sygn. II SA/Ol 495/25 16 października 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Wyrok - II SA/Ol 495/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 16 października 2025

Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z [...] r., wydaną na wnioOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z [...] r., wydaną na wnio
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 16 października 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący Beata Jezielska
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej oddala skargę.

UZASADNIENIE
Decyzją z [...] r., wydaną na wniosek K. Ł. (dalej jako: "strona", "skarżący"), Zarząd Dróg Wojewódzkich w Olsztynie (dalej jako: "organ", "ZDW") udzielił skarżącemu zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej nr [...] (dz. nr [...], obr. [...], gm. N.) w km 0+808 strona prawa, na dz. nr [...], obr. [...], gm. N. – zjazd na cele rolnicze, w miejscu określonym na załączonej do decyzji mapie, na niżej podanych warunkach:1. Droga wojewódzki nr [...] objęta jest projektem rozbudowy pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] w zakresie ścieżki rowerowej od km 0+000 do km 2+082,34". Zjazd należy wykonać w trakcie (za zgodą wykonawcy rozbudowy drogi wojewódzkiej) lub po wykonaniu rozbudowy drogi wojewódzkiej.2. Zjazd należy zaprojektować z uwzględnieniem rozwiązań projektowych rozbudowy drogi wojewódzkiej nr [...]. Wykonawca inwestycji drogowej: S. Sp. z o.o. Oddział w O.; A. K. – Kierownik Budowy;3. Należy sporządzić projekt zmiany stałej organizacji ruchu w zakresie oznakowania poziomego drogi wojewódzkiej.4. Zjazd zwykły powinien mieć:1) szerokość całkowitą, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejszą nić 5,5 m, w tym szerokość jezdni nie mniejszą niż 4 m i szerokość obustronnych poboczy nie mniejszą niż 0,75 m każde;2) przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowymo promieniu nie mniejszym niż 3 m;3) pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten zjazd przecina, jednak nie większe niż 8%;4) nawierzchnia jezdni twarda, poboczy – kruszywo łamane.5. Odwodnienie zjazdu winno być zaprojektowane w sposób umożliwiający spływ wód opadowych z terenu działki inwestora na drogę.6. Zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowaniai przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymogów bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów dla których jest przeznaczony oraz wymagań ruchu pieszego.7. Koszt budowy zjazdu wraz z usunięciem kolizji z istniejącymi urządzeniami infrastruktury technicznej i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, związanychz funkcjonowaniem tego zjazdu, ponosi inwestor.8. Utrzymanie zjazdu należeć będzie do właścicieli lub użytkowników gruntów przyległych do pasa drogi, zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889, dalej jako: "u.d.p.").9. Zgodnie z art. 3 pkt 11, art. 32 ust. 4 pkt 2 i art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, niniejsze uzgodnienie stanowi dla inwestora podstawę do oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania gruntem pasa drogowego oznaczonym jako dz. nr [...], obr. [...], gm. N. na cele budowlane.Z uwagi na uwzględnienie interesu strony w całości, organ odstąpił od uzasadnienia decyzji.Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Nie zgodził się z udzieleniem zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej nr [...] jego staraniem i na jego koszt, pomimo zabrania mu części działki i pozbawienia go użytkowanego wjazdu na pozostałą część działki.W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że podczas inwestycji "ścieżki rowerowej" został pozbawiony realnie istniejącego i używanego od zawsze wjazdu na część pozostawionej mu działki nr [...] obr. [...]. Podniósł, że nie protestował, gdy podejmowano decyzję o zabraniu mu części działki na poszerzenie pasa drogowego i nie kwestionował niekorzystnej dla niego wyceny. Poprosił tylko, aby pozostawić dwa istniejące wjazdy na działkę. Z jednego zjazdu podczas budowy korzystał wykonawca, a jemu każe się wykonać istniejący zjazd we własnym zakresie, nie uwzględniając jego wniosku i próśb o pozostawienie jednego zjazdu, użytkowanego od zawsze, formalnie nienaniesionego na mapę, ale istniejącego realnie. Ostatecznie wniósł o pozostawienie wjazdu, który użytkowany jest przez cały czas inwestycji.W odpowiedzi na skargę, ZDW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podał, że w sprawie nie było zjazdu istniejącego, została więc wydana decyzja o lokalizacji nowego zjazdu.Pismem z 24 września 2025 r. pełnomocnik organu przedstawił uzasadnienie decyzji organu, stosownie do art. 54 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.").Pismem z 14 października 2025 r. skarżący przedłożył pismo, które skierował do organu oraz poinformował, że ZDW nie tylko nie pozostawił istniejącego wjazdu, ale dodatkowo dokonał jego likwidacji, pozbawiając go jakiejkolwiek komunikacjiz pozostawioną mu częścią działki.Na rozprawie przeprowadzonej 16 października 2025 r., skarżący poparł skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Dodał, że lokalizacja zjazdu jest dla niego mało ważna, kwestionuje on natomiast, że ma pokryć koszty budowy zjazdu. Zjazdy zawsze tam funkcjonowały.Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że w tym miejscu nigdy nie było zjazdu wynikającego z dokumentacji czy decyzji; mógł być tam zjazd faktyczny.Końcowo skarżący dodał, że przedmiotową działkę miał nabyć 25 lat temui wówczas był zjazd, ale nie otrzymał wtedy do niego żadnej dokumentacji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu, zgodnie z art. 145§ 1 pkt 1 p.p.s.a. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący,iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutamii wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie zaś do art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd orzeka na podstawie akt sprawy.W rozpoznawanej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza one prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 29 ust. 1 u.d.p., zgodnie z którym budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. W przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi (art. 29 ust. 2 u.d.p.).Z unormowania tego wynika w sposób jednoznaczny, że zasadą jest,iż realizacja zjazdu z drogi publicznej – czyli jego budowa lub przebudowa – pozostaje w gestii właścicieli nieruchomości. To on zatem, w celu skomunikowania jego nieruchomości z drogą publiczną musi uzyskać w drodze decyzji zezwolenie zarządcy drogi na lokalizację zjazdu, zrealizować wymogi art. 29 ust. 3 u.p.d.,a następnie zjazd taki na własny koszt wybudować (zob. wyrok WSA we Wrocławiuz 21 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 345/22, LEX nr 3501920).Wyjątek od ww. sytuacji wprowadza art. 29 ust. 2 u.p.d., zgodnie z którym – jak wyżej wskazano – w sytuacji realizacji robót budowlanych polegających na budowie drogi przylegającej do nieruchomości, budowa lub przebudowa dotychczas istniejących zjazdów należy do zarządcy drogi. Co istotne w rozpoznawanej sprawie, zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że "zjazdem istniejącym, w rozumieniu powołanego przepisu, jest wyłącznie zjazd wybudowany legalnie, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a więc po uzyskaniu,w drodze decyzji administracyjnej zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. Przez użyte w ustawie określenie »zjazd istniejący« należy rozumieć stan prawny, a więc wyłącznie zjazd wybudowany w sposób zgodnyz prawem, a nie stan faktyczny, a więc samo istnienie zjazdu w terenie"(D. Wilkowska-Kołakowska [w:] Drogi publiczne. Komentarz, red. H. Kisilowska, Warszawa 2023, LEX/el. oraz powołany tam wyrok NSA z 28 grudnia 2021 r., sygn. akt I OSK 599/19, LEX nr 3308217). Tutejszy Sąd w pełni podziela wyżej przedstawione stanowisko.Z informacji skarżącego wynika, że faktycznie był zjazd na drogę wojewódzką nr [...], natomiast brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających, że był on wybudowany legalnie. Takich dokumentów nie przedłożył także skarżący. W tych okolicznościach nie sposób więc uznać, że to na zarządcy drogi leży obowiązek jego odtworzenia w rozpoznawanym przypadku. Skarżącemu pozostaje wyjaśnić, że organy administracji publicznej, zgodnie z zasadą praworządności, wynikającą z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) oraz art. 7 Konstytucji RP, działają na podstawiei w granicach prawa. Skoro więc ustawodawca przewidział, że to właściciel nieruchomości wnioskujący o lokalizację zjazdu na drogę ponosi koszty budowy tego zjazdu, a brak jest dowodów na to, że przed przebudową drogi istniał legalnie wybudowany zjazd, to organ nie mógł w tej sprawie orzec inaczej, jak w zaskarżonej decyzji.Ostatecznie wskazać trzeba również, że w sprawie nie mogły mieć znaczenia zarzuty strony, dotyczące kwestii wysokości odszkodowania za wywłaszczenie części nieruchomości skarżącego. Sprawa ta jest bowiem odrębną sprawą administracyjną, niezwiązaną z kontrolowanym postępowaniem w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi wojewódzkiej.Reasumując, tutejszy Sąd nie stwierdził, aby organ orzekający w sprawie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, które miałoby istotny wpływ na jej rozstrzygniecie. ZDW wydał decyzję zgodnie z wnioskiem skarżącego i prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie skargę oddalił.., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie skargę oddalił.