z uwzględnieniem zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót i wskazaniem robót do wykonania.Zaznaczyć należy, że podjęta w sprawie decyzja organu powiatowego rozpoczyna postępowanie, które ma służyć doprowadzeniu przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wstrzymanie więc wykonania zaskarżonej decyzji skutkowałoby zablokowaniem postępowania naprawczego na długi czas, co zasadniczo nie powinno mieć miejsca. Zgodzić się należało z oceną Sądu Wojewódzkiego, że w sprawie nie wystąpiły takie szczególne okoliczności, które można było uznać za przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, Sąd Wojewódzki przy rozpoznawaniu sprawy uwzględnił wskazywane przez skarżącego obciążenia finansowe związane z wykonaniem wymaganego projektu zamiennego. Ze względu jednak na zbyt ogólnikowe ich podanie, nie mogły one stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej.Słusznie Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie nałożonego obowiązku będzie wiązać się z wyrządzeniem znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Brak przedstawienia zestawień prognozowanych kosztów projektu i sytuacji finansowej skarżącego uniemożliwiło ocenę, czy mamy do czynienia ze szkodą znaczną w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się koniecznością poniesienia kosztów, które będą dla strony znaczne w kontekście ogólnej sytuacji majątkowej.Ponadto trafnie Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę w uzasadnieniu wydanego postanowienia, że kwestia legalności zaskarżonej decyzji nie może być rozważana w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.Dlatego samo przekonanie skarżącego o wysokim prawdopodobieństwie uwzględnienia jego skargi, nie mogło stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku przez Sąd Wojewódzki.Podsumowując, z okoliczności przedstawionych we wniosku i zażaleniu nie wynika, aby wykonanie nałożonego decyzją obowiązku mogło wywołać następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe.W konsekwencji orzeczono o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.-----------------------4.-----------------------4