Postanowienie - III FZ 406/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 4 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 160/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 0601-IEE.7192.235.2024.2 w przedmiocie egzekucjiOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 160/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 0601-IEE.7192.235.2024.2 w przedmiocie egzekucji
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
4 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Bogusław Woźniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 160/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi T. K. (dalej: skarżący) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 7 stycznia 2025 r., wydanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżony akt jest rozstrzygnięciem odmownym, nie podlega zatem wykonaniu, nie nakłada na stronę żadnych nowych obowiązków ani nie przyznaje jej uprawnień.Pismem z 1 lipca 2025 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania postanowienia organu podatkowego oraz poprzedzających je decyzji, na podstawie których prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w administracji względem skarżącego oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wywołanych wniesieniem zażalenia.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie WSA w Lublinie odpowiada prawu, ponieważ prawidłowo stwierdzono w nim, że postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 7 stycznia 2025 r. nie posiada przymiotu wykonalności.Jest zasadą, że wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 7 stycznia 2025 r., jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania, nie określa ono bowiem obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje więc obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. Z uwagi na to, że przedmiotem postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 7 stycznia 2025 r., którego wstrzymania wykonania domaga się skarżący, jest odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, postanowienie to, z uwagi na jego charakter nie nadaje się do wykonania, a zatem w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a.Poza zakresem rozstrzygnięcia w ramach niniejszej sprawy pozostają opisane w zażaleniu czynności egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego oraz decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych. Sprawa zawisła przed wojewódzkim sądem administracyjnym swym przedmiotowym zakresem obejmuje wyłącznie kwestię odmowy wszczęcia postępowania. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny ocenił zarzuty skarżącego zawarte w zażaleniu jako niezasadne, albowiem skarżący próbuje objąć ochroną tymczasową akty administracyjne, które znajdują się poza granicami niniejszej sprawy.Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego nie orzeczono, ponieważ nie przewiduje tego art. 209 w związku z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.