Postanowienie - VI SAB/Wa 59/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 17 września 2025
Teza
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego. Dnia 17 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Sałek Asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze skargi O. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 w przedmiocie bezczynności i przewlekłośOdrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego. Dnia 17 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Sałek Asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze skargi O. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 w przedmiocie bezczynności i przewlekłoś
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Anna Fyda-Kawula.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 16 maja 2022 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. D. (Skarżący) i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrywania wniosków o stypendia sportowe.Pismem z 21 lipca 2022 r. pełnomocnik z urzędu Skarżącego wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 marca 2024 r. stwierdził, że postanowienie z 16 maja 2022r. jest prawomocne od 8 marca 2024 r.Pismem z 14 marca 2024 r. ustanowiony z wyboru pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2022 r., wraz ze sporządzoną skargą kasacyjną.Postanowieniem z 12 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił Skarżącemu wnioskowany termin do wniesienia skargi kasacyjnej.Postanowieniem z 13 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie tego Sądu z 13 marca 2024 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22, stwierdzające prawomocność postanowienia z 16 maja 2022 r.W dniu 7 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2022 r., sygn. akt. VI SAB/Wa 34/22.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 września 2024 r., sygn. akt VI SAB/Wa 48/24 odrzucił skargę Skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem WSA w Warszawie z 16 maja 2022 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22. Sąd stwierdził, że skoro w dniu 13 czerwca 2024 r. zostało wydane postanowienie o uchyleniu prawomocności spornego postanowienia, z uwagi na przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to sprzeczne z ustawą byłoby prowadzenie dwóch postępowań dotyczących tej samej sprawy, tj. postępowania zainicjowanego skargą kasacyjną i postępowania wznowieniowego. Tym samym, w ocenie WSA, jeśli w sprawie nie ma orzeczenia prawomocnego, to skarga o wznowienie postępowania sądowego jest niedopuszczalna.Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku skargi kasacyjnej Skarżącego wyrokiem z dnia 15 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 323/25 uchylił powyższe postanowienie WSA w Warszawie z 27 września 2024 r., sygn. akt VI SAB/Wa 48/24 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. NSA stwierdził, że skarga O. D. o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 7 czerwca 2024 r., a zatem w momencie, gdy postanowienie kończące postępowanie, którego skarga ta dotyczyła, tj. postanowienie WSA w Warszawie z 16 maja 2022 r. sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 miało przymiot prawomocności. Nie jest bowiem sporne, że prawomocność tego orzeczenia została stwierdzona z dniem 8 marca 2024 r. i została uchylona po dniu 7 czerwca 2024 r. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona w dniu 7 czerwca2024 r. dotyczyła zatem postępowania zakończonego prawomocnym w chwili jej wniesienia orzeczeniem sądu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę o wznowienie postępowania - stosownie do treści art. 277 p.p.s.a. - wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.Z kolei przepis art. 280 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania dochodzi wówczas, kiedy została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia lub nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia określonej w art. 271-274 p.p.s.a. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.Należy mieć przy tym na uwadze, że instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego stanowi formę postępowania nadzwyczajnego, którego celem jest ponowne rozpoznanie sprawy już zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Wyjątkowy charakter tej instytucji i jej odrębność w stosunku do postępowania zwykłego podkreśla sposób jej unormowania przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a., obowiązkiem podmiotu domagającego się wznowienia postępowania jest w szczególności wskazanie w skardze podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Podkreśla się, że wskazanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z okoliczności wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie w danej sprawie (vide J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2010, str. 632). Sąd nie może zaś doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę.W skardze o wznowienie postępowania Skarżący wskazał, jako jej podstawę art. 271 pkt. 2, w zakresie słów: "Jeżeli strona... nie była należycie reprezentowana", w związku z art. 62 pkt 1, art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 173 § 1, art. 175 § 1 , art. 177 § 4 i § 5 oraz art. 270 p.p.s.a. w związku z szeregiem przepisów ustawy o ustroju sądów administracyjnych, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, ustawy o sporcie, regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Konstytucji RP. Z jej treści wynika przy tym ogólne niezadowolenie Skarżącego z przebiegu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w tej sprawie, w tym sposobu, w jaki był w tej sprawie reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego w wyniku przyznania Skarżącemu prawa pomocy.W związku z takim sformułowaniem podstawy wznowieniowej wymaga podkreślenia, że skarga o wznowienie postępowania nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2022 r., sygn. akt I OSK 1560/22).W rozpoznawanej sprawie powyższa teza ma tym bardziej doniosłe znaczenie, skoro Skarżący finalnie doprowadził do kontroli kasacyjnej postanowienia WSA w Warszawie z 16 maja 2022 r. wydanego w sprawie sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 objętej skargą o wznowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2025 r., sygn. akt II GSK 2324/24 oddalił skargę kasacyjną Skarżącego od postanowienia WSA w Warszawie z 16 maja 2022 r., sygn. akt VI SAB/Wa 34/22.Skarga o wznowienie postępowania nie stanowi przy tym alternatywy dla kolejnej merytorycznej kontroli instancyjnej orzeczenia. Omawianego środka zaskarżenia nie można utożsamiać jako środka do kwestionowania prawomocnego orzeczenia sądu tylko z tego powodu, iż nie wpisuje się w oczekiwania strony (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt II GSK 373/22).W myśl art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania winna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Oznacza to, że dopiero wypadkowa badania obu tych elementów pozwala sądowi orzekającemu ustalić, czy Skarżący zasadnie opiera skargę na konkretnej, wskazywanej przez siebie przesłance wznowieniowej (vide postanowienie NSA z 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II FSK 30/06).Z uzasadnienia wniesionej w tej sprawie skargi o wznowienie wyraźnie wynika, że argumenty powoływane przez Skarżącego nie wypełniają dyspozycji powołanego w jej podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. (strona nie była należycie reprezentowana).W konsekwencji należało stwierdzić, że nie zostały spełnione warunki uzasadniające wznowienie postępowania i ponowne rozpatrzenie sprawy objętej skargą o wznowienie postępowania. Badana skarga, nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia.W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również Sądu Najwyższego, ugruntowany jest pogląd, który Sąd rozstrzygający tę sprawę w pełni podziela, zgodnie z którym przesłanka do odrzucenia skargi o wznowienie zachodzi zarówno w sytuacji, gdy powołana przez zainteresowanego w treści pisma podstawa wznowieniowa została sformułowana w sposób nieodpowiadający treści ustawowej regulacji, jak również w razie wskazania w skardze okoliczności wprawdzie odpowiadających dyspozycji norm prawnych traktujących o podstawach wznowienia, niemniej w istocie niezachodzących. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia wynika, iż podnoszona podstawa nie zachodzi. Sytuacja ta implikuje konieczność odrzucenia skargi jako nieopartej na ustawowej podstawie wznowienia. Nie chodzi przy tym o weryfikację merytoryczną podstawy wznowienia, tj. badanie, czy w realiach konkretnej sprawy w istocie miała miejsce dana podstawa, a o zweryfikowanie, czy powoływane przez Skarżącego twierdzenia tę podstawę rzeczywiście wypełniają (vide cyt. wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lipca 2022 r., sygn. akt II GSK 373/22).Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.